Κάλεσμα του Συλλόγου Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αθηνών σε σύσκεψη

Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού
Πανεπιστημίου Αθηνών
Μέλος της Ο.Δ.Π.Τ.Ε.
Πανεπιστημίου 30e-mail: sdpekpa@gmail.com
http://sdpekpa.blogspot.gr/

Αθήνα 16 Οκτωβρίου 2014

Την Παρασκευή, 17/10, στις 6μ.μ., στο ΕΚΑ (3^ης Σεπτεμβρίου 48Β, 6^ος όροφος, αίθουσα ΔΣ) καλούμε σε σύσκεψη εργαζόμενους και σωματεία του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, καθώς και φοιτητές και συλλόγους ΑΕΙ-ΤΕΙ, για τα αντεργατικά, αντιεκπαιδευτικά, αυταρχικά και αντιδημοκρατικά μέτρα που το Πανεπιστήμιο Αθηνών επιβάλλει τόσο στους εργαζόμενούς του, όσο και στους φοιτητές του.
 

Δε θα επιτρέψουμε ούτε να εγκαθιδρυθεί ούτε να αποτελέσει πρότυπο για εργοδοσίες και Διοικήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ η στρατηγική της Διοίκησης του ΕΚΠΑ.
 

Το λοκ-άουτ στο κεντρικό κτήριο του ΕΚΠΑ, το κλείδωμα των εργαζομένων μέσα σ’ αυτό, η συνεχής χρήση των αστυνομικών δυνάμεων για την κατάπνιξη κάθε φωνής διαμαρτυρίας, η καταστρατήγηση ελευθεριών και δικαιωμάτων εργαζομένων και φοιτητών δε θα περάσουν σε κανέναν εργασιακό και εκπαιδευτικό χώρο.
 

Τη Δευτέρα, 20/10, από τις 11.00 μέχρι τη λήξη του ωραρίου προχωράμε σε στάση εργασίας και στις 12.00 σε κινητοποίηση στα Προπύλαια.
 

Για το Δ.Σ.

Ο Πρόεδρος Η Γ.Γραμματέας

Ζαχαρίας Τριγάζης Μαρλέν Λογοθέτη

 

Ανακοίνωση της ΑΔΕΔΥ για το θέμα

 

ΑΞΟΝΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΗΣ ΠΑΛΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΝΕΡΓΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΑΝΕΡΓΙΑ

Τα τελευταία χρόνια, στο έδαφος  της καπιταλιστικής κρίσης και παρακμής, η ανεργία, αυτή η ζοφερή πραγματικότητα για ένα όλο και περισσότερο διευρυνόμενο τμήμα των εργαζομένων, φόβητρο για όσους εργάζονται, έχει θεριέψει. Και μόνο τα στοιχεία αρκούν για να το καταδείξουν, πέρα από την άμεση εμπειρία όλων μας. Η ανεργία βρίσκεται περίπου στο 1,5 εκ., όταν ο συνολικός αριθμός των εργαζομένων μισθωτών εκμεταλλευόμενων στην Ελλάδα είναι 3,5 εκ. Αν προσθέσουμε σε αυτούς τους αριθμούς τα διευρυνόμενα καταστραμμένα μικροαστικά στρώματα, τότε η κατάσταση γίνεται τρομακτική.

Η κατάσταση αυτή συνδέεται με την παρακμή του συστήματος της εκμετάλλευσης της εργατικής δύναμης, του καπιταλισμού. Και αυτή η παρακμή εκφράζεται με διπλό τρόπο. Από τη μια με την σήψη του αστικού κράτους, ως φορέα ενσωμάτωσης των εργαζομένων,  παραγωγό καινοφανών μορφών εργατικής εκμετάλλευσης, όπως οι διαθέσιμοι, μια γκρίζα ζώνη ανάμεσα στην εργασία και την ανεργία, αμειβόμενη και ταυτόχρονα χωρίς να δουλεύει, όμηρος των κρατικών σχεδίων. Και από την άλλη με την αύξηση του παρασιτισμού και της αναζήτησης κέρδους στα χρηματοοικονομικά προϊόντα, τις ασφαλίσεις ακίνητης περιουσίας, από το ιδιωτικό κεφάλαιο, με την ταυτόχρονη απόσυρση κεφαλαίων από όποια παραγωγική δραστηριότητα, ιδιαίτερα στην λεγόμενη καπιταλιστική Δύση.

Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα αναλύοντας αυτές τις εξελίξεις, επιχειρεί να θέσει στην ίδια θέση μάχης εργαζόμενους και άνεργους, το σύνολο της εργατικής τάξης και ευρύτερα των εργαζομένων, την ένταξη στην εργατική πάλη , των μικροαστικών στρωμάτων που δεν έχουν μέλλον, και που πετάχτηκαν στο περιθώριο. Γιατί κατανοούμε πως δεν μπορεί να υπάρξει καμιά ελπίδα, καμιά αναμονή στα αστικά πολιτικά σχέδια ομαλών κυβερνητικών εναλλαγών στην εξουσία. Η λύση του γόρδιου δεσμού της ανεργίας, η εξασφάλιση αξιοπρεπούς εργασίας για το σύνολο της εργατικής τάξης και ευρύτερα των εργαζομένων, στην περίοδο της παρακμής του καπιταλιστικού συστήματος, είναι συνδεδεμένο με την επαναστατική πάλη μας, για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση.

Από αυτή τη σκοπιά για την Πρωτοβουλία μας, το ζήτημα είναι πολιτικό, με την έννοια πως αυτή η κατάσταση μπορεί να λυθεί, μόνο αν το εργατικό κίνημα, έχει στην προμετωπίδα της στρατηγικής του την πάλη για εργατική εξουσία. Για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων των δημιουργικών ανθρώπινων δυνατοτήτων, που καθημερινά καταστρέφονται από το βάλτο της ανεργίας, ή από την αγχωτική και μη δημιουργική εργασία, χωρίς περιεχόμενο, χωρίς προοπτική.

Με αυτό το κεντρικό σημείο, τα βασικά προγραμματικά στοιχεία της πρότασής μας, είναι τα ακόλουθα:

1.    Ανεξαρτησία από το κράτος, τις κυβερνήσεις του, το κεφάλαιο και τα αφεντικά, τον αστικό γραφειοκρατικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, τους διάφορους αστικούς θεσμούς, όπως η λεγόμενη Τοπική Αυτοδιοίκηση, που είναι η μορφή του κράτους σε τοπικό επίπεδο ανεξάρτητα από τον πολιτικό συσχετισμό εντός του.

2.    Πεδίο κοινής πάλης σε ανώτερη βάση θεωρούμε την γενική πολιτική απεργία διαρκείας. Σπάει τα συντεχνιακά και κλαδικά συμφέροντα, εντάσσει τους άνεργους στο πλευρό των εργαζόμενων, αποτελεί ένα από τα κύρια στοιχεία  της εξεγερτικής τους έκφρασης. Συνδέεται με τη συζήτηση που γίνεται μέσα στους εργαζόμενους και τους άνεργους, πως φτάνει πια με τις 24ωρες κοροϊδίες του αστικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού.

3.    Η ανατροπή της κυβέρνησης και η πάλη για τη μονομερή διαγραφή του χρέους. Ιδιαίτερα το ζήτημα του χρέους, αποκτά ξεχωριστή σημασία, τώρα που είμαστε στις παραμονές μιας νέας επώδυνης επίθεσης, που αναπαράγει σε ακόμα ανώτερο επίπεδο τα πολιτικά αδιέξοδα της κυβέρνησης. Για την οργάνωση της κοινωνίας με τα όργανα της εργατικής αυτοοργάνωσης, που θα παλέψουν για την  εργατική εξουσία και την επανάσταση. Εθνικοποίηση όλων των βασικών τομέων παραγωγής, καθώς και των τραπεζών, με εργατικό έλεγχο χωρίς αποζημίωση.

4.    Διεθνιστική δράση, απόκρουσης του ρατσισμού και του φασισμού.

 

Όμως η Πρωτοβουλία απευθύνεται σε συλλογικότητες ανέργων, εργατικές λέσχες, διαθέσιμους και ανέργους αγωνιστές, συνδέοντας το πρόγραμμά της, με μια δέσμη άμεσων διεκδικήσεων. Γιατί πιστεύουμε πως αυτές οι διεκδικήσεις, στην ιστορική εποχή της καπιταλιστικής σήψης και παρακμής, μπορούν να συσπειρώνουν και να ενοποιούν εργαζόμενους και ανέργους, να ανεβάζουν τις απαιτήσεις του εργατικού κινήματος συνολικά, πάνω στο ζήτημα της επίλυσης των ζωτικών προβλημάτων. Χωρίς αυτές οι διεκδικήσεις και το στενά συνδεδεμένο με αυτές πρόγραμμα, να αποτελεί τελεσίγραφο από τη δική μας πλευρά, χωρίς να επιδιώκουμε να υποκαταστήσουμε την πολύτιμη δράση και παρέμβαση υπαρχόντων πρωτοβουλιών ανέργων, εργατικών λεσχών κ.τ.λ. για την εκδίπλωση της κοινής μας δράσης, με όρους Ενιαίου Μετώπου. Ανοιχτοί σε προτάσεις επιπλέον διεκδικήσεων προς το συμφέρον εργαζομένων και ανέργων. Παραμένουμε όμως αταλάντευτοι στην πρότασή μας, στο ζήτημα της ανάγκης της πολιτικής ανεξαρτησίας και της αυτοοργάνωσης της εργατικής τάξης και ευρύτερα των εργαζομένων, και δεν διαπραγματευόμαστε την πάλη για απόκρουση της διάσπασης μεταξύ των εργαζομένων και των ανέργων. Πεδίο της κρίσης για όλους μας, είναι η ίδια η δράση.

Θέτουμε λοιπόν διεκδικήσεις που ενοποιούν σε υλική αντικειμενική βάση εργαζόμενους  και ανέργους.  Όπως:

·         Μείωση του χρόνου εργασίας και καταμερισμός του με κοινωνικούς όρους για να υπάρχει δουλειά για όλους. Για όρους εργασίας, μισθούς, που να εξασφαλίζουν στο ακέραιο τις σύγχρονες ανάγκες των εργαζομένων.

·         Καμιά φορολόγηση για την εργατική τάξη (εργαζόμενη και άνεργη) δωρεάν όλοι οι όροι ζωής (παιδεία, υγεία, στέγαση, μετακίνηση) με εργατικό έλεγχο, για να μπορεί κάθε άνεργος και εργαζόμενος να ελέγξει και να υποδείξει την απαλλοτρίωση σπιτιών, των έλεγχο των ασφαλιστικών ταμείων κ.τ.λ.

·         Απαλλοτρίωση της περιουσίας όλων των αφεντικών που κλείνουν δουλειές, όπως και όσων καταχρώνται δημόσιο χρήμα.

·         Απαλλοτρίωση της περιουσίας της εκκλησίας.

·         Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων χωρίς αποζημίωση κάτω από εργατικό έλεγχο.

·         Επίδομα για κάθε άνεργο ίσο με το βασικό μισθό της ειδικότητάς του.

·         Ταυτόχρονα είμαστε μέσα στους αγώνες των ανέργων με τις διεκδικήσεις τους, παλεύοντας να σπάμε τους μεταξύ τους διαχωρισμούς.

·         Ιδιαίτερα στο ζήτημα των εγχειρημάτων αυτοδιαχείρισης και δημιουργίας κοινωνικών συνεταιρισμών ανέργων είμαστε σαφείς. Δεν θεωρούμε λύση τη δημιουργία τέτοιων εγχειρημάτων, ούτε πολιτικά, αλλά ούτε και από τη σκοπιά της επιβίωσης.

Ταυτόχρονα όμως υπερασπίζουμε την προσπάθεια τμημάτων της τάξης να υπερασπιστούν την αξιοπρέπειά τους. Με κριτήριο όμως, την οικονομική ανεξαρτησία από το κράτος, την Ε.Ε., την αστική φιλανθρωπία και τα διάφορα ιδρύματα που χρηματοδοτούν τέτοια εγχειρήματα. Που δεν αναπαράγουν την εργατική εκμετάλλευση εντός τους.

Είναι ευνόητο, πως βοηθούμε την κατάληψη εργοστασίων και γενικότερα χώρων παραγωγής, δείχνοντας την ικανότητά μας, όλων των εργαζόμενων και άνεργων, που αποτελούσε και αποτελεί ένα αναντικατάστατο σχολείο για να οργανώσουμε την παραγωγή και την κοινωνία με βάση τα εργατικά συμφέροντα.

 

Αυτά τα πολιτικά χαρακτηριστικά είναι κρίσιμα. Η δημιουργία ενός Ενιαίου Μετώπου εργαζομένων και ανέργων, που θα θέτει μια λογική και πρακτική επαναστατικής επίλυσης του προβλήματος της ανεργίας, της εργατικής ανασφάλειας και εκμετάλλευσης, είναι εξαιρετικά επείγον και δυνατό.

Δηλώνουμε καθαρά πως δεν έχουμε το μαγικό ραβδάκι των λύσεων, δεν παρέχουμε ασπιρίνες για βαριές ασθένειες. Δίνουμε τη μάχη για να αποκτήσει ο άνεργος πρόσωπο, φωνή και αξιοπρέπεια , που με προλεταριακούς όρους μπορεί να είναι μόνο συλλογική, αγωνιστικά έμπρακτη, πολιτική με την έννοια της ανατροπής των κυβερνήσεων. Με την παρέμβασή μας να δείξουμε, πως ο χρόνος του εργαζόμενου και του άνεργου, με κύριο και καθοριστικό στοιχείο τη συλλογική οργάνωσή τους, τη δράση τους, τη σύγκρουσή τους με την αστική πολιτική και το κεφάλαιο, μπορεί να είναι σημαντικός, να μπολιάζεται με δημιουργικότητα και αυτενέργεια.

 

Από αυτή τη σκοπιά, η οργάνωση γενικότερων δραστηριοτήτων από και για ανέργους, από και για εργαζόμενους, θα δίνει άλλο νόημα στο χρόνο και τη ζωή μας, θα αποδεικνύει πως μπορούμε και πρέπει να παλέψουμε για να έχουμε την κοινωνία στα χέρια μας.Από τη μεριά μας προτείνουμε τη διοργάνωση τέτοιων εκδηλώσεων, και αξίζει να μας απασχολήσει όλους περισσότερο.

 

Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, απευθύνεται στις υπαρκτές Πρωτοβουλίες Ανέργων, σε λαϊκές συνελεύσεις. Επιχειρεί να δημιουργήσει ή να βοηθήσει στη δημιουργία συνελεύσεων εργαζομένων και ανέργων με βάση αυτή τη λογική που αναφέρθηκε.

Προτείνουμε την συντονισμένη δράση όλων μας, σε συγκεκριμένες περιοχές της Αθήνας, όπου κρίνουμε πως υπάρχουν δυνάμεις που μπορούμε να ξεκινήσουμε ευκολότερα. Αυτό μπορεί να γίνει με παρουσία μας σε γειτονιές της Αθήνας, που μπορεί να συνδυάζει το μοίρασμα πολιτικού υλικού, την ανοιχτή συγκέντρωση σε μια πλατεία και το κάλεσμα αλληλεγγύης στους εργαζόμενους της περιοχής, κινηματικές παρεμβάσεις και αγωνιστικά γεγονότα στις περιοχές, παρεμβάσεις πόρτα-πόρτα. Με το στόχο της δημιουργίας ανοιχτών συνελεύσεων σε κεντρικά σημεία της γειτονιάς, που θα συζητούν και θα καλούν ανοιχτά, πάνω σε όλα τα λαϊκά προβλήματα, που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, αγγίζουν τα ζητήματα της ανεργίας και της ανασφάλειας στη δουλειά (παρεμβάσεις καταγγελίας εξευτελιστικών προγραμμάτων της κυβέρνησης για την ανεργία, τοπικές υγειονομικές υπηρεσίες, ΔΕΚΟ κ.τ.λ.). Ιδιαίτερη απεύθυνση σε εργατικά σωματεία και εργατικές συλλογικότητες της περιοχής, όπως επίσης με συγκεκριμένη στοχοθεσία σε κοινότητες μεταναστών.

 

Προτείνουμε μετά την επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, προς τα τέλη Νοέμβρη να έχουμε μια παναθηναϊκή σύσκεψη για το ζήτημα αυτό, με όποιες συλλογικότητες αντιλαμβανόμαστε από κοινού την αναγκαιότητα αυτής της πάλης. Με πανελλαδική απεύθυνση και συμμετοχή.

 Συντροφικά,

Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

kentroergaton@gmail.com

Να δικαστούν οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί του βαρύτατου τραυματισμού της Aγγελικής Kουτσουμπού

ΨΗΦΙΣΜΑ της Συνέλευσης

της Πρωτοβουλίας για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

Να δικαστούν  οι φυσικοί και ηθικοί αυτουργοί

του βαρύτατου τραυματισμού της Aγγελικής Kουτσουμπού

 

 Σχεδόν 5 χρόνια μετά και λίγο πριν την παραγραφή, καλείται να εκδικαστεί, ως τροχαίο ατύχημα, στο Πλημμελειοδικείο Αθήνας, η υπόθεση του βαρύτατου τραυματισμού της Aγγελικής Kουτσουμπού από τον αστυνομικό της ομάδας ΔEΛTA Θ. Ποιμενίδη.

Το Δεκέμβριο του 2009, στη διάρκεια της διαδήλωσης δεκάδων χιλιάδων διαδηλωτών, στην πρώτη επέτειο μνήμης και αγώνα για τη δολοφονία του νεαρού μαθητή Γρηγορόπουλου, ομάδα της αστυνομικής δύναμης ΔΕΛΤΑ διεμβολίζει την  διαδήλωση στο ύψος της πλατείας Συντάγματος.
Δεκάδες ήταν οι τραυματίες και οι συλληφθέντες. Σοβαρότερα τραυματίστηκε η Aγγελική Kουτσουμπού, στέλεχος του Εργατικού Επαναστατικού Κόμματος (EEK), αγωνίστρια του αντιδικτατορικού αγώνα, που μετά την εξέγερση του Πολυτεχνείου συνελήφθη και βασανίστηκε από τη χούντα του Iωαννίδη.
Από το κτύπημα της μοτοσικλέτας και το ρόπαλο του συνοδηγού αστυνομικού παρ’ ολίγο να χάσει τη ζωή της. Μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο σε κώμα, όπου διαγνώστηκε «βαριά κρανιοεγκεφαλική κάκωση -υποσκληρίδιο αιμάτωμα, υπαραχνοειδής αιμορραγία, θλάση εγκεφάλου, ρωγμώδες κάταγμα του λιθοειδούς, συντριπτικό κάταγμα αριστερής κλείδας και σπάσιμο όλων των εμπροσθίων αριστερών πλευρών»
Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με πρωθυπουργό τον Γ. Παπανδρέου συγκάλυψε το έγκλημα με τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Πεταλωτή, να δίνει γραμμή στην δικαιοσύνη χαρακτηρίζοντας «τροχαίο ατύχημα» την υπόθεση!
H απόπειρα των κρατικών αρχών και των κυβερνήσεων να «θάψουν» και εν συνεχεία να υποβιβάσουν την βάρβαρη, δολοφονικού τύπου επίθεση των κατασταλτικών μηχανισμών σε τροχαίο ατύχημα, δεν πρέπει να περάσει.
Όταν ένα από «τα κορίτσια της βροχής» του αντιδικτατορικού κινήματος, υφίσταται την ωμή και βάρβαρη βία από κρατικά όργανα καταστολής, κανένας δεν μπορεί να μένει σιωπηλός. Η υποβάθμισή αυτής της υπόθεσης σε «τροχαίο ατύχημα» και η ενδεχόμενη παραγραφή της, ενισχύει αντικειμενικά και ενθαρρύνει το ναζιστικό παρακρατικό βραχίονα.
Οι αγωνιστές εργαζόμενοι, οι ελεύθεροι πολίτες, οι σκεπτόμενοι άνθρωποι πρέπει να κινητοποιηθούν.
 
Να απαιτήσουμε:

• Να δικαστεί ο αστυνομικός Θ. Ποιμενίδης και όλοι οι φυσικοί αυτουργοί του βαρύτατου τραυματισμού της Aγγελικής Kουτσουμπού.
• Να δικαστούν οι ηθικοί αυτουργοί και πολιτικά υπεύθυνοι της βάρβαρης καταστολής και πρώτα πρώτα ο Xρυσοχοΐδης, που παίζοντας τα πολιτικά «αντιτρομοκρατικά» του παιχνίδια δεν δίστασε να θέσει σε κίνδυνο τη σωματική ακεραιότητα και τη ζωή ανθρώπων.
• Να εκδικαστεί η μήνυση που έχει υποβάλει ο γιατρός σ. Δημήτρης Γεωργίου, που ενώ έσπευσε να προσφέρει βοήθεια στην τραυματισμένη Aγγ. Kουτσουμπού φωνάζοντας «είμαι γιατρός, έχω πολυτραυματία, ειδοποιήστε το A΄ Βοηθειών» δέχθηκε χτυπήματα που του μαύρισαν το σώμα και άφησαν μισοπαράλυτο το δεξί του χέρι.
• Να αθωωθούν όλοι οι συλληφθέντες διαδηλωτές και πρώτα πρώτα ο οικοδόμος Θάνος Zαμπέτης, που δικάζεται σε δεύτερο βαθμό στις 7 Οκτωβρίου. O Θ. Zαμπέτης τιμωρείται γιατί είναι ο άνθρωπος που κράτησε τη μοτοσικλέτα του αστυνομικού και έχουμε τώρα επώνυμους δράστες.

 
Τετάρτη 24/9

Αποφάσεις για την υπόθεση πήραν επίσης:

1. Α.Δ.Ε.Δ.Υ. (ΑΝΩΤΑΤΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ ΕΝΩΣΕΩΝ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ)
2. EKA (Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας)
3. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ (ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ, ΓΕΩΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΟΛΟΓΩΝ, ΤΕΧΝΙΚΩΝ, ΣΧΕΔΙΑΣΤΩΝ)
4. Σύλλογος Διοικητικού Προσωπικού Πανεπιστημίου Αθηνών
5. Σωματείο Εκπαιδευτικών στην Ιδιωτική Εκπαίδευση Ηρακλείου «Γαλάτεια Καζαντζάκη»
6. ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΜΙΣΘΩΤΩΝ ΤΕΧΝΙΚΩΝ (Παράρτημα Ηρακλείου)
7. ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΕΕ
8. Σύλλογος Υπαλλήλων Δήμου Αγίου Δημητρίου
9. ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΒΥΡΩΝΑ
10. Συλλόγου Α΄βάθμιας εκπαίδευσης  Ν. ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ Δ. ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ
11. ΣΩΜΑΤΕΙΟ «ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΣΤΗ ΘΕΡΑΠΕΙΑ. ΕΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ ΤΟΥ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ ΤΟΥ 18ΑΝΩ»
12. ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
13. πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών
14. ΣΥΛΛΟΓΟΣ  ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΗΛΙΟΥΠΟΛΗΣ “Μ.ΠΑΠΑΜΑΥΡΟΣ”
15. ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ «ΓΙΑΝΝΗΣ ΡΙΤΣΟΣ»
16. ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΙΜ (Wind)
17. Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση
18. ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ
19. Σωματείου Μισθωτών Εκπαιδευτικών Θεσ/νίκης (ΣΜΕΘ)
20. (ΣΕΜΙΣΕΑ) Σωματείο Εργαζομένων σε Μονάδες – Ιδρύματα – Σχολεία Ειδικής Αγωγής

 

 

 

Εργατική Δημοκρατία στο Σωματείο του ΜΕΤΡΟ (ΣΕΛΜΑ)

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

29/09/14

ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ

Την Τετάρτη 24/9, είχε ανακοινωθεί η τρίτη κατά σειρά συνέλευση του Σωματείου με θέμα τροποποίηση άρθρων του καταστατικού.

Σκοπός, η απορρόφηση από το ΣΕΛΜΑ των σωματείων της ΣΤΑΣΥ που συμφωνούν στην προοπτική της δημιουργίας ενός μεγάλου σωματείου στην ΣΤΑΣΥ.

Είναι αναγκαίο να εξηγηθεί από το σχήμα μας η δική μας στάση στην συνέλευση, η θέση μας για την προοπτική της ενότητας όλων των εργαζόμενων στις συγκοινωνίες και η στρατηγική που προτείνουμε εν όψιν της νέας κυβερνητικής επίθεσης που επίκειται στα κεκτημένα των εργαζόμενων στις συγκοινωνίες.  Είναι αναγκαίο και επείγον να εξηγηθεί και να κατανοηθεί από τους εργαζόμενους το τι πραγματικά συμβαίνει, από την στιγμή που η ίδια η συνέλευση – η κατεξοχήν διαδικασία διαλόγου και συνεννόησης – σκόπιμα μετατράπηκε από τους διοργανωτές σε μια παρωδία,  που απέκλεισε εκ των προτέρων την συνέλευση από την ουσία και το ίδιο το αντικείμενό της,– τον διάλογο.

Η απαγόρευση του διαλόγου δίνει επιπλέον την ευκαιρία στους διοργανωτές της παρωδίας να παραποιούν, να δυσφημούν, να παραπλανούν τους εργαζόμενους για την θέση στην προοπτική της ενότητας- όχι μόνο του δικού μας σχήματος- αλλά και τμημάτων εργαζόμενων που εκφράζονται έξω από το δικό μας σχήμα.

Προσπαθήσαμε σε προηγούμενη ανακοίνωση να εξηγήσουμε ότι η ενότητα των εργαζόμενων δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς αυστηρό καθορισμό των διαδικασιών και των στόχων που θα θέσει. Δεν μπορεί να υπάρξει σαν μια αφηρημένη προοπτική, ως ευαγγελική αρχή, ως κάτι γενικά καλό και αποδεκτό, αποκομμένη από την πολιτική και οικονομική κατάσταση, από την δραματική θέση που βρίσκεται σήμερα ο κόσμος της εργασίας. Δεν μπορεί επίσης να υπάρξει χωρίς την ενεργή συμμετοχή και συμφωνία των ίδιων των ενδιαφερόμενων που είναι οι εργαζόμενοι και όχι το προεδρείο του σωματείου.

Η ενότητα των εργαζόμενων και η ενοποίηση των σωματείων, είναι μια σοβαρότατη πολιτική και συνδικαλιστική διεργασία και δεν μπορεί να ανατεθεί σε εργολάβους εργατικών συμφερόντων. Σε μια τέτοια περίπτωση, θα μετατρεπόταν πολύ εύκολα από ένα εργαλείο στα χέρια των εργαζόμενων σε όπλο στα χέρια των εργοδοτών ενάντιά μας,  με τραγικές συνέπειες.

Μας κατηγορήσατε δημόσια και μας δείξατε με το δάκτυλο ότι εμείς είμαστε που διαλύουμε το σωματείο. Συνεχίζετε να μας κατηγορείτε με τηλεφωνικές εκστρατείες και συζητήσεις στα κουζινάκια.

Ποιος μας κατηγορεί;

Εσείς που στήσατε μια παρωδία και την ονομάσατε συνέλευση; Εσείς που στήσατε κάλπες πριν την έναρξή της; Που αυθαίρετα ανακηρυχτήκατε προεδρείο συνέλευσης, ελεγκτική επιτροπή και εφορευτική επιτροπή για να κηρύξετε το τέλος της πριν ανακοινωθεί η έναρξή της;  Που απαγορεύσατε να γίνουν τοποθετήσεις και διάλογος; Που σηκώσατε σωλήνες για να χτυπήσετε συναδέλφους; Που βρίσατε χυδαία και απειλήσατε;

Αντικαταστήσατε τις συλλογικές διαδικασίες και την εργατική δημοκρατία με την παραφροσύνη. Θέλετε να τελειώσετε με αυτό το σωματείο για να φτιάξετε άλλο. Που είναι ο διοικητικός σας απολογισμός; Που είναι ο οικονομικός σας απολογισμός; Που είναι τα πρακτικά του διοικητικού συμβουλίου;

Εσείς οι ίδιοι είστε παράνομα και αντικαταστατικά στο διοικητικό συμβούλιο, αφού η θητεία σας έληξε από τον Ιούνιο. Αντίθετα αυτοανακηρύσσεστε διοικητικό συμβούλιο κατά παράβαση κάθε εργασιακής δεοντολογίας και εργατικού δικαίου. Αυτοανακηρύσσεστε μοναδικοί αγωνιστές και εκπρόσωποι των εργατικών συμφερόντων.

Η παραφροσύνη είναι έξω από την αισθητική και την κουλτούρα της εργατικής τάξης.

Η νέα κατάσταση επιβάλλει μια νέα στρατηγική από την πλευρά των συνδικάτων και των οργανώσεων των εργαζόμενων. Κυβέρνηση και εργοδότες επιχειρούν την ακύρωση και ενσωμάτωση των αντιστάσεων των εργαζόμενων στο ψέμα της οικονομικής ανάπτυξης. Οικονομική ανάπτυξη που υποτίθεται θα προκύψει από τα προγράμματα χρηματοδότησης των τραπεζών με φτηνό χρήμα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, για να προωθηθούν με μορφή δανείων σε μεσαίες επιχειρήσεις.

Η παροχή ρευστότητας, διαφορετικά το πρόγραμμα «ποσοτικής χαλάρωσης» της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, θεωρητικά θα δώσει χρόνο στην χρεοκοπημένη ελληνική οικονομία, ενισχύοντας την παραγωγή αλλά κυρίως το παραμύθι της ανάπτυξης και του τέλους της λιτότητας. Για να υπάρξει μια ελάχιστη προϋπόθεση επιτυχίας θα πρέπει να διασφαλιστεί μια σχετική πολιτική σταθερότητα ή με άλλα λόγια η ανάσχεση των αντιστάσεων ενός λαού που ήδη βιώνει την δυστυχία. 

Στο επίπεδο των συνδικάτων στο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, το σχέδιο υλοποιείται  με την αποδοχή των κυβερνητικών πολιτικών , διαμέσου της υπογραφής συλλογικών συμβάσεων με όρους αποδοχής των μνημονίων.

 Αρχής γενομένης από την ΓΣΕΕ, για να ακολουθήσουν σχεδόν όλα τα μεγάλα συνδικάτα  στον χώρο των συγκοινωνιών. Στην ΕΘΕΛ  υπογράφθηκαν συμβάσεις με πρώτο όρο την αποδοχή όλων των μνημονιακών νόμων και ρυθμίσεων, που εκτός από τις μισθολογικές περικοπές συμπεριλαμβάνουν την αποδοχή υποχρεωτικών μετακινήσεων, διαθεσιμοτήτων, και «αξιολογήσεων».

Μπορεί να υπάρξει οποιαδήποτε συζήτηση για ενοποίηση σωματείων στον χώρο μας, αν δεν υπάρξει η διασφάλιση ότι το νέο σωματείο που θα προκύψει θα θέσει ως πρώτο στόχο την υπεράσπιση των εργασιακών μας κεκτημένων και του Δημόσιου χαρακτήρα των συγκοινωνιών, ως κοινωνικό αγαθό;

Η αποδοχή των μνημονιακών νόμων στα μεγαλύτερα συνδικάτα έγινε κάτω από την ηγεσία των γραφειοκρατικών,  εργοδοτικών και κυβερνητικών ηγεσιών τους.

 Υπάρχει η ελάχιστη διασφάλιση για το πώς θα λειτουργήσει η ηγεσία που θα προκύψει στο ενοποιημένο σωματείο του χώρου μας;

Μια δικλείδα ασφαλείας θα μπορούσε να είναι η λειτουργία του νέου σωματείου με διαδικασίες βάσης, με αποφάσεις γενικών συνελεύσεων, με συλλογικές διαδικασίες.Όμως η κατοχύρωση διαδικασιών βάσης προκύπτει μέσα από την καταστατική τους κατοχύρωση.

Με άλλα λόγια χρειαζόμαστε  ένα καταστατικό που να ορίζει σαφώς το πώς θα λειτουργήσει το νέο σωματείο, να καθορίζει και να περιγράφει αυστηρά τα περιθώρια λειτουργίας εντός των ορίων της εργατικής δημοκρατίας. Προφανώς ένα τέτοιο καταστατικό δεν μπορεί να προκύψει διαφορετικά, παρά μόνο αναπτύσσοντας την πιο πλατιά συζήτηση μεταξύ μας. Αλλά πως θα οργανωθεί μια τέτοια συζήτηση; Με βρισιές και με τους σωλήνες στα χέρια; Στήνοντας παρωδίες και βαπτίζοντάς τες συνέλευση; Δίνοντας λευκές επιταγές

Προφανώς όχι. Εμείς ξαναβάζουμε το ζήτημα της ενοποίησης συνδικάτων και εργαζόμενων στο χώρο μας.

Λέμε ναι στην ενοποίηση αλλά πως και με ποιους όρους είναι κάτι που πρέπει να τους διαμορφώσουμε όλοι μαζί.    

 

Ανακοίνωση στην απεργία των Γιατρών στα Δημόσια Νοσοκομεία (ΟΕΝΓΕ, ΠΟΕΔΗΝ)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Συντρόφισσες -οι του δημόσιου τομέα, εργαζόμενοι και απολυμένοι,

η άγρια επίθεση της συγκυβέρνησης και του φασίστα Υπουργού Υγείας στο δικαίωμα του λαού στην υγεία κλιμακώνεται. Έχοντας ήδη κλείσει νοσοκομεία, έχοντας καταργήσει χιλιάδες κλίνες, έχοντας αυξήσει κατά πολύ τη συμμετοχή των ασφαλισμένων στις δαπάνες για το φάρμακο και τα άλλα έξοδα διάγνωσης νοσηλείας και θεραπείας τους, έχοντας καταργήσει κάθε πρόσβαση 3 εκατομμυρίων ανασφάλιστων στην ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κομπάζει ότι «συμμαζεύει» τον χώρο της υγείας. Και «συμμαζεύοντας» απολύει. Η  κατάρρευση της υγείας στο πλαίσιο της οικονομικής κρίσης και της χρεοκοπίας της χώρας αποτυπώνεται με την αυτοκτονία πριν μερικές μέρες του άστεγου στον Ξενώνα Φιλοξενίας Ανέργων στο κέντρο της Αθήνας. Η κατάρρευση αποτυπώνεται επίσης με την μείωση του προσδόκιμου ζωής και την υποβάθμιση της συγκριτικής διεθνούς κατάταξης σ αυτό το θέμα μετά την εφαρμογή των μνημονίων.

Η απομύζηση της χώρας από τους διεθνείς τοκογλύφους με πρόσχημα τα ληστρικού χαρακτήρα δάνεια που χορήγησαν είναι η αιτία αυτής της κοινωνικής καταστροφής.

Η κυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ διαχειρίζεται την κοινωνική καταστροφή φορτώνοντας την στον λαό. Το απύθμενο θράσος και απουσία κάθε λογοδοσίας στο λαό επιτρέπουν στον Σαμαρά να μετονομάζει την καταστροφή …σε ανάπτυξη!

Η οργή μας θα τους είχε ανατρέψει αν όλα αυτά τα χρόνια το πιστό σκυλάκι της κυβέρνησης, ο κυβερνητικός συνδικαλισμός δεν φρόντιζε με σκόρπιες και ασύνδετες κινητοποιήσεις να δώσει χέρι βοήθειας. Δεν δίστασαν να καλούν ακόμη και σε απεργοσπασία όταν ο αγώνας έπαιρνε χαρακτήρα αναμέτρησης όπως στους διοικητικούς του ΕΚΠΑ ή στο ζήτημα της αξιολόγησης, καλώντας τους εργαζόμενους να απειθαρχήσουν στις συνελεύσεις τους ή ακόμη και στις αποφάσεις της ΑΔΕΔΥ.

Δίπλα σ αυτόν το συρφετό με το καρναβάλι του κυβερνητικού συνδικαλισμού, η ρεφορμιστική αριστερά δίνει διέξοδο στο σύστημα βγάζοντας τη λαϊκή αγανάκτηση  από τον δρόμο όπου μπορεί να δικαιωθεί για να την οδηγήσει στην “ξέρα” του κοινοβουλευτικού κρετινισμού.

Συντρόφισσες, -οι του δημόσιου τομέα, εργαζόμενοι και απολυμένοι, η ταξική αλληλεγγύη και η απεργία είναι το μόνο όπλο που έχουμε απέναντι στην κυβέρνηση, την τρόικα και την εργοδοσία. Ο αγώνας για την κατάργηση των απολύσεων και της διαθεσιμότητας στο δημόσιο, ο αγώνας για την κατάργηση των μνημονίων είναι αγώνας για την ανατροπή της κυβέρνησης του Σαμαρά και του Βενιζέλου.

Καμιά προοπτική δεν υπάρχει για τους εργαζόμενους όσο η θηλιά του χρέους βρίσκεται στο λαιμό της χώρας συνθλίβοντας κάθε δυνατότητα ανάπτυξης. Η λύση στο θέμα της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης είναι στενά συνδεδεμένη με τη μονομερή διαγραφή του χρέους. Ποιος όμως είναι ο δρόμος γι αυτό; Είναι οι διαπραγματεύσεις με τους τοκογλύφους κάτω από την ευλογία του …Πάπα; Ή μήπως η προσφυγή στα διεθνή φόρουμ των τοκογλύφων που ήδη επέβαλλαν την μετακύλιση του χρέους στο Αγγλικό Δίκαιο ώστε να το διασφαλίσουν ακόμη και από οποιαδήποτε απρόοπτη εσωτερική πολιτική μεταβολή;

Η διαγραφή του χρέους είτε θα είναι μονομερής (επαναστατική) με ανατροπή της κυβέρνησης, κατάργηση των μνημονίων και εργατική εξουσία, είτε δεν θα υπάρξει. Σ αυτό τον δρόμο δύναμή μας είναι η ενότητά σε προγραμματική βάση και όπλο μας η Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας μέχρι να ικανοποιηθούν τα πολιτικά αιτήματα της ανατροπής της κυβέρνησης της διαγραφής του χρέους, της κατάργησης μνημονίων και της εξόδου από την ΕΕ.

 

πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/

Φωτορεπορτάζ από τα εγκαίνια(22/9/14) της έκθεσης ζωγραφικής που διοργάνωσε η πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών στη Λοκομοτίβα.

Η έκθεση θα γίνεται στο συνεταιριστικό καφέ-μπαρ Λοκομοτίβα έως τις 5 του Οκτώβρη 

Πλήθος κόσμου βρέθηκε στα εγκαίνια της έκθεσης

Η καλλιτέχνις Σουζάνα Αποσπορίδου

Πλήθος κόσμου βρέθηκε στα εγκαίνια της έκθεσης

Το βιογραφικό σημείωμα της Σ.Α.

Χαιρετισμός του Γρηγόρη Δαφνή, μέλους της πρωτοβουλίας για Ανεξάρτητο  Κέντρο Αγώνα Εργατών

Πολλές αγωνιζόμενες καθαρίστριες βρέθηκαν στην έκθεση

Χαιρετισμός του Σάββα Μιχαήλ, συγγραφέα και Γ.Γ. του ΕΕΚ

Χαιρετισμός της Άννας Κιουτσακιόζογλου, αντιπροέδρου του Γενικού Συμβουλίου της ΠΟΕ-ΔΟΥ

Ο κατάλογος της Έκθεσης

ΤΑ ΕΡΓΑ:

Βιβλίο Σκέψεων

Πορτραίτα καθαριστριών

Πορτραίτα καθαριστριών

Εισήγηση στην Συνέλευση ΑΚΑΕ Αττικής, του Ν. Πελεκούδα για το ζήτημα της ανεργίας

ΑΞΟΝΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΣΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΑΝΕΡΓΩΝ.

1)      Η πολιτική φυσιογνωμία της προσπάθειας.

Α) Ανεξαρτησία από το κράτος, τις κυβερνήσεις του, το κεφάλαιο και τα αφεντικά, τον αστικό κυβερνητικό συνδικαλισμό. Το ζήτημα της ανεξαρτησίας αποκτά μεγαλύτερη σημασία, στο φόντο της εκφρασμένης από το ΣΥΡΙΖΑ ένταξης των ανέργων σε συνεταιριστικές επιχειρήσεις.

Β) Πεδίο κοινής πάλης σε ανώτερη βάση θεωρούμε την γενική πολιτική απεργία διαρκείας. Σπάει τα συντεχνιακά και κλαδικά συμφέροντα, εντάσσει τους άνεργους στο πλευρό των εργαζόμενων, προετοιμάζει την εξεγερτική τους έκφραση.

Γ) Η ανατροπή της κυβέρνησης και η πάλη για τη διαγραφή του χρέους. Για την οργάνωση της κοινωνίας με τους φορείς της εργατικής αυτοοργάνωσης και αυτοκυβέρνησης, που εμείς το προσεγγίζουμε με την εργατική εξουσία. Εθνικοποίηση όλων των βασικών τομέων παραγωγής, καθώς και των τραπεζών, με εργατικό έλεγχο χωρίς αποζημίωση.

Δ) Διεθνιστική δράση, απόκρουσης του ρατσισμού και του φασισμού σε όποια μορφή έκφρασής του.

2)       Οι διεκδικήσεις των εργαζομένων και ανέργων και η στάση μας.

Θέτουμε διεκδικήσεις που ενοποιούν σε υλική αντικειμενική βάση εργαζόμενους  και ανέργους. Αποδεικνύουμε έμπρακτα πως είναι δύο τμήματα της εργατικής τάξης, με κοινά συμφέροντα. Μείωση του χρόνου εργασίας και καταμερισμός του με κοινωνικούς όρους για να υπάρχει δουλειά για όλους. Καμιά φορολόγηση για όποιον ζει από τη δουλειά του, δωρεάν όλοι οι όροι ζωής (παιδεία, υγεία, στέγαση, μετακίνηση) με εργατικό έλεγχο. Ταυτόχρονα είμαστε μέσα στους αγώνες των ανέργων με τις διεκδικήσεις τους, παλεύοντας να σπάμε τους μεταξύ τους διαχωρισμούς.

Ιδιαίτερα στο ζήτημα των εγχειρημάτων αυτοδιαχείρισης και δημιουργίας κοινωνικών συνεταιρισμών ανέργων πρέπει να είμαστε σαφείς. Δεν θεωρούμε λύση τη δημιουργία τέτοιων εγχειρημάτων, δεν τις προτάσσουμε, επιλέγουμε τον πολιτικό αγώνα, δεν θεωρούμε πως είναι λύση η μικρή επιχειρηματικότητα, ιδιαίτερα τώρα που η ίδια η Ευρωπαϊκή ένωση υποδέχεται και ενορχηστρώνει τέτοιες προσπάθειες.

Ταυτόχρονα όμως υπερασπίζουμε την προσπάθεια τμημάτων της τάξης να υπερασπιστούν την αξιοπρέπειά τους. Με κριτήριο όμως, την οικονομική ανεξαρτησία από το κράτος, την Ε.Ε., την αστική φιλανθρωπία και τα διάφορα ιδρύματα που χρηματοδοτούν τέτοια εγχειρήματα. Που δεν αναπαράγουν την εργατική εκμετάλλευση εντός τους.

Γενικά το ζήτημα της πολιτικής φυσιογνωμίας της παρέμβασής μας και των διεκδικήσεων, έχει μεγάλη σημασία. Στο ζήτημα, πέρα από την παρέμβαση των διάφορων αστικών θεσμών, των Δήμων και της Εκκλησίας, από πολιτική άποψη έχει οργανώσει το δικό του Δίκτυο Αλληλεγγύης ο ΣΥΡΙΖΑ, ενώ για τις 1 Νοέμβρη το ΠΑΜΕ οργανώνει το δικό του πανελλαδικό συλλαλητήριο ανέργων, στην Αθήνα. Άρα αυτή η ενότητα είναι η πλέον κρίσιμη.

3)       Πως διαμορφώνουμε τα βήματά μας; Που απευθυνόμαστε; Με ποιο περιεχόμενο δράσης;

Α) Με δεδομένη την πληθώρα παροχής φαγητού σε ανέργους, συλλογικών κουζινών και άλλων πλευρών της αλληλεγγύης που οι ήδη υπάρχουν, καθώς και με τα πολιτικά αποτελέσματα που παράγουν, χωρίς μια συλλογική πολιτική πράξη των ίδιων των ανέργων, θα πρέπει να πούμε καθαρά πως δεν έχουμε το μαγικό ραβδάκι των λύσεων, δεν παρέχουμε ασπιρίνες για βαριές ασθένειες. Δίνουμε τη μάχη για να αποκτήσει ο άνεργος πρόσωπο, φωνή και αξιοπρέπεια , που με προλεταριακούς όρους μπορεί να είναι μόνο συλλογική, αγωνιστικά έμπρακτη, πολιτική με την έννοια της ανατροπής των κυβερνήσεων. Με την παρέμβασή μας να δείξουμε, πως ο χρόνος του εργαζόμενου και του άνεργου, είναι σημαντικός, και πως μπορούμε να αποδεικνύουμε πως γίνεται να έχουμε τη ζωή που θέλουμε, εντάσσοντας στην πολιτική πάλη, και την πλευρά της πολιτισμικής δημιουργίας, της αυτενέργειας των εργαζομένων και των ανέργων. Η οργάνωση γενικότερων δραστηριοτήτων από και για ανέργους, από και για εργαζόμενους, θα δίνει άλλο νόημα στο χρόνο και τη ζωή μας, θα αποδεικνύει πως μπορούμε και πρέπει να παλέψουμε για να έχουμε την κοινωνία στα χέρια μας.

Β) Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, απευθύνεται στις υπαρκτές Πρωτοβουλίες Ανέργων, σε λαϊκές συνελεύσεις. Επιχειρούμε να δημιουργήσουμε συνελεύσεις εργαζομένων και ανέργων με βάση αυτή τη λογική που αναφέρθηκε, στις περιοχές που κρίνουμε ότι αυτή η διαδικασία μπορεί να ανοίξει με καλύτερους όρους. Προχωρούμε σε επαφές οπωσδήποτε σε πρώτη φάση με τις πρωτοβουλίες των ανέργων, με εργατικές λέσχες που κρίνουμε ότι θα είναι πιο εύκολη η συζήτηση σε πρώτη βάση όπως και σε συνελεύσεις γειτονιών. Επιδιώκουμε προς το τέλος Οκτωβρίου να έχουμε μια παναθηναϊκή σύσκεψη με το ζήτημα αυτό.

Στις περισσότερες  περιοχές που δεν έχουμε εργαλεία παρέμβασης τέτοιου είδους, παρεμβαίνει η Πρωτοβουλία ΑΚΑΕ, όπως και σε εργατικά σωματεία και χώρους, που έχουν πληγεί ιδιαίτερα από απολύσεις και διαθεσιμότητες.

Γ) Προτείνουμε με αυτό το πολιτικό περιεχόμενο που παρουσιάζεται εδώ, ή με όποιο καταλήξουμε:

Εβδομαδιαίες παρεμβάσεις της Πρωτοβουλίας ΑΚΑΕ σε γειτονιές της Αθήνας, καλώντας και προετοιμάζοντας πολιτικές και κινηματικές παρεμβάσεις. Για αυτό καλύτερα να μιλήσουμε πιο συγκεκριμένα από κοντά.

Συνέντευξη στην ERTOPEN

Την Τετάρτη 24 Σεπτεμβρίου, 9μμ - 10μμ, η "πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών" θα δώσει ραδιοφωνική συνέντευξη στην ERTOPEN.

ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ Τετάρτη 24/9, στην ΕΣΗΕΑ, στις 6.30 μμ

 ΑΝΟΙΧΤΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

Της Πρωτοβουλίας για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

Τετάρτη 24/9, στην ΕΣΗΕΑ, στις 6.30 μμ

Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, καλεί στη μηνιαία συνέλευσή της, την Τετάρτη 24/9, στην ΕΣΗΕΑ, στις 6.30 το απόγευμα, κάθε αγωνιζόμενο εργαζόμενο, που δίνει τη δική του μάχη απέναντι στην παραπαίουσα κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, που προσφέρει τις δυνάμεις του σε εγχειρήματα κοινωνικής αλληλεγγύης και αυτοοργάνωσης της τάξης. Ιδίως σε κάθε άνεργο, που προβληματίζεται για την επίλυση των ζητημάτων της επιβίωσης, μακριά από την αστική υποκριτική φιλανθρωπία, και τα κυβερνητικά ψίχουλα.

Η στιγμή της συζήτησης για την ενιαία πάλη μας, εργαζομένων και ανέργων, με στόχο την ανατροπή της κυβέρνησης, για την προετοιμασία της γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας, είναι σημαντική και εξαιρετικά επείγουσα. Όλο το επικοινωνιακό παιχνίδι της κυβέρνησης το καλοκαίρι που πέρασε, κατέρρευσε μέσα σε 20 μέρες. Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ορθά κοφτά, κλείνει κάθε συζήτηση για το χρέος, και απαιτεί την υλοποίηση του κοινωνικού Αρμαγεδώνα που έχει συμφωνήσει με Σαμαρά και Βενιζέλο. Το ΔΝΤ ανανεώνει την παρουσία του μέχρι το 2016 τουλάχιστον, ενώ όλο το προηγούμενο διάστημα υποτίθεται προετοιμαζόταν η αποχώρησή του. Είναι φανερό πως πάμε για νέα μνημόνια, και διεύρυνση της κοινωνικής καταστροφής. Σε αυτή την πορεία που ετοιμάζουν, θα χρησιμοποιούν τα αμόκ καταστολής όπως στο Κερατσίνι, στον ένα χρόνο από τη δολοφονία του Π. Φύσσα. 

Από τη μεριά μας, παίρνουμε τη σκυτάλη της Ανοιχτής Συνέλευσης Εργατικών και Κοινωνικών Κινημάτων της Θεσσαλονίκης το σαββατοκύριακο της ΔΕΘ, με τη συμμετοχή λαϊκών συνελεύσεων, συνδικαλιστών εργατών, άνεργων, στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ. Θέλουμε να προχωρήσουμε τον προβληματισμό της συνέλευσης, που πολύ σωστά διαπιστώνει πως η επιτυχία της πάλης μας, προϋποθέτει το Ενιαίο Μέτωπο της εργατικής τάξης σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα με κοινούς πολιτικούς και προγραμματικούς στόχους.

Με βάση αυτό το πλαίσιο συζητάμε:

• Την πορεία των κοινωνικών ιατρείων και των εγχειρημάτων κοινωνικής αλληλεγγύης.
• Το σχεδιασμό της παρέμβασής μας στο εργατικό κίνημα, ιδιαίτερα στο δημόσιο τομέα με δεδομένη την κατεύθυνση αντίστασης που βγαίνει μέσα από τους ίδιους τους εργαζόμενους.
• Ιδιαίτερα τη χάραξη σχεδίου και παρέμβασης στην κατεύθυνση της κοινής πάλης εργαζομένων και ανέργων, με απαράβατο κριτήριο την πολιτική ανεξαρτησία από κράτος, αφεντικά και τον αστικό κυβερνητικό συνδικαλισμό και τη γραφειοκρατία του.  

Έκθεση Ζωγραφικής στο πλαίσιο της αλληλεγγύης στον αγώνα των απολυμένων καθαριστριών του Υπ.Οικονομικών.

Η «πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών»
σας καλεί στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής 
της Σουζάνας Αποσπορίδου

 

Η έκθεση γίνεται στο πλαίσιο της αλληλεγγύης 
στον αγώνα των απολυμένων καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών

Τα έσοδα από την έκθεση θα διατεθούν για τον αγώνα των καθαριστριών

 

 Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 7μμ, στο βιβλιοπωλείο – cafe bar Locomotiva

Μπόταση 7 και Σολωμού, Εξάρχεια