Έκθεση Ζωγραφικής στο πλαίσιο της αλληλεγγύης στον αγώνα των απολυμένων καθαριστριών του Υπ.Οικονομικών.

Η «πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών»
σας καλεί στα εγκαίνια της έκθεσης ζωγραφικής 
της Σουζάνας Αποσπορίδου

 

Η έκθεση γίνεται στο πλαίσιο της αλληλεγγύης 
στον αγώνα των απολυμένων καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών

Τα έσοδα από την έκθεση θα διατεθούν για τον αγώνα των καθαριστριών

 

 Δευτέρα 22 Σεπτεμβρίου 7μμ, στο βιβλιοπωλείο – cafe bar Locomotiva

Μπόταση 7 και Σολωμού, Εξάρχεια

Ανακοίνωση της πρωΑΚΑΕ Μαγνησίας

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Η πρωτοβουλία για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ (Μαγνησίας) στη τακτική της συνέλευση στις 11/9/14 συζήτησε διεξοδικά τη συγκέντρωση και πορεία της ΔΕΘ καθώς επίσης και τα αποτελέσματα της εργατικής συνέλευσης που πραγματοποιήθηκε στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ την επομένη της ανεξάρτητης ταξικής συγκέντρωσης.

Η συνέλευσή μας θεωρεί:

1. Εξαιρετικά σημαντική τη συζήτηση για την δημιουργία μιας αντίστοιχης πρωτοβουλίας στη Θεσσαλονίκη που θα συσπειρώσει όλα τα μαχόμενα στοιχεία της εργατικής τάξης σε ένα από τα μεγαλύτερα προλεταριακά κέντρα της χώρας.
2. Οι δράσεις που θα αναπτυχθούν την επόμενη περίοδο πρέπει από τη πλευρά μας να επικεντρωθούν στην υλοποίηση αυτού του στόχου όπως και στην ενίσχυση της προσπάθειας για τη δημιουργία σωματείου βιομηχανικών εργατών, ένα αίτημα έχει τεθεί από καιρό εξαιτίας της αποσύνθεσης υπαρχόντων σωματείων από τη κρίσς αλλά και του εγκλωβισμού πρωτοπόρων εργατών σε γραφειοκρατικές δομές. Η συζήτηση για το σωματείο πρέπει να προχωρήσει άμεσα κι αναμφίβολα η δημιουργία του θα ενισχυθεί από την πρωτΑΚΑΕ Θεσ/νίκης εφόσον αναληφθεί η διαδικασία συγκρότησής της. 
3. Ο πανελλαδικός συντονισμός των μαχόμενων δυνάμεων είναι απόλυτα αναγκαίος για την επόμενη περίοδο και γι αυτό προτείνουμε μια πανελλαδική συνέλευση της πρωτΑΚΑΕ (πιθανότατα στην Αθήνα) μέσα στο χειμώνα για την επικαιροποίηση κι ανάπτυξη των πολιτικών μας αρχών αλλά και για να συζητήσουμε τις μορφές της πανελλαδικής οργανωτικής μας συγκρότησης.

11/9/2014

Πρωτοβουλία για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ (Μαγνησίας)

(πρωτΑΚΑΕ)

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ από την «Ανοιχτή Συνέλευση Εργατικών και Κοινωνικών Κινημάτων»

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

  για την «Ανοιχτή Συνέλευση Εργατικών και Κοινωνικών Κινημάτων»

 στον χώρο του εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ,
που λειτουργεί με αυτοδιεύθυνση και πλήρη εργατικό έλεγχο.

7 Σεπτεμβρίου 2014

(στο πλαίσιο των πολιτικών εκδηλώσεων για την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης)

Την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου, με συμμετοχή πάνω από 50 εργατών και ανέργων, έγινε η «Εργατική Συνέλευση» στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν, συμμετείχαν και τοποθετήθηκαν  εργαζόμενοι από το σωματείο της Wind, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στο δημόσιο τους ΟΤΑ, το ΤΕΕ, στο ΙΚΑ, στην δημόσια υγεία, την ειδική αγωγή, τις συγκοινωνίες (μετρό), βιομηχανικοί εργάτες (Αλουμίνιον της Ελλάδας, ΕΛΒΟ, ΒΙΟΜΕ), εκπρόσωποι από κοινωνικά ιατρεία και λαϊκές συνελεύσεις, φοιτητές, άνεργοι κλπ καθώς και η "Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών", η «Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Αγώνα των Εργαζόμενων στην ΒΙΟ.ΜΕ.», η «Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε»

Στο διάστημα από την προηγούμενη «Εργατική Συνέλευση» που έγινε στη ΔΕΘ, η κατάσταση της εργατικής τάξης χειροτέρεψε. Ο καπιταλισμός επιτίθεται άγρια στην εργατική τάξη και σαρώνει τις κοινωνικές κατακτήσεις παλεύοντας για την επιβίωσή του. Η λογική της διάσπασης - «εξαίρεσης» από τα μνημόνια και την κοινωνική καταστροφή που καλλιεργεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία αποδείχθηκε αδιέξοδη. 

Στη συζήτηση έγιναν ενημερώσεις από τους εργαζόμενους και εκτιμήσεις για τη γενικότερη πολιτική κατάσταση όπως διαμορφώνεται από την βαθειά συστημική, οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση στην χώρα μας και στην Ε.Ε. Έγινε αναφορά στον αντιφασιστικό αγώνα των εργατών της Ουκρανίας.

Η ενότητα των εργαζόμενων, οι αιτίες της πολυδιάσπασης και η θεραπεία τους απασχόλησαν την εργατική συνέλευση. Διαφορετικές αφετηρίες και εμπειρίες γύρω από το θέμα της ενότητας κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι η ενότητα των δυνάμεων που είναι απέναντι στην κυβέρνηση, τους εργοδότες, τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, είναι επιτακτική ανάγκη. Επιβάλλεται να δούμε τα στοιχεία που μας ενώνουν επιδιώκοντας την ενότητα στην δράση. Οι σκορπισμένοι και μερικοί αγώνες των εργαζόμενων δεν μπορούν να νικήσουν αν δεν αποκτήσουν ενιαία αιτήματα και δεν ενωθούν με το κομμάτι της εργατικής τάξης που είναι έξω από τα σωματεία κυρίως τους άνεργους καθώς και με τα κινήματα που παλεύουν για την ΖΩΗ. Η ανεξάρτητη συγκέντρωση και διαδήλωση της Καμάρας εκτιμήθηκε ως μια αφετηρία προς αυτή την κατεύθυνση. 

Έγινε ενημέρωση γύρω από τις δικαστικές εξελίξεις που αφορούσαν στην επαναφορά του Δ.Σ. της ΒΙΟ.ΜΕ. και την αίτηση πτώχευσης που κατέθεσε η εταιρεία LAFARGE. Οι ενέργειες αυτές απέβλεπαν στο σπάσιμο της κατάληψης του εργοστασίου και την ακύρωση της αυτοδιαχείρισης. Οι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ. κάλεσαν τους εργαζόμενους να στηρίξουν την αυτοδιαχείριση του εργοστασίου ξεκαθαρίζοντας πως μόνο σιδηροδέσμιους θα βγάλουν τους εργαζόμενους. 

Αναφέρθηκε  το καθεστώς εκκαθάρισης εν λειτουργία της εταιρείας ΕΛΒΟ και η σημασία του για τους εργαζόμενους. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο εκκαθαριστής μπορεί να απολύει χωρίς όριο και αποζημίωση. Το εργοστάσιο ενώ μπορεί να παράγει από φορτηγά μέχρι άρματα, κάποτε είχε 1200 εργαζόμενους και σήμερα μόνο 250. Έγινε αναφορά στην αναγκαιότητα ενός ταξικού κλαδικού σωματείου βιομηχανικών εργατών και αποφασίστηκαν πρωτοβουλίες σ αυτήν την κατεύθυνση.

Στη Wind η εταιρεία προχωρά σε περιορισμό του προσωπικού και αρνείται την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης με το Σωματείο επικαλούμενη προσχήματα. Το σωματείο κάλεσε στην δημιουργία Επιτροπής Αλληλεγγύης για να στηριχτεί ο αγώνας.

Η σημασία της Αλληλεγγύης είναι καθοριστική σε όλους τους εργατικούς αγώνες που γίνονται. Η αλληλεγγύη κράτησε ζωντανούς τους εργατικούς αγώνες (χαλυβουργία καθαρίστριες ΕΚΠΑ κλπ).

 Οι αγώνες ενάντια στις απολύσεις τις διαθεσιμότητες και τις αξιολογήσεις στο δημόσιο (απολυμένες καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, Διοικητικοί Υπάλληλοι ΕΚΠΑ, γιατροί ΕΟΠΥΥ, συγκοινωνίες, εκπαιδευτικοί κλπ) έδειξαν πως δεν φτάνει η μαχητικότητα και η διάρκεια των αγώνων. Ειδικά η απόφαση του Αρείου Πάγου που αναστέλλει την πρωτόδικη θετική για τις καθαρίστριες, κάνει σαφές σε όλους τους εργαζόμενους ότι η λύση είναι πολιτική, αφορά στο συσχετισμό των δυνάμεων και θα κριθεί στους δρόμους, στις καταλήψεις και στους απεργιακούς αγώνες. Ο αγώνας για την Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας, για την ταξική ενότητα εργαζομένων και ανέργων, ντόπιων και μεταναστών, την κατάληψη των μέσων παραγωγής αποτελεί μοναδική διέξοδο. Η επιτυχία της προϋποθέτει Ενιαίο Μέτωπο της εργατικής τάξης, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα με κοινούς πολιτικούς - προγραμματικούς στόχους.

 Οι σύντροφοι που μίλησαν από τα κοινωνικά ιατρεία και τις συνελεύσεις γειτονιάς, έδειξαν τις μεγάλες δυνατότητες της αυτοοργάνωσης της εργατικής τάξης. Η ενότητα του συνδικαλιστικού κινήματος με τους ανέργους τους ελαστικά εργαζόμενους τους εξαθλιωμένους μαζί με τα κινήματα αλληλεγγύης και τα κινήματα για το περιβάλλον είναι όρος για να αποφύγουμε την καταστροφή και να πάρουμε τις τύχες της κοινωνίας στα χέρια μας. Αυτό απαιτεί την ανάπτυξη αυτό-οργανωμένων μορφών οργάνωσης της εργατικής τάξης και  πάνω σε αυτή την βάση άνοιξε η συζήτηση για την δημιουργία πρωτοβουλίας που μπορεί να ενώσει μαχόμενα κομμάτια της τάξης, εργατικά σωματεία βάσης και κοινωνικά κινήματα στην παραπάνω κατεύθυνση. Η εμπειρία των Ανεξάρτητων Εργατικών Κέντρων Αγώνα και των συντονισμών σωματείων βάσης που αναπτύσσονται στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί για αυτόν τον στόχο.

Από την εργατική συνέλευση αποφασίστηκαν:

• Να διερευνηθούν οι δυνατότητες και να συνεχιστεί η συζήτηση για την δημιουργία ενός ταξικού κλαδικού σωματείου βιομηχανικών εργατών
• Να απευθυνθεί στο εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα (εκτός από τους γραφειοκράτες) για την διοργάνωση μιας σύσκεψης (πιθανόν στο κτίριο της ΕΡΤ3) με σκοπό να οργανώσουμε μια κινητοποίηση στην πόλη για τα νέα αντεργατικά μέτρα.
• Να οργανώσει μια πανελλαδική κινητοποίηση-καμπάνια για την ανεργία αφού αυτή προετοιμαστεί όσο το δυνατόν καλλίτερα πολιτικά και οργανωτικά
• Να διατηρηθεί η επαφή μεταξύ των συντρόφων με σκοπό την κοινή δράση

Τέλος η συνέλευση αποφάσισε να εκφράσει την πλήρη αλληλεγγύη και συμπαράσταση με τους εξεγερμένους εργάτες της Ανατ. Ουκρανίας. 

Στην συνέλευση συμμετείχαν σύντροφοι εργάτες από Τουρκία και Βραζιλία.

7/9/2014 

«Ανοιχτή Συνέλευση Εργατικών και Κοινωνικών Κινημάτων»

 στον χώρο του εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ,
που λειτουργεί με αυτοδιεύθυνση και πλήρη εργατικό έλεγχο.

Από την εργατική συνέλευση μετά τη διαδήλωση στη ΔΕΘ

Φωτογραφίες από την εργατική συνέλευση, που έγινε την Κυριακή 7/9, μετά τη διαδήλωση στη ΔΕΘ, στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ. Στη συνέλευση καλούσαν το σωματείο εργατουπαλλήλων της ΒΙΟΜΕ, η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΙΟΜΕ και η πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών.
Διαβάστε σχετικά εδώ: http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/2014/09/blog-post.html

Πέμπτη 4/9/14 μαγειρεύουμε για τις απολυμένες καθαρίστριες του υπ.Οικονομικών!

Πέμπτη 4/9/14 μαγειρεύουμε για τις απολυμένες καθαρίστριες του υπ.Οικονομικών

Από την κλήση 3 καθαριστριών σε απολογία στην Ασφάλεια, 2/9/14

Ανακοίνωση της πρωτοβουλίας για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών για τη ΔΕΘ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΔΕΘ
ΚΑΜΑΡΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 6/9, 5.30 μ.μ

Το αγωνιστικό και κινηματικό ραντεβού στην φετινή ΔΕΘ, είναι αναγκαίο να αποτελέσει σημείο εκκίνησης για την αλλαγή ρότας του εργατικού κινήματος. Σε αυτή την κατεύθυνση, το ζήτημα της πολιτικής ανεξαρτησίας του εργατικού κινήματος, από κράτος, κυβέρνηση, αφεντικά και συνδικαλιστική γραφειοκρατία που έθεσε εξαρχής η Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών με αφορμή την ΔΕΘ και η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και πορεία από την εργοδοτική και συνδικαλιστική γραφειοκρατία, αποτελεί πρωταρχική και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση.
Η μάχη για την ανατροπή της κυβέρνησης, την κατάργηση των μνημονίων, την μονομερή διαγραφή του χρέους, την διασφάλιση των δικαιωμάτων στην δουλειά, την υγεία, την στέγη, την τροφή, είναι μια συνολική πολιτική μάχη, που αφορά το όλο της ζωής των εργαζόμενων.
Η κρίση δεν ανήκει στο χθες. Η καταστροφή είναι ήδη συντελεσμένη - και συνεχίζεται επ' αόριστον. Aρχικά, η διεθνής, ιστορική και δομική κρίση παρέσυρε την υπερχρεωμένη Ελλάδα στην χρεοκοπία, με τον βραχνά του χρέους να μας πνίγει. Tώρα, η ύφεση χτυπά την ευρωζώνη όχι απλά στην περιφέρεια αλλά και στον σκληρό πυρήνα της, την Ιταλία, την Γαλλία και προπαντός την Γερμανία.
Καμιά εθνική λύση ή λύση στα πλαίσια του καπιταλισμού δεν είναι εφικτή, αν δεν υπερβαίνει τα σύνορα, τις εθνικιστικές αυταπάτες, την εθνική περιχαράκωση.
Αυτοί που σπέρνουν τον θάνατο στην Ουκρανία, στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ, αυτοί που ετοιμάζουν την Ευρώπη για ένα νέο πολεμικό σφαγείο δεν είναι άλλοι, δεν διαφέρουν από την μούρη του Σαμαρά. Είναι οι ίδιοι που καταδίκασαν τους εργάτες στη δική μας χώρα στην ανεργία, στη φτώχεια, τον θάνατο. Κάθε σταγόνα αίμα στην Ουκρανία ή στην Παλαιστίνη είναι δικό μας αίμα. Κάθε μικρή νίκη των εργατών στην Ελλάδα θα είναι η σπίθα της επαναστατικής πυρκαγιάς των εργατών στον κόσμο.
Αυτό είναι που αντικατοπτρίζεται με τον πιο ωμό τρόπο, τόσο στο περιεχόμενο των διεκδικήσεων, όσο και στον τρόπο οργάνωσης του εργατικού κινήματος. Η περίοδος της “ειρηνικής” συνύπαρξης με τα αφεντικά, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Η πάλη για την επιβίωση των εργαζόμενων, για αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες δουλειάς, περνά μέσα από την διεθνιστική πάλη για την εργατική εξουσία στην Ελλάδα, στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Όχι ως θεωρητική δυνατότητα, αλλά ως καθημερινότητα αγώνα· όπου σε κάθε χώρο δουλειάς σε κάθε μικρή ή μεγάλη αναμέτρηση θα προτάσσονται και θα επιβάλλονται τα εργατικά συμφέροντα.
 Για αυτό ακριβώς, κάθε δυνατότητα χειραφέτησης του κόσμου της εργασίας, περνά μέσα από την σύγκρουση, πολιτική, ιδεολογική και σε επίπεδο κινήματος, με τον εσμό της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που παίζει ρόλο τροχοπέδης, στην ανάπτυξη νικηφόρων εργατικών αγώνων.
Παράλληλα όρο επιβίωσης της εργατικής τάξης, αποτελεί ο απεγκλωβισμός από τον συνδικαλισμό της υποταγής, στο κράτος και την εργοδοσία, που έχει οδηγήσει στον πλήρη εκφυλισμό των εργατικών αγώνων, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα, την αναγκαιότητα της ταξικής ανασυγκρότησης και αυτοοργάνωσης του εργατικού κινήματος. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χαρίζουμε τα υπάρχοντα σωματεία στην εργοδοτική γραφειοκρατία. Αντίθετα, παλεύουμε για την δημιουργία νέων, και για τον διαρκή επαναστατικό μετασχηματισμό των υπαρχόντων, στη βάση της εργατικής δημοκρατίας, σε πλήρη σύγκρουση με τις επιταγές της κυβέρνησης, της Τρόικας και του κεφαλαίου.
Σε αυτή την πορεία, κυρίαρχο διακύβευμα είναι η πραγμάτωση της πιο αναγκαίας από ποτέ ταξικής ενότητας των εργαζόμενων. Καταργώντας στην πράξη των διαχωρισμό δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, παλεύοντας ταυτόχρονα για το δικαίωμα στη δουλειά και σε ζωή με αξιοπρέπεια, εργαζομένων και ανέργων, που αποτελούν οργανικό κομμάτι της εργατικής τάξης. Απέναντι στον ταξικό εμφύλιο και στον κοινωνικό κανιβαλισμό που προωθεί η κυβέρνηση και το κεφάλαιο, αντιτάσσουμε την πιο πλατιά ενότητα εργαζομένων και ανέργων, στη βάση των κοινών υλικών συμφερόντων και αναγκών μας. Το Ενιαίο Μέτωπο των Εργαζόμενων, είναι μονόδρομος για την νίκη των εργατικών αγώνων και την ηγεμονία των εργατικών συμφερόντων. Συνιστά το κλειδί, ώστε να απελευθερωθούν οι δυνάμεις της εργασίας, από την φυλακή της συνθηκολόγησης. Είναι όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης, για να αναχαιτίσει τις επιλογές κυβέρνησης και αφεντικών, για να ανατρέψει και να συντρίψει την εξουσία τους.
Μετατρέποντας δηλαδή, την αναγκαιότητα της Γενικής Πολιτικής Απεργίας διαρκείας σε μέσο καθολικής ανατροπής της εξουσίας κυβέρνησης, τρόικας, κεφαλαίου. Η ανεξάρτητη ταξική οργάνωση των εργαζόμενων είναι η προϋπόθεση. Η Γενική Πολιτική Απεργία διαρκείας είναι το μέσο που δημιουργεί τους όρους ανάδυσης της εργατικής εξουσίας. Ο στόχος, είναι η ανατροπή των αφεντικών και του πολιτικού προσωπικού τους, ως την μόνη λύση για να σπάσει ο κύκλος της εξαθλίωσης, της φτώχειας και της ήττας.
Ως Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, αναζητούμε τους δρόμους απελευθέρωσης της εργατικής τάξης, μέσα στην ίδια την τάξη. Αγωνιζόμαστε ώστε στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, να γεννηθεί το φύτρο της χειραφέτησης των εργατών από το κράτος, τα αφεντικά και τον ξεπουλημένο εργοδοτικό συνδικαλισμό. Παλεύουμε για την ταξική ενότητα των εργαζόμενων και για νικηφόρους εργατικούς αγώνες, που είναι η μόνη λύση για να ανατραπεί η κυβέρνηση και να απαλλαγούμε από μνημόνια, χρέος και Τρόικα.
Σε αυτό το πλαίσιο απευθύνουμε ανοικτό κάλεσμα συμπόρευσης στην ΔΕΘ, σε πλήρη ανεξαρτησία από την εργοδοτική και συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Επιπλέον καλούμε όλους τους αγωνιζόμενους εργάτες δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, ανέργους και νεολαία, στην εργατική συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 7/9 στις 11 π.μ στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ (μετάβαση με λεωφορεία του ΟΑΣΘ με αρ. 2, 3, 8 στάση ΣΑΣΘ ή Ανοιξη).
Κυρίως όμως με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα, επιδιώκουμε και θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις, στην ανάπτυξη ενός νικηφόρου και μαζικού εργατικού κινήματος, που θα θέσει τους όρους ανατροπής των αφεντικών και της εξουσίας τους. Σε αυτή την προοπτική ο ορίζοντας είναι ανοικτός και η ταξική κοινή δράση επιβεβλημένη, για σπάσουμε τα δεσμά της καπιταλιστικής εξουσίας.

ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ

ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

Πρωτοβουλία για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ


Εργατική Συνέλευση Κυριακή 7/9 στις 11 π.μ., στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ
Λεωφορεία ΟΑΣΘ 2, 3, 8 στάση ΣΑΣΘ (ή άνοιξη)

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΛΗ ΤΟΥ ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗ ΦΕΤΙΝΗ ΔΕΘ: 5 ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΑΝΤΙ ΜΙΑΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗΣ ΑΠΑΝΤΗΣΗΣ ΣΤΟ ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΩΝ 78 ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΩΝ

Το κάλεσμα για ανεξάρτητη -από κράτος, αφεντικά και εργοδοτικό γραφειοκρατικό συνδικαλισμό- συγκέντρωση και πορεία, που κάνει η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών στη φετινή Δ.Ε.Θ. μαζί με άλλες δυνάμεις και συλλογικότητες του εργατικού κινήματος, είναι το ελάχιστο αλλά και αναγκαίο μήνυμα που μπορεί να δοθεί στα εκατομμύρια εργαζόμενους και άνεργους, για την έναρξη ενός νέου γύρου αναμέτρησης με την κυβέρνηση, το κεφάλαιο και τους τροικανούς εντολοδότες της πολιτικής της κυβέρνησης Ν.Δ.-ΠΑ.ΣΟ.Κ. Από αυτή τη σκοπιά χαιρετίζουμε την πρόθεση και των 78 ταξικών συνδικαλιστών, να συγκεντρωθούν και να πορευτούν και αυτοί, έξω από τις «φτερούγες» της ΓΣΕΕ και της ΑΔΕΔΥ, την πρόταση των οποίων λάβαμε, και η οποία θέτει ένα γενικότερο σκεπτικό για το χαρακτήρα της φετινής Δ.Ε.Θ., αλλά και τις μάχες του επόμενου διαστήματος.

Ως Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, θεωρούμε εξαιρετικά αναγκαία και κρίσιμη την κοινή συζήτηση των πρωτοποριών του εργατικού κινήματος για το πώς αυτό θα παλέψει το αμέσως επόμενο διάστημα. Θα προσθέταμε μάλιστα πως αυτή η συζήτηση είναι αναγκαία όχι μόνο και όχι κυρίως για τη διαμόρφωση ενός ακόμα συντονισμού δράσεων στο εργατικό κίνημα, αλλά για την αναζήτηση των απαραίτητων προγραμματικών απαντήσεων και του αντίστοιχου πολιτικού σχεδίου που μπορεί να δώσει τη μάχη κάθε εργαζόμενος και άνεργος. Για τη διαμόρφωση ενός Ενιαίου Μετώπου Εργατών, που θα εκφράζει τη δυνατότητα οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να αμφισβητήσουν έμπρακτα την αστική εξουσία, και έτσι να λύσουν το γόρδιο δεσμό της κοινωνικής καταστροφής που σοβεί εδώ και 4 τουλάχιστον χρόνια στην Ελλάδα.

Ως συμβολή μας σε αυτή την συζήτηση, καταθέτουμε σε κάθε πρωτοπόρο εργαζόμενο, σε κάθε αγωνιστή του εργατικού κινήματος, σε κάθε εργαζόμενο, άνεργο και νεολαίο που προβληματίζεται με ποια πολιτική πρόταση θα δώσει τις μάχες του, την απαραίτητη -κατά τη δική μας άποψη- ατζέντα συζήτησης και δράσης. Αυτό ακριβώς θα είναι και το ζήτημα που θα μας απασχολήσει στην συνέλευση που θα πραγματοποιήσει η Πρωτοβουλία την Κυριακή 7 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη. Αυτήν καταθέτουμε, αντί απάντησης, με τη μορφή κάποιων κρίσιμων για εμάς ερωτημάτων,  και προς τους ταξικούς συνδικαλιστές που μας απευθύνθηκαν. Με όλους αυτούς, και πρώτα από όλα με την ίδια την εργατική τάξη και ευρύτερα τους εργαζόμενους, θα επιδιώξουμε να συνομιλήσουμε και την επομένη της Δ.Ε.Θ.

1)    Διεθνώς και στην Ελλάδα, βρισκόμαστε στον έβδομο χρόνο της βαθύτερης  ιστορικής, συστημικής κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού. Mιας κρίσης που ενσωματώνει και ξεπερνά την Mακρά Ύφεση του 1895-1895 και την Bαθειά Ύφεση του 1929, που «λύθηκε» με μια τρομακτική καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων έμψυχων και άψυχων, με τη φρίκη του Φασισμού και τον B’ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Eπτά χρόνια μετά την εμβληματική χρεοκοπία της Λήμαν Mπράδερς η παρούσα κρίση όχι μόνο δεν ξεπερνιέται αλλά επιδεινώνεται, με την ύφεση να πλήττει, πέραν των χρεοκοπημένων χωρών της νότιας Eυρώπης, τον ίδιο τον ιμπεριαλιστικό πυρήνα της, την Γαλλία, που αντιμετωπίζει και τεράστια πολιτική κρίση, αλλά και την Γερμανία που το α’ εξάμηνο του 2014 βρίσκεται σε ύφεση.

Eπτά χρόνια μετά το ξέσπασμα της παρούσας κρίσης, τα γεγονότα στην Oυκρανία με τους ναζιστές σε κυβερνητικές θέσεις υπό την αιγίδα της E.E., και το φασισμό να σηκώνει κεφάλι στη Δυτική Eυρώπη και στην Eλλάδα, κάνουν σαφές ότι η εποχή της βαρβαρότητας είναι παρούσα, όχι μόνο στη Mέση Aνατολή αλλά στον πυρήνα της γηραιάς Eυρώπης. Mόνο η εργατική τάξη μπορεί να βάλει τέλος στην καπιταλιστική - ιμπεριαλιστική βαρβαρότητα με την διεθνή σοσιαλιστική επανάσταση.
Είναι φανερή η απουσία όποιου θετικού ιστορικού ορίζοντα για τον καπιταλισμό. Είναι ένα σύστημα σε παρακμή.
Η ίδια η ελληνική κυβέρνηση έχοντας πίσω της μια εκλογική ήττα στις προηγούμενες ευρωεκλογές, αναπαράγει όλες τις αντιφάσεις και τα προβλήματα της σε ανώτερο επίπεδο. Από αυτή τη σκοπιά, δεν έχουμε εδώ άλλη μια δέσμη μέτρων, μια επιχείρηση αύξησης κερδοφορίας του κεφαλαίου με όχημα μια κίβδηλη ανάπτυξη. Τα μέτρα που κάθε φορά παίρνει η κυβέρνηση είναι όρος ζωής της. Η οικονομική και βιολογική καταστροφή εργατικής δύναμης είναι τα λύτρα που πληρώνουμε καθημερινά ως τάξη, στην προσπάθεια επιβίωσης του ίδιου του συστήματος. Η αντιπαράθεση λοιπόν με την κυβέρνηση ενάντια στα μνημόνια και τα μέτρα που αυτά συνεπάγονται, μπορεί να είναι αποτελεσματική αν δεν είναι εξαρχής δεμένη με την πάλη για την ανατροπή της ίδιας της κυβέρνησης; Μπορεί να δώσει προοπτική αυτή η πάλη, αν δεν πούμε ευθέως στους εργαζόμενους την αλήθεια, πως κάτι τέτοιο μπορεί να γίνει μόνο με την επαναστατική πάλη των ίδιων; Πως η αυταπάτη της ανατροπής της επίθεσης, αποκομμένη από τις αναγκαίες συνολικές πολιτικές επιλογές, αφήνει περιθώριο σε οποιαδήποτε πολιτική διαχείρισης του ίδιου συστήματος;

2)    Το χρέος και η ρύθμισή του, θα είναι το κεντρικό ζήτημα αυτού του φθινοπώρου. Αυτό επιδιώκει η ίδια η κυβέρνηση προκειμένου να δείξει σε όλους τους εργαζόμενους, πως ότι ζούμε αυτά τα χρόνια, είναι η αναγκαία πολιτική και των επόμενων χρόνων. Το ίδιο θα επιδιώξει και ο ΣΥΡΙΖΑ, για να εμφανίσει πως μπορεί να διαπραγματευτεί διαφορετικά, και να διαγράψει ένα μέρος του χρέους. Για εμάς είναι αναγκαία η χωρίς όρους μονομερής διαγραφή του χρέους, μαζί με όλα τα μέτρα που είναι αναγκαία (εθνικοποίηση τραπεζών και των βασικών τομέων παραγωγής χωρίς αποζημίωση και κάτω από εργατικό έλεγχο ). Προκύπτει το ερώτημα: Υπάρχει άλλη εξουσία και κυβέρνηση, πλην της εργατικής, που θα επιδιώξει και θα μπορέσει να υλοποιήσει κάτι τέτοιο; Υπάρχει άλλη εξουσία πλην της εργατικής, που θα καταφέρει να καλέσει σε διεθνή βοήθεια για τη διάλυση όλων των ιμπεριαλιστικών οργανισμών; Αν δεν απαντήσουμε καθαρά σε αυτό, τότε είμαστε έκθετοι σε οποιαδήποτε αστική διαπραγμάτευση για το χρέος, πολύ περισσότερο αριστερής προέλευσης, που θα δημιουργήσει νέες καταστροφές αλλά και απογοητεύσεις.

3)    Από αυτή τη σκοπιά για εμάς η πάλη για εργατική εξουσία είναι η πλέον αναγκαία και ρεαλιστική πολιτική προγραμματική πρόταση για την ιστορική εποχή που διανύουμε. Δεν είναι ένα απλό σύνθημα. Για αυτό και έχει ιδιαίτερη σημασία για εμάς, η πάλη που δίνει η εργατική τάξη, και ευρύτερα οι εργαζόμενοι για την αυτοοργάνωσή της, για την έμπρακτη ανεξαρτησία της από το κράτος, τα αφεντικά και τον αστικό, εργοδοτικό και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό. 4 χρόνια μνημονίων η τάξη μας έχει δώσει δείγματα γραφής. Προσπάθειες αυτοδιαχείρισης βιομηχανικών μονάδων, η πάλη των ανέργων για αξιοπρεπή ζωή και οι αντίστοιχες προσπάθειες αλληλεγγύης πέρα από τη λογική της φιλανθρωπίας, εργατικές επιτροπές αγώνα ανεξάρτητες από τους γραφειοκράτες, αγώνες όπως των καθαριστριών, των διοικητικών υπαλλήλων κ.τ.λ. που έδειξαν πως οι εργαζόμενοι μπορούν να επιμένουν αγωνιστικά όταν οι γραφειοκρατίες τους γυρίζουν την πλάτη. Θέτουμε λοιπόν το ερώτημα, πως μπορούν προγραμματικά και οργανωτικά να ενοποιηθούν όλες αυτές οι προσπάθειες, χωρίς να αναπαράγουν συνδικαλιστικές πρωτοβουλίες χωρίς προοπτική; Αυτή η προσπάθεια δεν αφορά μόνο τα τμήματα που βρίσκονται σε αγώνα εντός της εργασίας, ούτε καν μόνο τους συνδικαλισμένους εργαζόμενους. Η πολυδιάσπαση της εργατικής τάξης, που επέτεινε η κρίση, σε εργαζόμενους και ανέργους, σε μόνιμους αλλά και σε λαοθάλασσα ελαστικά εργαζομένων χωρίς στοιχειώδη εργασιακά δικαιώματα, σε διαθέσιμους, απολυμένους και μελλοντικά απολυμένους, απαιτεί την ενότητα και την κοινή δράση τους σε μορφές αυτοοργάνωσής τους που θα ενσωματώνουν και θα επιδρούν και στο μαχητικό συνδικαλιστικό κίνημα.

4)    Η πάλη για ανεξάρτητη δράση από ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ είναι επείγουσα. Όχι ως ένα άλμα στο κενό έξω από τις συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων. Υπερασπίζοντας τις αντιστάσεις των ίδιων, ακόμα και αν δεν υπερβαίνουν τα  πολιτικά όρια που θέτουν οι γραφειοκράτες. Μπαίνοντας στο πλάι κάθε καταπιεσμένου για την υπεράσπιση του βιοτικού επιπέδου του, για μια αξιοπρεπή ζωή. Η πρότασή μας και τα ερωτήματα που θέτουμε είναι εντός της εμπειρίας και των παραστάσεων της ίδιας της τάξης. Η λογική της πίεσης προς τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, που καταλήγει σε 24ωρες απεργίες χωρίς καμιά προοπτική, έχει κουράσει και απογοητεύσει τους εργαζόμενους. Αξίζει κανείς να δει το τι έχει συμβεί στις τελευταίες δύο απεργίες της ΓΣΕΕ, όπως και της ΑΔΕΔΥ, που ήταν αναντίστοιχες των αναγκών. Ένα όλο και μεγαλύτερο κομμάτι των εργαζομένων, προβληματίζεται πάνω στην αναγκαιότητα της γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας. Πως θα μπορούσαμε να γεφυρώσουμε το παρόν με αυτή την ανάγκη; Δεν είναι πλέον ώριμη η ανάληψη πρωτοβουλίας, μέσα στους εργαζόμενους πρώτα του δημόσιου τομέα, αλλά και του ιδιωτικού, για την κήρυξη απεργίας παρά και ενάντια στον γραφειοκρατικό συνδικαλισμό; Αλλά και πριν από αυτό, πως μπορούμε να δυναμώσουμε την ανεξάρτητη δράση των εργαζομένων, έξω από τα πλαίσια της γραφειοκρατίας και της ήττας;

5)    Η αναγκαία πάλη μας τέλος, δεν αρκεί να ξαναπροτείνει προς την τάξη γενικά πορείες, κινητοποιήσεις, απεργίες κ.τ.λ. Η τάξη 4 χρόνια τώρα τα έχει κάνει όλα αυτά, δοκίμασε να συγκρουστεί. Κρίσιμο είναι να καταδειχτούν οι απαραίτητες προγραμματικές πολιτικές για την ενοποίηση όλων αυτών των αγώνων, και την υπέρβαση των αδυναμιών και των ορίων τους. Το Ενιαίο Μέτωπο είναι απαραίτητο για να σπάει η επιχείρηση της εξουσίας, έτσι ώστε να επιμερίσει την ενοχή γύρω από την κρίση, πως υποτίθεται κάποιοι εργαζόμενοι, ή και όλοι μας περάσαμε καλά στην πλάτη κάποιων άλλων. Αν δεν εντοπίσουμε αυτή την ανάγκη, τότε όλοι οι εργαζόμενοι θα τσακιστούμε στα ερείπια αυτού του συστήματος. Για να αρχίσει η προσπάθεια για την οργάνωση της κοινωνίας από την ίδια την τάξη, με τα όργανα της δικής της εξουσίας, με την επαναστατική πάλη.

Με αυτό το σκεπτικό ας πορευθούμε προς τη Δ.Ε.Θ. Από την επόμενη μέρα, οι εργαζόμενοι ήδη έχουν εξαγγείλει μια σειρά κινητοποιήσεων και αγώνων. Οι απαντήσεις που θα δοθούν  σε αυτό το νέο γύρο αναμέτρησης με το κεφάλαιο, την τρόικα και το πολιτικό τους προσωπικό, θα καθορίσουν την ίδια τη ζωή μας για την επόμενη περίοδο. 

28/8/2014
Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

σύσκεψη, την Δευτέρα 25 Αυγούστου στις 7 μ.μ στο Πολυτεχνείο

Η πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών καλεί σε σύσκεψη, την Δευτέρα 25 Αυγούστου στις 7 μ.μ στο Πολυτεχνείο, πολιτικές και εργατικές συλλογικότητες, σωματεία και κάθε εργαζόμενο και άνεργο, για την οργάνωση της ανεξάρτητης συγκέντρωσης και πορείας, στην ΔΕΘ 6 Σεπτέμβρη, από την γραφειοκρατία της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ. 

Να συζητήσουμε το πολιτικό πλαίσιο παρέμβασης και να οργανώσουμε την διαδήλωση.

ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ ΣΤΗ ΔΕΘ

ΚΑΛΕΣΜΑ

ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΔΗΛΩΣΗ

Σύντροφοι εργαζόμενοι και άνεργοι, 

Η Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης θα προβάλλει τα εμπορεύματα της διεθνούς κεφαλαιοκρατίας σε μια χώρα, όπου ο λαός βιώνει την άβυσσο της καπιταλιστικής κρίσης.

Η ανεργία η κοινωνική εξαθλίωση οι αυτοκτονίες και η μετατροπή των απόκληρων σε τροφοσυλλέκτες από κάδους σκουπιδιών, πάνε χέρι-χέρι με τους ιμπεριαλιστικούς οικονομικούς μηχανισμούς που επιβλήθηκαν στην χώρα, για δημεύσουν τον πλούτο της. Λιμάνια, ενέργεια, φυσικό περιβάλλον, υγεία, ασφάλεια, παιδεία, πολιτισμός, όλα προσφέρονται από την τρόικα και της συγκυβέρνηση, σε ένα γαϊτανάκι διαφθοράς, στο διεθνές και ελληνικό κεφάλαιο, σε ένα απίστευτο φαγοπότι.  

Η αντίσταση των εργαζόμενων αποτυπώθηκε σε σκληρούς αγώνες όλη αυτή την περίοδο: Χαλυβουργία, εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες, Δημόσιοι υπάλληλοι, Διοικητικοί πανεπιστημίων, καθηγητές, καθαρίστριες και άλλοι, έδωσαν σκληρούς αγώνες για να μην εφαρμοστούν τα μνημόνια στον χώρο τους. Οι αγώνες αυτοί, είτε στραγγαλίστηκαν από τον κυβερνητικό συνδικαλισμό των ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ, είτε οδηγήθηκαν σε αδιέξοδο από συγκεκριμένες αριστερές συνδικαλιστικές παρατάξεις, που επίσης περιόριζαν κάθε αγώνα στα όρια του κλάδου όπου ξεσπούσε.  

Εμείς πιστεύουμε πως όρος ζωής για το εργατικό κίνημα είναι το σπάσιμο όλων των πολιτικών ορίων, όχι μόνο του χρεοκοπημένου κυβερνητικού συνδικαλισμού, αλλά και της πολιτικής αντίληψης που είτε καλλιεργεί προσδοκίες στους εργαζόμενους για κοινοβουλευτική διέξοδο, είτε αντιδρά αρνητικά σε κάθε αγώνα που ξεσπά και αποκτά δυναμική, κουνώντας το δάχτυλο στους εργαζόμενους που παλεύουν για την ζωή τους, απομακρύνοντας τους από την μοναδική πραγματική διέξοδο σήμερα: τον  πανεργατικό επαναστατικό ξεσηκωμό.  

Που σημαίνει οργάνωση, σχέδιο και πρόγραμμα, στην κατεύθυνση της αποφασιστικής αναμέτρησης με τρόικες, κυβέρνηση και αφεντικά: στην κατεύθυνση της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας, με προγραμματικούς στόχους την ανατροπή της κυβέρνησης, την κατάργηση των μνημονίων και την μονομερή διαγραφή τους χρέους. Σημαίνει δημιουργία των όρων για μια άλλη πολιτική εξουσία, που θα ασκείται από τους εργαζόμενους και τον λαό.  

Η πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών καλεί κάθε αγωνιστή κάθε εργαζόμενο και άνεργο, κάθε απεργό που παλεύει για γενίκευση του αγώνα και για ένα πανεργατικό ξεσηκωμό, σε μια ανεξάρτητη από το κράτος και τους γραφειοκράτες συγκέντρωση και πορεία στην ΔΕΘ . Το κάλεσμα μας απευθύνεται σε κάθε μαχητική συνδικαλιστική οργάνωση, σε κάθε πολιτική και εργατική συλλογικότητα που θέλει να παλέψει ανεξάρτητα από την γραφειοκρατία. Συναντήσεις –συσκέψεις πρέπει να οργανωθούν σε όλη την χώρα, ώστε να προετοιμάσουμε με τον καλλίτερο δυνατόν τρόπο, πολιτικά και οργανωτικά, την ανεξάρτητη συγκέντρωση και πορεία.  

Καλούμε τους εργαζόμενους και τους άνεργους, τους διαθέσιμους και τους απολυμένους επίσης, να πάρουν μέρος στην πολιτική συζήτηση που οργανώνει η πρωτοβουλία την επόμενη μέρα της διαδήλωσης, για να ανταλλάξουμε πολιτικές εκτιμήσεις και κινηματικές εμπειρίες. Πάνω από όλα όμως, να προχωρήσουμε στα απαραίτητα βήματα (προγραμματικά και οργανωτικά) για την δημιουργία ενός πανελλαδικού Ανεξάρτητου Κέντρου Αγώνα Εργατών. Για ένα εργατικό κίνημα που θα συμβάλλει, ώστε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να οργανώσουν μέσα από σωματεία και τις συνελεύσεις γειτονιάς, επιτροπές αγώνα, απεργιακές επιτροπές, τα  δικά τους όργανα διεκδίκησης και επιβολής των αναγκών τους.

πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών 

Ανακοίνωση για τον αγώνα τον καθαριστριών του υπουργείου Οικονομικών, 28/7/14

«…Τώρα όμως κατάλαβα πόσο λάθος έκανα τόσα χρόνια που καθόμουν στον καναπέ μου και έβλεπα να καταστρέφουν τη χώρα μου, το μέλλον τον παιδιών μου φωνάζοντας μόνο από τον καναπέ μου στην τηλεόραση. Τώρα καταλαβαίνω πως χρειάζεται ουσιαστικός αγώνας έξω στους δρόμους κάτω από τα γραφεία των βολεμένων, κάτω από τα υπουργεία των αδίστακτων...»

Β. Γ., απολυμένη καθαρίστρια του Υπουργείου Οικονομικών, συνέντευξη στην εφημερίδα «Νέα Προοπτική»

Μετά από 10 μήνες ο δίκαιος αγώνας των καθαριστριών παραμένει αδικαίωτος. Η συγκυβέρνηση της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ απέλυσε τις καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών στο πλαίσιο των μνημονιακών δεσμεύσεων για απολύσεις στο δημόσιο τομέα. Αποθρασυμένοι από την αδράνεια και την ηττοπάθεια του κυβερνητικού συνδικαλισμού, μαζί με τις καθαρίστριες πετάνε στον δρόμο χιλιάδες εργαζόμενους στερώντας τους το δικαίωμα στην ζωή τσακίζοντας τα όνειρα των παιδιών τους.

Απέναντι σε αυτή την επέλαση των διεθνών τοκογλύφων και της κυβέρνησής τους οι καθαρίστριες ύψωσαν ανάστημα απαιτώντας την δουλειά τους. Η πρωτόδικη απόφαση που δικαίωσε τον αγώνα τους, έγινε κουρελόχαρτο και ο Άρειος Πάγος χαρακτήρισε «εθνικό συμφέρον» τις απολύσεις και τους δουλεμπόρους - εργολάβους που παίρνουν τις δουλειές των απολυμένων καθαριστριών.

Η αστική δικαιοσύνη σε ένα καθεστώς έκτακτης ανάγκης απλά νομιμοποιεί κάθε φορομπηχτική ληστεία και κάθε αντιλαϊκή Πράξη Νομοθετικού Περιεχομένου.

Σύντροφοι εργαζόμενοι και άνεργοι, 

οι αγώνες των απολυμένων και των απόκληρων αυτής της κοινωνίας θα είχαν προ πολλού στείλει στον αγύριστο την κυβέρνηση την τρόικα και τα μνημόνια. Αν κάθε φορά που ένας κλάδος βρίσκονταν στο στόχαστρο της κυβέρνησης δεν έμενε μόνος με ευθύνη όχι μόνο του κυβερνητικού συνδικαλισμού αλλά και των ρεφορμιστικών κομμάτων της αριστεράς που δεν καλούν σε απεργίες για την ανατροπή αλλά καλλιεργούν ψεύτικες κοινοβουλευτικές ελπίδες για διέξοδο. Κάθε τόσο και μια δήθεν κρίσιμη κοινοβουλευτική διαδικασία, ως δια μαγείας, εμφανίζεται στο ορίζοντα δημιουργώντας προσδοκίες. Και όταν διαψεύδεται μια νέα μελλοντική ημερομηνία και μια νέα ψεύτικη προσδοκία παίρνει την θέση της. Αντί να απαιτούν άμεσο σπάσιμο όλων των δεσμών με τον ιμπεριαλισμό, καταντούν επαίτες της  ανοχής της Λαγκάρντ και της Μέρκελ, των ντόπιων και ξένων τοκογλύφων

Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης που εγκαθιδρύθηκε για να αντιμετωπίσει την λαϊκή οργή δεν αλλάζει με κοινοβουλευτικές ασπιρίνες. Όταν η ΔΕΗ ξεπουλιέται και η υγεία και η μόρφωση έχουν γίνει άπιαστο όνειρο, όταν ο λαός ψάχνει στα σκουπίδια για την διατροφή του, μόνη ελπίδα μας ο πανεργατικός  επαναστατικός ξεσηκωμός. Ο αγώνας για Γενική Πολιτική Απεργία με προγραμματικούς στόχους την ανατροπή της κυβέρνησης, την κατάργηση των μνημονίων και την μονομερή διαγραφή τους χρέους.

Μόνη μας ελπίδα μια άλλη πολιτική εξουσία που θα ασκείται από τους εργαζόμενους και τον λαό. Μόνη μας ελπίδα να ενώσουμε τα ορμητικά εργατικά ρυάκια σε ένα ποτάμι που θα γκρεμίσει τρόικες μνημόνια και αφεντικά.

28/7/2014

πρωτοβουλία για

Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

Τακτική Συνέλευση της πρωτοβουλίας μας: Δευτέρα 7/7 στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΕΕ

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ
ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ
Δευτέρα 7 Ιουλίου  7:00μ.μ
στην αίθουσα εκδηλώσεων του ΤΕΕ, Νίκης 4, Σύνταγμα

Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών παίρνει θέσεις μάχης απέναντι στο νέο γύρο της κυβερνητικής επίθεσης. Οι κυβερνητικοί τριγμοί στο δικομματικό στρατόπεδο, τούτη τη φορά, έρχονται στην επιφάνεια με αφορμή την πώληση της ΔΕΗ αυτή τη φορά, ένα χρόνο μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ και το ‘κάψιμο’ της ΔΗΜΑΡ. Κυβέρνηση-τελευταίο οχυρό ενός συστήματος σε βαθιά κρίση, που πλέον γίνεται ολοένα και πιο καθαρό, στους 1,5 ανέργους, στους νέους χωρίς μέλλον, σε όλο τον κόσμο της δουλειάς, ότι το μόνο που έχει να μας δώσει είναι πείνα, εξαθλίωση και φασισμό. Ο αγώνας για το γκρέμισμα αυτού του συστήματος γεννάει την ελπίδα.
Γι’ αυτό βρισκόμαστε σταθερά στο πλευρό των αγωνιζόμενων καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών. Η επιμονή στο δρόμο του αγώνα ενάντια στην απόλυση τους, κόντρα στη συντονισμένη επίθεση κυβέρνησης, υπουργείου οικονομικών, δικαστών, δίνει κουράγιο σε όλη την εργατική τάξη. Η διάρκεια του αγώνα τους στέλνει το μήνυμα σε όλους μας, για ανυποχώρητο αγώνα μέχρι τη νίκη.
Καταγγέλλουμε την επίθεση στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ. Η συμμαχία κυβέρνησης, δικαστών και παλιάς εργοδοσίας του εργοστασίου προσπαθεί να πατάξει το παράδειγμα της ΒΙΟ.ΜΕ για λειτουργία του εργοστασίου από τους ίδιους τους εργάτες. Είναι άλλο ένα δείγμα ότι για τους κρατούντες τα παραδείγματα άμυνας, αξιοπρέπειας και συλλογικής αντίστασης της εργατικής τάξης πρέπει να χτυπηθούν. Είμαστε στο πλευρό τους στηρίζοντας τις πολύμορφες κινητοποιήσεις σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ενάντια στην επαναφορά της παλιάς εργοδοσίας, για το δικαίωμα των εργαζομένων στο χώρο παραγωγής, στη δουλειά, στη ζωή.
Σχεδιάζουμε την οργάνωση της πάλης ενάντια στις απολύσεις, τις διαθεσιμότητες, τις αξιολογήσεις, τα κλεισίματα στο δημόσιο τομέα. Όχι μόνο από τη σκοπιά της υπεράσπισης του δικαιώματος στη δουλειά, ενάντια στις νέες στρατιές ανέργων, αλλά και ενάντια στη διάλυση της υγείας, της παιδείας, της μετακίνησης, των κοινωνικών υπηρεσιών. Το αστικό κράτος, στα πλαίσια της γενικής κρίσης του συστήματος, πετάει από πάνω του τις κοινωνικές υπηρεσίες, ιδιωτικοποιεί ακόμα και το ρεύμα και το νερό, απολύει, εξαθλιώνει, καταρρακώνει την αξιοπρέπεια των υπαλλήλων του, πυροδοτεί την απαξίωση και την καταστροφή της ζωής.
Την ίδια στιγμή, οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα έρχονται αντιμέτωποι με την εργοδοτική τρομοκρατία, την απληρωσιά, τη γενικευμένη ανασφάλεια, το νέο κύμα απολύσεων. Οι εργασιακές συνθήκες Μανωλάδας, εμφανίζονται στην ατμομηχανή του ελληνικού καπιταλισμού, τον τουρισμό, όταν υπάρχουν αγγελίες για θέσεις εργασίας που η αμοιβή τους είναι η διαμονή ή το φαγητό της ημέρας.
Δραστηριοποιούμαστε στην οργάνωση της πάλης των ανέργων γιατί θεωρούμε ότι οι άνεργοι είναι κομμάτι της εργατικής τάξης, το πιο χτυπημένο κομμάτι της. Το σύστημα τους όταν δεν τους σπρώχνει συστηματικά στην απογοήτευση, τον ατομισμό, την εξαφάνιση, πάνω απ’ όλα στην απουσία από τις συλλογικές απαντήσεις και το κίνημα, τους χρησιμοποιεί σαν ‘ωφελούμενους’, για να κατοχυρώσει την εργασία χωρίς δικαιώματα, την εργασιακή ανασφάλεια και την ακόμα μεγαλύτερη μείωση μισθών.
Στο δρόμο του αγώνα, ενάντια στα αφεντικά το κράτος και την συνδικαλιστική γραφειοκρατία, παλεύουμε για τη δημιουργία Ανεξάρτητων Κέντρων Αγώνα των Εργατών που θα ενώσουν τους εργαζόμενους, τους απολυμένους και τους ανέργους, ντόπιους και μετανάστες σε κοινή δράση για την οργάνωση ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησης και το άνοιγμα του  δρόμου για την εξουσία των εργατών, για να απαλλαγούμε μια και καλή από αυτούς που καταστρέφουν τη ζωή μας.

πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

ΒΟΛΟΣ: ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ -ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΗΧΗΤΙΚΟ ΣΠΟΤ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ -ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/6 ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΡΑ ΒΟΛΟΥ, 8ΜΜ

Εννιά μήνες μετά τη κατάργηση, από το Υπουργείο Οικονομικών, των 595 καθαριστριών, που εργάζονταν στις εφορίες και στις υπηρεσίες του, ο αγώνας τους για επαναπρόσληψη παραμένει αποφασιστικός.
Το πείσμα των εργαζομένων και η καθημερινή τους παρουσία έξω από υπουργεία και εφορίες, δημιούργησαν ένα ζήτημα που η κυβέρνηση αδυνατεί να διαχειριστεί, πρωτοστατώντας σε διαδηλώσεις και καταλήψεις με απαράμιλλη αγωνιστικότητα.
Πίσω από τις καθαρίστριες βρίσκεται όλη η εργατική τάξη με τον απόηχο του αγώνα τους να γίνεται σημείο αναφοράς για την ίδια αλλά και συγχρόνως όλων των καταπιεσμένων της κοινωνίας.
Η κυβέρνηση, με τη βοήθεια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και την αδυναμία της ρεφορμιστικής αριστεράς κατάφερε να επιβάλλει το μαύρο σε άλλους εργαζόμενους αλλά με τις καθαρίστριες τα βρήκε σκούρα.
Η αλαζονεία της κυβέρνησης, που κυρίως στηριζόταν στην αποκαρδιωτική για τους εργαζόμενους στάση των κυβερνητικών συνδικαλιστών, καλείται τώρα να αντιμετωπίσει έναν από τους πιο καταπιεσμένους κλάδους εργαζομένων, των καθαριστριών,  αλλά και ολόκληρη την εργατική τάξη και τους συμμάχους της.
Καλούμε κάθε αγωνιζόμενο και σκεπτόμενο άνθρωπο να παρευρεθεί στην εκδήλωση, στηρίζοντας και έμπρακτα τον αγώνα των καθαριστριών!
Γιατί η ανατροπή της κυβέρνησης των μνημονίων, της ανεργίας και της εξαθλίωσης είναι το μόνο χρέος μας. Για μια κοινωνία επιτέλους ανθρώπινη, χωρίς εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Για μας και τα παιδιά μας!
Νίκη στον αγώνα των καθαριστριών !

Τοπική Ένωση Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε
http://rocinante-volou.blogspot.gr
ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ
http://denplirono-anatropi.blogspot.gr
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ (ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ)
http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr