ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ από την «Ανοιχτή Συνέλευση Εργατικών και Κοινωνικών Κινημάτων»

ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ

  για την «Ανοιχτή Συνέλευση Εργατικών και Κοινωνικών Κινημάτων»

 στον χώρο του εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ,
που λειτουργεί με αυτοδιεύθυνση και πλήρη εργατικό έλεγχο.

7 Σεπτεμβρίου 2014

(στο πλαίσιο των πολιτικών εκδηλώσεων για την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης)

Την Κυριακή 7 Σεπτεμβρίου, με συμμετοχή πάνω από 50 εργατών και ανέργων, έγινε η «Εργατική Συνέλευση» στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ. Στο κάλεσμα ανταποκρίθηκαν, συμμετείχαν και τοποθετήθηκαν  εργαζόμενοι από το σωματείο της Wind, εκπαιδευτικοί, εργαζόμενοι στο δημόσιο τους ΟΤΑ, το ΤΕΕ, στο ΙΚΑ, στην δημόσια υγεία, την ειδική αγωγή, τις συγκοινωνίες (μετρό), βιομηχανικοί εργάτες (Αλουμίνιον της Ελλάδας, ΕΛΒΟ, ΒΙΟΜΕ), εκπρόσωποι από κοινωνικά ιατρεία και λαϊκές συνελεύσεις, φοιτητές, άνεργοι κλπ καθώς και η "Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών", η «Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον Αγώνα των Εργαζόμενων στην ΒΙΟ.ΜΕ.», η «Αναρχοσυνδικαλιστική Πρωτοβουλία Ροσινάντε»

Στο διάστημα από την προηγούμενη «Εργατική Συνέλευση» που έγινε στη ΔΕΘ, η κατάσταση της εργατικής τάξης χειροτέρεψε. Ο καπιταλισμός επιτίθεται άγρια στην εργατική τάξη και σαρώνει τις κοινωνικές κατακτήσεις παλεύοντας για την επιβίωσή του. Η λογική της διάσπασης - «εξαίρεσης» από τα μνημόνια και την κοινωνική καταστροφή που καλλιεργεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία αποδείχθηκε αδιέξοδη. 

Στη συζήτηση έγιναν ενημερώσεις από τους εργαζόμενους και εκτιμήσεις για τη γενικότερη πολιτική κατάσταση όπως διαμορφώνεται από την βαθειά συστημική, οικονομική, κοινωνική και πολιτική κρίση στην χώρα μας και στην Ε.Ε. Έγινε αναφορά στον αντιφασιστικό αγώνα των εργατών της Ουκρανίας.

Η ενότητα των εργαζόμενων, οι αιτίες της πολυδιάσπασης και η θεραπεία τους απασχόλησαν την εργατική συνέλευση. Διαφορετικές αφετηρίες και εμπειρίες γύρω από το θέμα της ενότητας κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι η ενότητα των δυνάμεων που είναι απέναντι στην κυβέρνηση, τους εργοδότες, τον κυβερνητικό και εργοδοτικό συνδικαλισμό, είναι επιτακτική ανάγκη. Επιβάλλεται να δούμε τα στοιχεία που μας ενώνουν επιδιώκοντας την ενότητα στην δράση. Οι σκορπισμένοι και μερικοί αγώνες των εργαζόμενων δεν μπορούν να νικήσουν αν δεν αποκτήσουν ενιαία αιτήματα και δεν ενωθούν με το κομμάτι της εργατικής τάξης που είναι έξω από τα σωματεία κυρίως τους άνεργους καθώς και με τα κινήματα που παλεύουν για την ΖΩΗ. Η ανεξάρτητη συγκέντρωση και διαδήλωση της Καμάρας εκτιμήθηκε ως μια αφετηρία προς αυτή την κατεύθυνση. 

Έγινε ενημέρωση γύρω από τις δικαστικές εξελίξεις που αφορούσαν στην επαναφορά του Δ.Σ. της ΒΙΟ.ΜΕ. και την αίτηση πτώχευσης που κατέθεσε η εταιρεία LAFARGE. Οι ενέργειες αυτές απέβλεπαν στο σπάσιμο της κατάληψης του εργοστασίου και την ακύρωση της αυτοδιαχείρισης. Οι εργαζόμενοι της ΒΙΟ.ΜΕ. κάλεσαν τους εργαζόμενους να στηρίξουν την αυτοδιαχείριση του εργοστασίου ξεκαθαρίζοντας πως μόνο σιδηροδέσμιους θα βγάλουν τους εργαζόμενους. 

Αναφέρθηκε  το καθεστώς εκκαθάρισης εν λειτουργία της εταιρείας ΕΛΒΟ και η σημασία του για τους εργαζόμενους. Χαρακτηριστικό είναι ότι ο εκκαθαριστής μπορεί να απολύει χωρίς όριο και αποζημίωση. Το εργοστάσιο ενώ μπορεί να παράγει από φορτηγά μέχρι άρματα, κάποτε είχε 1200 εργαζόμενους και σήμερα μόνο 250. Έγινε αναφορά στην αναγκαιότητα ενός ταξικού κλαδικού σωματείου βιομηχανικών εργατών και αποφασίστηκαν πρωτοβουλίες σ αυτήν την κατεύθυνση.

Στη Wind η εταιρεία προχωρά σε περιορισμό του προσωπικού και αρνείται την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης με το Σωματείο επικαλούμενη προσχήματα. Το σωματείο κάλεσε στην δημιουργία Επιτροπής Αλληλεγγύης για να στηριχτεί ο αγώνας.

Η σημασία της Αλληλεγγύης είναι καθοριστική σε όλους τους εργατικούς αγώνες που γίνονται. Η αλληλεγγύη κράτησε ζωντανούς τους εργατικούς αγώνες (χαλυβουργία καθαρίστριες ΕΚΠΑ κλπ).

 Οι αγώνες ενάντια στις απολύσεις τις διαθεσιμότητες και τις αξιολογήσεις στο δημόσιο (απολυμένες καθαρίστριες του Υπουργείου Οικονομικών, Διοικητικοί Υπάλληλοι ΕΚΠΑ, γιατροί ΕΟΠΥΥ, συγκοινωνίες, εκπαιδευτικοί κλπ) έδειξαν πως δεν φτάνει η μαχητικότητα και η διάρκεια των αγώνων. Ειδικά η απόφαση του Αρείου Πάγου που αναστέλλει την πρωτόδικη θετική για τις καθαρίστριες, κάνει σαφές σε όλους τους εργαζόμενους ότι η λύση είναι πολιτική, αφορά στο συσχετισμό των δυνάμεων και θα κριθεί στους δρόμους, στις καταλήψεις και στους απεργιακούς αγώνες. Ο αγώνας για την Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας, για την ταξική ενότητα εργαζομένων και ανέργων, ντόπιων και μεταναστών, την κατάληψη των μέσων παραγωγής αποτελεί μοναδική διέξοδο. Η επιτυχία της προϋποθέτει Ενιαίο Μέτωπο της εργατικής τάξης, σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα με κοινούς πολιτικούς - προγραμματικούς στόχους.

 Οι σύντροφοι που μίλησαν από τα κοινωνικά ιατρεία και τις συνελεύσεις γειτονιάς, έδειξαν τις μεγάλες δυνατότητες της αυτοοργάνωσης της εργατικής τάξης. Η ενότητα του συνδικαλιστικού κινήματος με τους ανέργους τους ελαστικά εργαζόμενους τους εξαθλιωμένους μαζί με τα κινήματα αλληλεγγύης και τα κινήματα για το περιβάλλον είναι όρος για να αποφύγουμε την καταστροφή και να πάρουμε τις τύχες της κοινωνίας στα χέρια μας. Αυτό απαιτεί την ανάπτυξη αυτό-οργανωμένων μορφών οργάνωσης της εργατικής τάξης και  πάνω σε αυτή την βάση άνοιξε η συζήτηση για την δημιουργία πρωτοβουλίας που μπορεί να ενώσει μαχόμενα κομμάτια της τάξης, εργατικά σωματεία βάσης και κοινωνικά κινήματα στην παραπάνω κατεύθυνση. Η εμπειρία των Ανεξάρτητων Εργατικών Κέντρων Αγώνα και των συντονισμών σωματείων βάσης που αναπτύσσονται στην περίοδο της καπιταλιστικής κρίσης, μπορεί και πρέπει να αξιοποιηθεί για αυτόν τον στόχο.

Από την εργατική συνέλευση αποφασίστηκαν:

• Να διερευνηθούν οι δυνατότητες και να συνεχιστεί η συζήτηση για την δημιουργία ενός ταξικού κλαδικού σωματείου βιομηχανικών εργατών
• Να απευθυνθεί στο εργατικό – συνδικαλιστικό κίνημα (εκτός από τους γραφειοκράτες) για την διοργάνωση μιας σύσκεψης (πιθανόν στο κτίριο της ΕΡΤ3) με σκοπό να οργανώσουμε μια κινητοποίηση στην πόλη για τα νέα αντεργατικά μέτρα.
• Να οργανώσει μια πανελλαδική κινητοποίηση-καμπάνια για την ανεργία αφού αυτή προετοιμαστεί όσο το δυνατόν καλλίτερα πολιτικά και οργανωτικά
• Να διατηρηθεί η επαφή μεταξύ των συντρόφων με σκοπό την κοινή δράση

Τέλος η συνέλευση αποφάσισε να εκφράσει την πλήρη αλληλεγγύη και συμπαράσταση με τους εξεγερμένους εργάτες της Ανατ. Ουκρανίας. 

Στην συνέλευση συμμετείχαν σύντροφοι εργάτες από Τουρκία και Βραζιλία.

7/9/2014 

«Ανοιχτή Συνέλευση Εργατικών και Κοινωνικών Κινημάτων»

 στον χώρο του εργοστασίου της ΒΙΟ.ΜΕ,
που λειτουργεί με αυτοδιεύθυνση και πλήρη εργατικό έλεγχο.

Αλουμίνιον της Eλλάδος: Oι εργάτες μπροστά σε κρίσιμες αποφάσεις

Το πρόγραμμα περικοπής κόστους της Αλουμίνιον της Ελλάδος, με το φιλόδοξο όνομα «Μέλλον», απέδωσε σε τέτοιο βαθμό που χαρακτηρίζεται πλέον πρότυπο στην παγκόσμια βιομηχανία Αλουμινίου.
Την ίδια στιγμή στην Eλλάδα η ανεργία χτύπησε κόκκινο, βγάζοντας το 1/3 του εργατικού δυναμικού της χώρας στα αζήτητα: επίσημα 1,5 εκατ. άνεργοι, ανεπίσημα, μαζί με τους «απασχολήσιμους», ξεπερνούν κατά πολύ τα 2 εκατομμύρια.
Μένει λοιπόν να αποτιμήσουμε και εμείς οι εργαζόμενοι της χώρας και του Αλουμινίου της Ελλάδος, την «επιτυχία» του προγράμματος «Μέλλον» με τις επιπτώσεις που έφερε στη ζωή μας.

Η διοίκηση του ομίλου Μυτιληναίου είναι υποχρεωμένη να μας πει, πόσο συνέβαλε στην «επιτυχία» του σχεδιασμού της η περικοπή του εργασιακού κόστους και μάλιστα ιδιαίτερα ποια τα θετικά της οφέλη από την αύξηση του χρόνου εργασίας της βάρδιας σε 40 από 37,33 ώρες την εβδομάδα, τόσο στην παραγωγική διαδικασία, όσο και στο «κοινωνικό» της «πρόσωπο».
Το ενδιαφέρον στο ερώτημα έχει να κάνει με το ότι δεν μπορεί να αποδοθεί με απλά μαθηματικά, έχουμε να κάνουμε με επεμβάσεις στο ζωντανό κομμάτι του κεφαλαίου, τον παραγωγό του πλούτου, την εργασία. Και γνωρίζουμε πως η απόδοση της εργασίας, έχει να κάνει με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες αυτή εκτελείται (αμοιβή, υγιεινή, τύπος διοίκησης, κλπ).

Οι «αποδόσεις των αριθμών» είναι πέραν πάσης προσδοκίας.
Μέχρι σήμερα αν κοιτάξει κανείς τα διθυραμβικά δημοσιεύματα στις εφημερίδες τον 8/2014, που συνοδεύουν την δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων του προγράμματος «Μέλλον», δύσκολα θα μπορέσει να τεκμηριώσει αντιρρήσεις για την επιτυχία του προγράμματος, με τα δικά τους κριτήρια βέβαια που αντιστρατεύονται τα κριτήρια για την δική μας επιβίωση.

Αν δούμε πίσω όμως από τους θριάμβους, ο συντελεστής της παραγωγής που παράγει το κέρδος, ο εργάτης, είναι σε απόγνωση.
Αν κυκλοφορήσεις στους χώρους εργασίας χωρίς να χρειαστεί να ψάξεις, θα αντικρίσεις φαινόμενα που έχουν σχέση με την οργή που συσσωρεύει η πίκρα των μέτρων του προγράμματος «Μέλλον» στους εργάτες. Επί ενάμισι χρόνο αντικρίζουμε τα σημάδια αυτής της παρακμής σε όλο το εργοστάσιο. Η άσχημη ψυχολογία επηρεάζει αρνητικά την ασφάλεια και την παραγωγική ικανότητα των εργατών, κάτι που επιμελώς κρύβεται κάτω από τις υψηλές αποδόσεις των εκατομμυρίων του γενικού σχεδίου «Μέλλον».
Η μείωση των ρεπό που προκάλεσε η αύξηση των ωρών εργασίας σε 40ωρες την εβδομάδα, πολλαπλασίασε την κόπωση και αποτέλεσε χαριστική βολή στην ψυχολογία των εργατών. Έτσι, σήμερα, ενώ το σύστημα διοίκησης είναι ακόμα το «συμμετοχικό μάνατζμεντ», όλο και πιο συχνά οι διευθύνσεις παραγωγής καταφεύγουν στην απειλή της τιμωρίας, για να αναγκάσουν τους εργάτες να λειτουργήσουν στις νέες συνθήκες.
Πολλαπλά μικροατυχήματα, παραβίαση κανόνων ασφαλείας και ασθένειες, είναι στην ημερήσια διάταξη μέχρι βέβαια να συμβεί κανένα μεγάλο κακό. Όπως έχει συμβεί και στο παρελθόν, τα προαναφερθέντα σημάδια στην επιστήμη της στατιστικής είναι προάγγελοι μιας μεγαλύτερης «κακής στιγμής», αλλά η διοίκηση προς το παρόν κωφεύει.
Ταυτόχρονα, στην Ηλεκτρόλυση, όπου είναι πιο εμφανές από οποιοδήποτε άλλο τμήμα το πρόβλημα (γιατί εκεί επικρατούν οι πιο σκληρές και ανθυγιεινές συνθήκες παραγωγής), τα νέα μέτρα έφεραν την κατάσταση στο κόκκινο.

Γι αυτό η άποψή μου είναι πως αν ψάξουμε τις αποδείξεις στις αποδόσεις των περικοπών που αφορούν την εργασία, τα αποτελέσματα θα έχουν αρνητικό πρόσημο, σε σχέση με το αντίστοιχο ύψος των περικοπών που έγιναν.
Και η άποψή μου αυτή δεν στηρίζεται μόνο στην εικόνα που εισπράττω καθημερινά από τους χώρους εργασίας· υπάρχουν και τα δημοσιευμένα πρόσφατα αποτελέσματα της μελέτης για την παραγωγικότητα των εργαζομένων στην Ελλάδα το 2013, που εκπόνησε η ΕΘΝΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ. Εκεί αναφέρεται ξεκάθαρα πως  η περικοπή των μισθών έφερε μείωση της παραγωγικότητας των εργατών και έτσι δεν συνέβαλε στην αύξηση της ανταγωνιστικότητας όπως ανέμεναν.
Επίσης προς την ίδια κατεύθυνση συνηγορούν και οι εμπειρίες από την πορεία τις τελευταίας 15ετίας που το Αλουμίνιο κατάφερε παγκόσμιες επιτυχίες (διακρίσεις σε ασφάλεια και παραγωγικότητα), ενώ ταυτόχρονα μείωνε τον χρόνο εργασίας σε 37,33 ώρες.
Η επιτυχία αυτή βασίστηκε σε επενδύσεις για την καλυτέρευση των συνθηκών υγιεινής και ασφάλειας της εργασίας μαζί με την εφαρμογή των πιο μοντέρνων εργαλείων διοίκησης -αυτοδιοικούμενες ομάδες παραγωγής- του «συμμετοχικού» μάνατζμεντ.
Αύξησαν έτσι την κερδοφορία αυξάνοντας κατακόρυφα το ποσοστό εκμετάλλευσης των εργατων. Αυτό το ονομάζουν αύξηση της απόδοσης των εργατών.
Αυτή η «πετυχημένη» πορεία πέρασε δυο σημαντικές κάμψεις που εμφανίστηκαν τις περιόδους της μετάβασης από την PECHINEY στην ALCΑN και μετά στον Μυτιληναίο. Οι κάμψεις αυτές ολοφάνερα οφείλονταν στην ανασφάλεια που προκαλούσαν στους εργάτες οι αλλαγές και ξέσπασε με τραγικά αποτελέσματα αργότερα, σε τρία θανατηφόρα «ατυχήματα».
Σήμερα οι διθύραμβοι μπορεί να κρύβουν το πρόβλημα, αλλά ο «νόμος» λέει πως αργά ή γρήγορα το πρόβλημα θα εμφανιστεί με ένταση αντίστοιχη της προσπάθειας απόκρυψης.

Για τους παραπάνω λόγους το αίτημα του Σωματείου «ΕΝΩΣΗ» των εργατών στην Αλουμίνιον για την επαναφορά των 37,33ωρών εργασίας στην ηλεκτρόλυση, είναι στη λογική της επίδεσης μιας πληγής, πριν κακοφορμίσει. Η επαναφορά αυτή, που θα στοιχίσει κατά την εταιρία 300 χιλιάδες ευρώ –ελάχιστο κόστος μπροστά στα 9,5εκ περικοπές που έχει επιβάλει στους εργάτες με το «Μέλλον»- θα λειτουργούσε καταπραϋντικά στο αίσθημα της οργής των εργατών σε όλο το εργοστάσιο και το όφελος εν τέλει, όπως όλοι καταλαβαίνουμε, θα φαινόταν στην τσέπη του ομίλου.
Αντίθετα όμως, οι αντιπροτάσεις της διεύθυνσης, για αναδιάρθρωση της βάρδιας στην ηλεκτρόλυση, εντός του 40ωρου πλαισίου προγράμματος, ή ακόμα με αντισταθμιστική μείωση μισθών για ανάλογη μείωση ωρών, φαίνεται να εμπαίζει τους εργαζόμενους και το σωματείο τους, γεμίζοντας με ακόμα περισσότερη οργή τους εργάτες σε όλο το εργοστάσιο.

Αυτό γίνετε την ίδια στιγμή που η ελληνική κοινωνία λόγω της καπιταλιστικής κρίσης πλήττεται από την ανεργία -μια απειλή μεγέθους ανθρωπιστικής καταστροφής- και η πραγματική λύση του προβλήματος απαιτεί την περικοπή του χρόνου εργασίας κάτω και από τις 35 ώρες την εβδομάδα. Ενώ στην Αλουμίνιον, με πρόφαση την κρίση, νόμος έγινε το 40ωρο. Επιδεικτική αγνόηση τόσο των κοινωνικών όσο και των εργασιακών προβλημάτων.
Και αυτό συμβαίνει την ίδια ώρα που για την κερδοφορία του ομίλου απαιτούν να διπλό και τριπλο-επιδοτούνται από το κράτος (στο ηλεκτρικό ρεύμα, αυτό που αγοράζει και αυτό που παράγει και πουλά, στην εξόρυξη, με νέες παραχωρήσεις περιοχών για έρευνες βωξίτη), φορτώνοντας τον τελικό λογαριασμό στα οικιακά τιμολόγια της ΔΕΗ και στους φορολογούμενους της χώρας (που πολλοί εξ αυτών είναι ήδη άνεργοι).

Η επιλογή της πολιτικής αυτής από την διοίκηση της Αλουμίνιον της Ελλάδος, είναι σε απόλυτη σύμπλευση με την κυβέρνηση της τρόικας που φέρνει νέα αντεργατικά μέτρα (λοκ άουτ, απελευθέρωση των απολύσεων, αποζημιώσεις και ασφαλιστικό).

Η οργή που πλημμυρίζει τόσο τους εργαζόμενους στην Αλουμίνιον, όσο και όλο το εργαζόμενο και άνεργο τμήμα της Ελληνικής κοινωνίας, προοιωνίζουν ένα νέο κύκλο αντίδρασης της κοινωνίας. Στο ίδιο μήκος κύματος και οι εργαζόμενοι του Αλουμινίου που σύντομα θα κληθούν από τα γεγονότα να πάρουν νέες αποφάσεις για το μέλλον τους.
Καλό θα ήταν τούτη την φορά, οι αποφάσεις τους να συντονιστούν με τις αποφάσεις και τις δράσεις των εργαζόμενων στην χώρα, ξεκινώντας από τον τομέα του μετάλλου και τις ενέργειας.
Είναι ολοκάθαρο πως κανείς άλλος εκτός από αυτούς τους ίδιους τους εργάτες δεν μπορεί να δώσει λύσεις στην ζωή τους.

ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΩΤ.
Εργάτης και συνδικαλιστής
στην Αλουμίνιον της Ελλάδος

Από την εργατική συνέλευση μετά τη διαδήλωση στη ΔΕΘ

Φωτογραφίες από την εργατική συνέλευση, που έγινε την Κυριακή 7/9, μετά τη διαδήλωση στη ΔΕΘ, στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ. Στη συνέλευση καλούσαν το σωματείο εργατουπαλλήλων της ΒΙΟΜΕ, η Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης στον αγώνα της ΒΙΟΜΕ και η πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών.
Διαβάστε σχετικά εδώ: http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/2014/09/blog-post.html

Πέμπτη 4/9/14 μαγειρεύουμε για τις απολυμένες καθαρίστριες του υπ.Οικονομικών!

Πέμπτη 4/9/14 μαγειρεύουμε για τις απολυμένες καθαρίστριες του υπ.Οικονομικών

Από την κλήση 3 καθαριστριών σε απολογία στην Ασφάλεια, 2/9/14

Ανακοίνωση της πρωτοβουλίας για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών για τη ΔΕΘ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ
ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΚΡΑΤΟΣ, ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΔΕΘ
ΚΑΜΑΡΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 6/9, 5.30 μ.μ

Το αγωνιστικό και κινηματικό ραντεβού στην φετινή ΔΕΘ, είναι αναγκαίο να αποτελέσει σημείο εκκίνησης για την αλλαγή ρότας του εργατικού κινήματος. Σε αυτή την κατεύθυνση, το ζήτημα της πολιτικής ανεξαρτησίας του εργατικού κινήματος, από κράτος, κυβέρνηση, αφεντικά και συνδικαλιστική γραφειοκρατία που έθεσε εξαρχής η Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών με αφορμή την ΔΕΘ και η ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και πορεία από την εργοδοτική και συνδικαλιστική γραφειοκρατία, αποτελεί πρωταρχική και αδιαπραγμάτευτη προϋπόθεση.
Η μάχη για την ανατροπή της κυβέρνησης, την κατάργηση των μνημονίων, την μονομερή διαγραφή του χρέους, την διασφάλιση των δικαιωμάτων στην δουλειά, την υγεία, την στέγη, την τροφή, είναι μια συνολική πολιτική μάχη, που αφορά το όλο της ζωής των εργαζόμενων.
Η κρίση δεν ανήκει στο χθες. Η καταστροφή είναι ήδη συντελεσμένη - και συνεχίζεται επ' αόριστον. Aρχικά, η διεθνής, ιστορική και δομική κρίση παρέσυρε την υπερχρεωμένη Ελλάδα στην χρεοκοπία, με τον βραχνά του χρέους να μας πνίγει. Tώρα, η ύφεση χτυπά την ευρωζώνη όχι απλά στην περιφέρεια αλλά και στον σκληρό πυρήνα της, την Ιταλία, την Γαλλία και προπαντός την Γερμανία.
Καμιά εθνική λύση ή λύση στα πλαίσια του καπιταλισμού δεν είναι εφικτή, αν δεν υπερβαίνει τα σύνορα, τις εθνικιστικές αυταπάτες, την εθνική περιχαράκωση.
Αυτοί που σπέρνουν τον θάνατο στην Ουκρανία, στην Παλαιστίνη, στο Ιράκ, αυτοί που ετοιμάζουν την Ευρώπη για ένα νέο πολεμικό σφαγείο δεν είναι άλλοι, δεν διαφέρουν από την μούρη του Σαμαρά. Είναι οι ίδιοι που καταδίκασαν τους εργάτες στη δική μας χώρα στην ανεργία, στη φτώχεια, τον θάνατο. Κάθε σταγόνα αίμα στην Ουκρανία ή στην Παλαιστίνη είναι δικό μας αίμα. Κάθε μικρή νίκη των εργατών στην Ελλάδα θα είναι η σπίθα της επαναστατικής πυρκαγιάς των εργατών στον κόσμο.
Αυτό είναι που αντικατοπτρίζεται με τον πιο ωμό τρόπο, τόσο στο περιεχόμενο των διεκδικήσεων, όσο και στον τρόπο οργάνωσης του εργατικού κινήματος. Η περίοδος της “ειρηνικής” συνύπαρξης με τα αφεντικά, έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Η πάλη για την επιβίωση των εργαζόμενων, για αξιοπρεπείς μισθούς και συνθήκες δουλειάς, περνά μέσα από την διεθνιστική πάλη για την εργατική εξουσία στην Ελλάδα, στα Βαλκάνια, στην Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο. Όχι ως θεωρητική δυνατότητα, αλλά ως καθημερινότητα αγώνα· όπου σε κάθε χώρο δουλειάς σε κάθε μικρή ή μεγάλη αναμέτρηση θα προτάσσονται και θα επιβάλλονται τα εργατικά συμφέροντα.
 Για αυτό ακριβώς, κάθε δυνατότητα χειραφέτησης του κόσμου της εργασίας, περνά μέσα από την σύγκρουση, πολιτική, ιδεολογική και σε επίπεδο κινήματος, με τον εσμό της ξεπουλημένης συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας, που παίζει ρόλο τροχοπέδης, στην ανάπτυξη νικηφόρων εργατικών αγώνων.
Παράλληλα όρο επιβίωσης της εργατικής τάξης, αποτελεί ο απεγκλωβισμός από τον συνδικαλισμό της υποταγής, στο κράτος και την εργοδοσία, που έχει οδηγήσει στον πλήρη εκφυλισμό των εργατικών αγώνων, αναδεικνύοντας ταυτόχρονα, την αναγκαιότητα της ταξικής ανασυγκρότησης και αυτοοργάνωσης του εργατικού κινήματος. Χωρίς αυτό να σημαίνει ότι χαρίζουμε τα υπάρχοντα σωματεία στην εργοδοτική γραφειοκρατία. Αντίθετα, παλεύουμε για την δημιουργία νέων, και για τον διαρκή επαναστατικό μετασχηματισμό των υπαρχόντων, στη βάση της εργατικής δημοκρατίας, σε πλήρη σύγκρουση με τις επιταγές της κυβέρνησης, της Τρόικας και του κεφαλαίου.
Σε αυτή την πορεία, κυρίαρχο διακύβευμα είναι η πραγμάτωση της πιο αναγκαίας από ποτέ ταξικής ενότητας των εργαζόμενων. Καταργώντας στην πράξη των διαχωρισμό δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, παλεύοντας ταυτόχρονα για το δικαίωμα στη δουλειά και σε ζωή με αξιοπρέπεια, εργαζομένων και ανέργων, που αποτελούν οργανικό κομμάτι της εργατικής τάξης. Απέναντι στον ταξικό εμφύλιο και στον κοινωνικό κανιβαλισμό που προωθεί η κυβέρνηση και το κεφάλαιο, αντιτάσσουμε την πιο πλατιά ενότητα εργαζομένων και ανέργων, στη βάση των κοινών υλικών συμφερόντων και αναγκών μας. Το Ενιαίο Μέτωπο των Εργαζόμενων, είναι μονόδρομος για την νίκη των εργατικών αγώνων και την ηγεμονία των εργατικών συμφερόντων. Συνιστά το κλειδί, ώστε να απελευθερωθούν οι δυνάμεις της εργασίας, από την φυλακή της συνθηκολόγησης. Είναι όπλο στα χέρια της εργατικής τάξης, για να αναχαιτίσει τις επιλογές κυβέρνησης και αφεντικών, για να ανατρέψει και να συντρίψει την εξουσία τους.
Μετατρέποντας δηλαδή, την αναγκαιότητα της Γενικής Πολιτικής Απεργίας διαρκείας σε μέσο καθολικής ανατροπής της εξουσίας κυβέρνησης, τρόικας, κεφαλαίου. Η ανεξάρτητη ταξική οργάνωση των εργαζόμενων είναι η προϋπόθεση. Η Γενική Πολιτική Απεργία διαρκείας είναι το μέσο που δημιουργεί τους όρους ανάδυσης της εργατικής εξουσίας. Ο στόχος, είναι η ανατροπή των αφεντικών και του πολιτικού προσωπικού τους, ως την μόνη λύση για να σπάσει ο κύκλος της εξαθλίωσης, της φτώχειας και της ήττας.
Ως Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, αναζητούμε τους δρόμους απελευθέρωσης της εργατικής τάξης, μέσα στην ίδια την τάξη. Αγωνιζόμαστε ώστε στους χώρους δουλειάς και στις γειτονιές, να γεννηθεί το φύτρο της χειραφέτησης των εργατών από το κράτος, τα αφεντικά και τον ξεπουλημένο εργοδοτικό συνδικαλισμό. Παλεύουμε για την ταξική ενότητα των εργαζόμενων και για νικηφόρους εργατικούς αγώνες, που είναι η μόνη λύση για να ανατραπεί η κυβέρνηση και να απαλλαγούμε από μνημόνια, χρέος και Τρόικα.
Σε αυτό το πλαίσιο απευθύνουμε ανοικτό κάλεσμα συμπόρευσης στην ΔΕΘ, σε πλήρη ανεξαρτησία από την εργοδοτική και συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Επιπλέον καλούμε όλους τους αγωνιζόμενους εργάτες δημοσίου και ιδιωτικού τομέα, ανέργους και νεολαία, στην εργατική συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή 7/9 στις 11 π.μ στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ (μετάβαση με λεωφορεία του ΟΑΣΘ με αρ. 2, 3, 8 στάση ΣΑΣΘ ή Ανοιξη).
Κυρίως όμως με το βλέμμα στραμμένο στην επόμενη ημέρα, επιδιώκουμε και θα συμβάλλουμε με όλες μας τις δυνάμεις, στην ανάπτυξη ενός νικηφόρου και μαζικού εργατικού κινήματος, που θα θέσει τους όρους ανατροπής των αφεντικών και της εξουσίας τους. Σε αυτή την προοπτική ο ορίζοντας είναι ανοικτός και η ταξική κοινή δράση επιβεβλημένη, για σπάσουμε τα δεσμά της καπιταλιστικής εξουσίας.

ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΝΙΚΗ

ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ

Πρωτοβουλία για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ


Εργατική Συνέλευση Κυριακή 7/9 στις 11 π.μ., στο κατειλημμένο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ
Λεωφορεία ΟΑΣΘ 2, 3, 8 στάση ΣΑΣΘ (ή άνοιξη)

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ(ΠΑΤΗΣΙΩΝ 37 ΚΑΙ ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ) ΤΡΙΤΗ 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΙΣ 9:45 ΤΟ ΠΡΩΙ

Αναδημοσίευση από http://anergoigeitonion.espivblogs.net/2014/08/22/%CE%BD%CE%B1-%CE%BC%CE%B7%CE%BD-%CF%83%CF%85%CE%BD%CE%B7%CE%B8%CE%AF%CF%83%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%B5-%CF%84%CE%B7%CE%BD-5%CE%BC%CE%B7%CE%BD%CE%B7-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CF%89%CF%86%CE%B5%CE%BB%CE%AE/

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ ΕΡΓΑΣΙΑΣ(ΠΑΤΗΣΙΩΝ 37 ΚΑΙ ΣΤΟΥΡΝΑΡΗ)
ΤΡΙΤΗ 26 ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ ΣΤΙΣ 9:45 ΤΟ ΠΡΩΙ

Να μην συνηθίσουμε την 5μηνη κοινωφελή σκλαβιά. Να καταγγείλουμε την εργοδοτική αυθαιρεσία και αυταρχισμό

«Έτσι είναι οι συνθήκες εδώ, αν σας αρέσει, αν δεν σας αρέσει μπορείτε να παραιτηθείτε, περιμένουν και άλλοι άνεργοι» Τάδε έφη Αναστάσιος Παπανικολάου, διοικητής του Ενιαίου Ταμείου Επικουρικής ασφάλισης, (ΕΤΕΑ) απευθυνόμενος στους εργαζόμενους στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας του ΟΑΕΔ κατά την επίσκεψη του στις 2/7 στο χώρο εργασίας, στο παράρτημα του ΤΕΑΥΕΚ (πρώην ταμείο επικουρικής ασφάλισης υπαλλήλων εμπορικών καταστημάτων)

Ύστερα από μια κακοστημένη παράσταση που δόθηκε σε συνεννόηση με την παρατρεχάμενη του (υπάλληλο της διοίκησης), απαίτησε την αύξηση της παραγωγικότητας των εργαζομένων στη «κοινωφελή». Προσπάθησε να σπείρει τη διχόνοια και τον ανταγωνισμό, ότι θα αναρτηθούν σε πίνακα ανακοινώσεων οι 3 καλύτεροι στις καταχωρήσεις παραστατικών και οι 3 τελευταίοι υπαινισσόμενος κάποια ωφέλη, λέγοντας χαρακτηριστικά «εδώ είμαι εγώ, θα δείτε». Έδωσε απόλυση σε συνάδελφο που διαφώνησε μαζί του για να τρομοκρατήσει όλους τους εργαζόμενους (χωρίς να προχωρήσει στην πραγματοποίηση της). Τα μάζεψε όμως πολύ γρήγορα, όταν μερικοί «κοινωφελείς» εργαζόμενοι, αντέδρασαν στην τρομοκρατική, προσβλητική και ανάρμοστη συμπεριφορά της διοίκησης, με τους εργαζόμενους από το μόνιμο προσωπικό που ακολουθούσαν το διοικητή, παρόντα και τον πρόεδρο του σωματείου (ΣΤΥΑ), να μένουν εμφανώς εμβρόντητοι γιατί δεν περίμεναν να αντιδράσουν οι άνεργοι.

Δεν αμφιβάλλουμε όμως καθόλου για τη δουλοπρεπή στάση της διοίκησης του ΕΤΕΑ, όταν πρόσφατα συναντήθηκαν οι διοικητές των ασφαλιστικών ταμείων με εκπροσώπους της τρόικας για την εφαρμογή των οδηγιών τους σε ασφαλιστικό και εργασιακά. Ήδη το ΕΤΕΑ ανακοίνωσε μείωση κατά 5,2% από 1/1/14 στις επικουρικές συντάξεις σύμφωνα με μνημονιακή υποχρέωση, ενώ με την σχεδιαζόμενη ενοποίηση με το ΙΚΑ αναμένονται σημαντικές περικοπές συντάξεων. Στους συνταξιούχους των οικογενειών μας δηλαδή που τους φτωχοποιούν ακόμα περισσότερο και κατά συνέπεια τους ανέργους εφόσον οι περισσότεροι από εμάς εξαρτιόμαστε από αυτούς. Η κατάσταση δεν ανατρέπεται με φαντασιώσεις. Χρειάζεται να δίνουμε μάχες όπου και όταν στην καθημερινότητα μας βρισκόμαστε αντιμέτωποι, με τους διορισμένους διαχειριστές τους που εφαρμόζουν και επιβάλλουν αυτή τη πολιτική.

Δεν εκπλήσσεται κανείς με την αλαζονεία, την αυθάδεια, και την έπαρση της διοίκησης. Η εξουσία όπως και αν αυτή παρουσιάζεται νομίζει ότι τις οφείλουν υποχρεωτικά σεβασμό και ότι έχει το φυσικό δικαίωμα να συμπεριφέρεται όπως θέλει. Για τη διοίκηση του ΕΤΕΑ δεν φτάνει που ήρθαν οι άνεργοι να καλύψουν τα κενά των διαθεσιμοτήτων και της χρόνιας έλλειψης προσωπικού με τον όγκο εργασίας να έχει σωρευτεί εδώ και χρόνια, (καλύπτοντας ουσιαστικά πάγιες και διαρκείς ανάγκες). Δεν φτάνει οι άνεργοι να δουλεύουν για το επίδομα ανεργίας που κανονικά έπρεπε να παίρνουν δικαιωματικά ως μακροχρόνια άνεργοι, προσφέροντας έτσι στην ουσία στους επιβλέποντες φορείς (δήμους, δημόσιους οργανισμούς) δωρεάν εργασία.
Δεν φτάνει ακόμα που το επικουρικό ασφαλιστικό ταμείο παρανομεί και δεν εφαρμόζει τη νομοθεσία που αφορά την ασφάλεια και υγιεινή στο χώρο εργασίας

Επιπλέον στο ΕΤΕΑ υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση της μισθοδοσίας με αστείες δικαιολογίες. Πρέπει να δουλεύουν κάτω από ένα ιδιότυπο καθεστώς ανάλογο με αυτό της αξιολόγησης των μονίμων υπαλλήλων, μετρώντας κάθε εβδομάδα την παραγωγικότητα τους. Το σλόγκαν του ασφαλιστικού φορέα θα έπρεπε να είναι «δουλεύετε και πληρώνεστε όποτε θέλουμε εμείς». Που να ήταν δηλαδή και δικά τους χρήματα αφού οι πληρωμές της μισθοδοσίας γίνονται από το ΕΣΠΑ. 490 το μήνα καθαρά, ενώ για τους κάτω των 25 ετών ο μισθός «πέφτει» στα 427 ευρώ καθαρά. Οι εργαζόμενοι της «κοινωφελούς εργασίας» αντιμετωπίζονται από το ΕΤΕΑ ως εργαζόμενοι β’ κατηγορίας

Για όλους τους παραπάνω λόγους έγινε καταγγελία στην επιθεώρηση εργασίας αθήνας. Έχει καλεστεί τριμερής συνάντηση την Τρίτη 26/8 στις 10.00 πμ. Καλούμε συγκέντρωση στις 9.45 στην επιθεώρηση εργασίας (Πατησίων 37- Στουρνάρη και Πατησίων) καταγγέλοντας την εργοδοτική αυθαιρεσία και αυταρχισμό.

Η «κοινωφελής εργασία» και τα voucher (παλιότερα τα stage) δεν αφορoύν την καταπολέμηση της ανεργίας. Αφορούν την ριζική αλλαγή των εργασιακών σχέσεων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα όπως τις γνωρίζαμε μέχρι σήμερα. Κακοπληρωμένη εργασία χωρίς καθόλου δικαιώματα αλλά τη μέγιστη δυνατή παραγωγικότητα είναι το εργασιακό μας παρόν. Η «κοινωφελής εργασία» αποτελεί στρατηγική επιλογή των κρατούντων. Είναι το νέο μοντέλο του ανακυκλώσιμου ανέργου-εργαζόμενου που πρέπει να λέει και ευχαριστώ, όταν το αφεντικό, ο διοικητής του ΕΤΕΑ, οργανισμού ή δημοτικής αρχής, πουλάει νταβατζιλίκι. Να μην συνηθίσουμε την 5μηνη κοινωφελή σκλαβιά. Η λογική «ερχόμαστε για ένα 5μηνο, δεν αντιδρούμε και φεύγουμε» παγιώνει το αίσχος των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ. Αντιδρούμε απέναντι στα αφεντικά σε κάθε 5μηνο, σε κάθε εργασιακό χώρο.

Ό,τι αλλαγές (θετικές ή αρνητικές), πραγματοποιούνται σε επίπεδο εργασιακών σχέσεων είναι πάντα αποτέλεσμα των αγώνων της εργατικής τάξης ή της απουσίας αυτών… Ας περάσουμε λοιπόν από τη μαζική γκρίνια στη συλλογική οργάνωση και δράση.

• Άμεση κατάργηση του δουλεμπορίου της κοινωφελούς εργασίας
• Άμεσα προσλήψεις όλων των κοινωφελών στους επιβλέποντες φορείς (δήμους, περιφέρειες, δημόσιοι οργανισμοί) με συμβάσεις αορίστου χρόνου, σταθερές σχέσεις εργασίας και πλήρη δικαιώματα
• Επίδομα ανεργίας χωρίς προϋποθέσεις σε όλους τους ανέργους για όλο το χρονικό διάστημα της ανεργίας

ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΟΥ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΙΜΟΥ
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ – ΑΝΕΡΓΟΥ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Άνεργες-Άνεργοι από τις γειτονιές της Αθήνας

Συγκέντρωση Αλληλεγγύης στις καθαρίστριες του Δρομοκαΐτειου

ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ

ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ& ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Π.Ε.Κ.Ο.Π.

Γ. ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 48β ΤΗΛ. 6974029211-6973837993

email-pekop1999@gmail.com



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ                      ΑΘΗΝΑ 12/7/2014

Συναδέλφισες-οι,

Οι συνάδελφοί μας στο ΔΡΟΜΟΚΑΙΤΕΙΟ συνεχίζουν τον αγώνα  με αίτημα  να
συνεχίσουν να εργάζονται στο νοσοκομείο μετά την απόφαση του Δ.Σ. του νοσοκομείου
να κηρύξει έκπτωτη την JCB.

Όπως γνωρίζετε η εταιρεία είχε καταγγελθεί από τους συναδέλφους και
την επιτροπή ελέγχου του νοσοκομείου. Δυστυχώς όμως την  επόμενη μέρα
οι συνάδελφοι βρέθηκαν χωρίς δουλειά αφού η JCB προχώρησε σε δυσμενής
μεταθέσεις σε όλους τους εργαζόμενους όπως, Νέα Μάκρη, Πεντέλη, Κορωπί
κ.λ.π. υλοποιώντας όσα τους είχε πει,

ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΝΩ ΝΑ ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΝΑ ΜΠΕΙΤΕ ΟΥΤΕ ΣΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΑΝΕΡΓΙΑΣ

Η ταλαιπωρία όμως  των συναδέλφων δεν σταματάει εδώ πριν καλά-καλά
ξημερώσει ανέλαβε η καινούργια εταιρεία και δεν κράτησε ούτε έναν, ενώ
υπήρχαν προφορικές δεσμεύσεις από την διοίκηση ότι θα δοθεί χρόνος για
να εξασφαλίσουμε με οποιονδήποτε τρόπο την δουλειά των συναδέλφων αυτό
δεν έγινε

Υλοποιήθηκε και η άλλη απειλή της JCB.

ΔΕΝ ΘΑ ΒΡΕΙΤΕ ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΟΥΛΕΙΑ!

Οι τακτικές αυτές είναι γνωστές πάρα πολλές φορές τις έχουμε
καταγγείλει  η μαύρη λίστα μπαίνει και σε αυτή την περίπτωση σε
εφαρμογή.

Συνάδελφισες-οι,
Το σωματείο δηλώνει ότι, δεν πρόκειται να επιτρέψουμε να περάσουν
τέτοιες τακτικές θα συνεχίσουμε τον αγώνα μέχρι οι συνάδελφοι μας να
επιστρέψουν στην δουλειά.

Γι αυτό,
Καλούμε στις 8 το πρωί την Δευτέρα 14/7/2014  στην πύλη του
νοσοκομείου και στις 5 το απόγευμα στην γενική συνέλευση στα γραφεία
του σωματείου .


Με συναδελφικούς χαιρετισμούς.

Το Δ.Σ. του σωματείου.

ΒΟΛΟΣ: ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ -ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ

ΗΧΗΤΙΚΟ ΣΠΟΤ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΗΣ:

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ -ΣΥΖΗΤΗΣΗ
ΜΕ ΟΜΙΛΗΤΡΙΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΙΚΟΥ ΑΓΩΝΙΖΟΜΕΝΩΝ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 27/6 ΣΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΗΣ ΕΡΑ ΒΟΛΟΥ, 8ΜΜ

Εννιά μήνες μετά τη κατάργηση, από το Υπουργείο Οικονομικών, των 595 καθαριστριών, που εργάζονταν στις εφορίες και στις υπηρεσίες του, ο αγώνας τους για επαναπρόσληψη παραμένει αποφασιστικός.
Το πείσμα των εργαζομένων και η καθημερινή τους παρουσία έξω από υπουργεία και εφορίες, δημιούργησαν ένα ζήτημα που η κυβέρνηση αδυνατεί να διαχειριστεί, πρωτοστατώντας σε διαδηλώσεις και καταλήψεις με απαράμιλλη αγωνιστικότητα.
Πίσω από τις καθαρίστριες βρίσκεται όλη η εργατική τάξη με τον απόηχο του αγώνα τους να γίνεται σημείο αναφοράς για την ίδια αλλά και συγχρόνως όλων των καταπιεσμένων της κοινωνίας.
Η κυβέρνηση, με τη βοήθεια της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και την αδυναμία της ρεφορμιστικής αριστεράς κατάφερε να επιβάλλει το μαύρο σε άλλους εργαζόμενους αλλά με τις καθαρίστριες τα βρήκε σκούρα.
Η αλαζονεία της κυβέρνησης, που κυρίως στηριζόταν στην αποκαρδιωτική για τους εργαζόμενους στάση των κυβερνητικών συνδικαλιστών, καλείται τώρα να αντιμετωπίσει έναν από τους πιο καταπιεσμένους κλάδους εργαζομένων, των καθαριστριών,  αλλά και ολόκληρη την εργατική τάξη και τους συμμάχους της.
Καλούμε κάθε αγωνιζόμενο και σκεπτόμενο άνθρωπο να παρευρεθεί στην εκδήλωση, στηρίζοντας και έμπρακτα τον αγώνα των καθαριστριών!
Γιατί η ανατροπή της κυβέρνησης των μνημονίων, της ανεργίας και της εξαθλίωσης είναι το μόνο χρέος μας. Για μια κοινωνία επιτέλους ανθρώπινη, χωρίς εκμετάλλευση από άνθρωπο σε άνθρωπο. Για μας και τα παιδιά μας!
Νίκη στον αγώνα των καθαριστριών !

Τοπική Ένωση Βόλου της Αναρχοσυνδικαλιστικής Πρωτοβουλίας Ροσινάντε
http://rocinante-volou.blogspot.gr
ΛΑΪΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΓΕΙΤΟΝΙΑΣ ΑΓ. ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ
http://denplirono-anatropi.blogspot.gr
ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ (ΜΑΓΝΗΣΙΑΣ)
http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr

Πάρτι για την ενίσχυση του αγώνα των απολυμένων καθαριστριών με τη συμμετοχή και στήριξη της πρωτοβουλίας ΑΚΑΕ και της ΕΣΕ

Δευτέρα 23/6/14 στις 11πμ: Συγκέντρωση στο Υπουργείο Εργασίας για την Ελεύθερη Μετακίνηση στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς

Αναδημοσίευση από http://anergoigeitonion.espivblogs.net/

5μηνίτες: εργαζόμενοι μιας χρήσης κι ειδικού σκοπού

Έληξαν τα 5μηνα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας που έτρεξαν μέσω ΟΑΕΔ και χιλιάδες πλέον εργαζόμενοι βρίσκονται ξανά στον καιάδα της ανεργίας. Στο ΙΚΑ απασχολήθηκαν τη συγκεκριμένη περίοδο Γενάρη-Ιούνη 2014 περίπου 1.000 εργαζόμενοι καλύπτοντας τα οργανικά κενά που έχουν δημιουργηθεί μετά τις αποχωρήσεις χιλιάδων υπαλλήλων και τις εκατοντάδες διαθεσιμότητες.

Τα προγράμματα έληξαν χωρίς τα προβλήματα που είχαν παρουσιαστεί στους προηγούμενους κύκλους δηλαδή τις καθυστερήσεις στις εκταμιεύσεις και τις πληρωμές των εργαζόμενων που είχαν δημιουργήσει πλήθος κινητοποιήσεων.

Οι «ωφελούμενοι» όπως τους αποκαλεί το υπουργείο εργασίας και ο ΟΑΕΔ δεν είναι εργαζόμενοι που υπάγονται στην εργατική νομοθεσία. Σχετικό έγγραφο υπενθυμίζει στους φορείς απασχόλησης ότι οι εργαζόμενοι στα 5μηνα παρέχουν «εξαρτημένη εργασία ειδικού σκοπού» κι επομένως πλην της καθορισμένης αμοιβής, ουδέν αναγνωρίζεται. (διαταξεις για ωφελουμενους κοι_νωφελη_21.3.2014-1-1)

Σε τι συνίσταται ο ειδικός σκοπός; Μα στη κάλυψη χιλιάδων οργανικών κενών των δημοσίων οργανισμών, συμπεριλαμβανομένου και του ΙΚΑ, με εργαζόμενους μιας χρήσης, χωρίς δημοσιονομικό κόστος, με αμοιβές στα επίπεδα της εξευτελιστικής νέας εθνικής συλλογικής σύμβασης εργασίας αλλά χωρίς κανένα παρεπόμενο αυτής (δώρα, επιδόματα, προσαυξήσεις κλπ) και χωρίς κανένα άλλο εργασιακό δικαίωμα (άδειες, μητρότητα, απεργιακό δικαίωμα κλπ). Μέσω των προγραμμάτων αυτών επιχειρείται να δοθεί κι ένα κομμάτι ψωμί σε άνεργους που παραμένουν εκτός επιδότησης ανεργίας για χρόνια γιατί δεν βρήκαν μέχρι σήμερα καμιά ευκαιρία να δουλέψουν.

Το πώς αντιμετωπίζει το συνδικαλιστικό κίνημα αυτές τις προκλήσεις είναι οφθαλμοφανείς: αν το υπουργείο χαρακτηρίζει τους άνεργους-εργαζόμενους 5μηνίτες ως ειδικού σκοπού επιχειρώντας να κατευνάσει τη κοινωνική οργή κι απελπισία, για τα επίσημα συνδικαλιστικά όργανα οι εργαζόμενοι αυτοί είναι αόρατοι.

Προτάσεις που κατατίθενται για να οργανωθούν οι 5μηνίτες στα σωματεία μας δεν έχουν καμιά τύχη, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων (κυρίως στους ΟΤΑ). Το αστείο είναι ότι οι ηγεσίες των συλλόγων μας θυμούνται το καταστατικό μονάχα σε τέτοιες περιπτώσεις, όταν δηλαδή πρέπει να αποκλειστεί το ενδεχόμενο της ενότητας των εργαζομένων μέσα στον ίδιο χώρο εργασίας. Μερικοί θυμήθηκαν ότι ο σύλλογος μας έχει την επόμενη περίοδο εκλογές, αν και ήταν γνωστό ότι οι εκλογές θα πραγματοποιούντο μετά τη λήξη των προγραμμάτων. Ορισμένοι πιο έξυπνοι για να αποφύγουν τις ευθύνες τους, συμβούλεψαν να φτιάξουν οι 5μηνίτες ένα δικό τους σωματείο.

Κλείνοντας τα μάτια στις άγριες μορφές εκμετάλλευσης των ανέργων, τη μετατροπή τους σε εργαζόμενους μιας χρήσης κι ειδικού σκοπού, διαλύοντας τις υπάρχουσες εργασιακές σχέσεις με τη παρότρυνση να καλυφθούν τα οργανικά κενά με αυτές τις μορφές εργασιακών σχέσεων, οι σημερινές συνδικαλιστικές ηγεσίες έχουν ήδη θάψει τα εργασιακά δικαιώματα όλων μας στα ερείπια που έσπειραν οι σημερινές αλλά και οι χτεσινές κυβερνήσεις που προωθούσαν τα περίφημα προγράμματα stage και που όλες είναι συνένοχες για την εργολαβοποίηση πολλών λειτουργιών του δημόσιου τομέα όπως για παράδειγμα ο τομέας της καθαριότητας.

Κάθε πρωτοβουλία για την ανασυγκρότηση του εργατικού κινήματος που κλείνει τα μάτια στα εκατομμύρια των ανέργων, στις άγριες μορφές εκμετάλλευσης που βρίσκονται ακριβώς δίπλα μας, είναι καταδικασμένη να αποτύχει.

9/6/2014

Γιάννης Χατζηγιάννης

Εργαζόμενος ΙΚΑ

site ενημέρωσης για τους 5μηνίτες:  http://synekox.espivblogs.net

Φωτογραφίες από την απεργία των εργαζόμενων στο εμπόριο, Κυριακή 4 του Μάη

Ιδρυτική συνάντηση για συνέλευση εργαζομένων ανέργων στο 7ο διαμέρισμα του Δήμου Αθήνας: Πέμπτη 20 Μάρτη στις 6 το απόγευμα στο Πολιτιστικό-Πνευματικό Κέντρο Ευελπίδων

ΚΕΙΜΕΝΟ-ΚΑΛΕΣΜΑ

Είμαστε εργαζόμενοι και άνεργοι, από το 7ο διαμέρισμα της Αθήνας (Γκύζη, Αμπελόκηποι, Πολύγωνο) και παίρνουμε την πρωτοβουλία να καλέσουμε στη δημιουργία μιας σταθερής συνέλευσης αποτελούμενης από εργαζόμενους και ανέργους  οι οποίοι είτε διαμένουν στην περιοχή του 7ου διαμερίσματος της Αθήνας είτε εργάζονται σε αυτό. Παίρνουμε αυτή την πρωτοβουλία γιατί αναγνωρίζουμε πως η παρέμβαση στην περιοχή μας, πάνω στα ζητήματα της εκμετάλλευσης των εργαζόμενων, της πάλης για την αντιμετώπιση των προβλημάτων των ανέργων, είναι εξαιρετικά αναντίστοιχη με τις οξύτατες ανάγκες αυτής της πάλης. Πολύ περισσότερο, που στην ένταση της καπιταλιστικής κρίσης, την χωρίς όριο επίθεση όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων σε κάθε ιστορικά διαμορφωμένο εργατικό δικαίωμα, την εμφάνιση του ρατσισμού και του νεοναζισμού, την ένταση της καταστολής, την ύπαρξη άστεγων εργαζόμενων και ανέργων, υποσιτιζόμενων παιδιών εργατικών οικογενειών και στην περιοχή μας, η εργατική παρέμβαση οφείλει να προσλάβει και ευρύτερα πολιτικά χαρακτηριστικά, που θα οδηγούν στην αγωνιστική δράση. 

Επιθυμούμε λοιπόν να δημιουργηθεί στην περιοχή του 7ου διαμερίσματος μια συνέλευση με κύρια κριτήρια δράσης:
Την ανεξαρτησία από κυβέρνηση-εργοδότες-συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Για την ενωτική ανεξάρτητη δράση των ίδιων των εργαζομένων.
Την ανεξαρτησία και την πάλη ενάντια στο αστικό πολιτικό σύστημα, την όποια διαχείριση αυτού του συστήματος και της κρίσης του, που απειλεί να συμπαρασύρει όλη την κοινωνία στην παρακμή του.
Την ενότητα στην πάλη μας, ανεξάρτητα από ειδικότητα, επάγγελμα, αν εργαζόμαστε στο δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, εθνικούς, φυλετικούς ή άλλους κατακερματισμούς που επιδιώκει να βαθαίνει το καπιταλιστικό σύστημα για να διαιρεί τους εργαζόμενους.

Την πάλη για τα άμεσα συμφέροντα και ανάγκες των εργαζόμενων και των άνεργων, πέρα από τα  ζητήματα εργατικής εκμετάλλευσης και περιθωριοποίησης τους, της ίδιας της ποιότητας ζωής και των όρων επιβίωσης, όπως τα ζητήματα της υγείας, της διατροφής, της στέγης, της υπεράσπισης των δημόσιων και ανοιχτών χώρων στην περιοχή μας για κάθε εργαζόμενο και άνεργο χωρίς κανένα αντίτιμο κ.τ.λ.

Την πάλη για τα συμφέροντα των εργαζομένων και των ανέργων, συνδέοντας τα με αυτά όλων των καταπιεσμένων και αναδεικνύοντας την ανάγκη για κοινό αγώνα.

Την από κοινού δράση με οποιονδήποτε αναγνωρίζει την αναγκαιότητα και τη σημασία του αγώνα των εργαζομένων και των ανέργων. Τη στοχευμένη παρέμβαση με ταξικά εργατικά χαρακτηριστικά.

Τη δημιουργία αγωνιστικών γεγονότων στην περιοχή του 7ου, τη σύνδεσή τους με ευρύτερες αγωνιστικές κινήσεις των εργαζομένων και των ανέργων, για την κοινή απεργιακή και χειραφετητική πάλη μας.

Πάνω στα κριτήρια τα οποία συγκροτούμαστε, μπορεί να είναι ανοιχτή, εργατικά δημοκρατική, η συζήτηση πάνω στη διατύπωση των επιμέρους διεκδικήσεων που μπορούμε να διατυπώσουμε, στην επιλογή των συγκεκριμένων αγωνιστικών πρωτοβουλιών που θα αναλάβει η Συνέλευση Εργαζομένων και Ανέργων 7ου Διαμερίσματος.

Πέμπτη 27/2: Όλοι στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας στα γραφεία διοίκησης του ΟΑΕΔ από τις 11.30 το πρωί!

Αναδημοσίευση από εδώ

ΛΕΜΕ ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΟΥ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΙΜΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥ- ΑΝΕΡΓΟΥ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

αφίσα που κολλιέται σε ΟΑΕΔ/ γειτονιές και κείμενο που μοιράζεται από τη συλλογικότητα μας για τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργανώνεται από κοινωνικές και πολιτικές συλλογικότητες του εργατικού κινήματος στα κεντρικά του ΟΑΕΔ στον Άλιμο.  Το κείμενο σε pdf αρχείο

Η  ανάκαμψη  ήρθε  και  η  ανεργία  ήδη  άρχισε  να  μειώνεται.  Οι  περισσότεροι  “αναλυτές” εκτιμούν  ότι  θα  μειωθεί  τουλάχιστον  κατά  1%  με  2%.  Το  πρόβλημα,  όμως,  είναι  ότι  όσοι υποστηρίζουν τα παραπάνω είτε είναι τσιράκια της κυβέρνησης είτε αφελείς.

Αυτή η μείωση της ανεργίας προκύπτει από μαθηματικά μαγειρέματα της κυβέρνησης και από ένα νέο τρόπο εξαφάνισης ανέργων από τα μητρώα του ΟΑΕΔ. Σύμφωνα με την τελευταία έκδοση του οδηγού εφαρμογής του προγράμματος κοινωφελούς εργασίας ο ΟΑΕΔ θα διαγράφει όσους αρνηθούν να πάνε στην θέση που τους ορίστηκε. Πριν λίγο καιρό ένας αριθμός “κοινωφελών” εργαζομένων παραλίγο να διαγραφεί λόγω του ότι αρνήθηκαν να εργαστούν ως ελεγκτές στα ΜΜΜ ενώ είχαν προσληφθεί ως διοικητικό προσωπικό. Φραγμός στάθηκε η μαζική παρουσία και διαμαρτυρία των ίδιων των ανέργων στον ΟΑΕΔ.

Το  επίδομα  μακροχρόνια  ανέργων  με  υπουργική  απόφαση  (Κ.Υ.Α.αρ.πρωτ.: 44137/613/18.12.2013)  επί  της  ουσίας  καταργείται,  αφού  πρώτα,  παραπλανητικά  και επικοινωνιακά, δήθεν διεύρυναν τα ηλικιακά όρια των δικαιούχων από 20 έως 66 έτη. Έκαναν το εξής τέχνασμα: όρισαν ότι οι άνεργοι για να πάρουν την επιδότηση των 200 ευρώ για 12 μήνες θα πρέπει να ασκήσουν το δικαίωμα αυτό μέσα σε διάστημα 2 μηνών από την λήξη της 12μηνης τακτικής επιδότησης, που σημαίνει ότι οι πραγματικά μακροχρόνια άνεργοι όσοι έχουν 2,3 και άνω  έτη  ανεργίας  δεν  λαμβάνουν  κανένα  βοήθημα.  Το  70%  των  ανέργων  είναι  πλέον μακροχρόνια άνεργοι και καταλαβαίνουμε όλοι τους λόγους αυτής της απόφασης: Πολύ λιγότερες δαπάνες για τους ανέργους, μεγαλύτερο πλεόνασμα γι’ αυτούς και τα νούμερα της επιτυχίας που παρουσιάζουν. Έτσι, το υποτιθέμενο  επίδομα  μακροχρόνιας  ανεργίας  το  παίρνουν  γύρω  στα 15.000 άτομα από 418.000 που το δικαιούνταν.

Παράλληλα, γίνονται  ακόμα ποιο αυστηρές οι προϋποθέσεις για το  τακτικό  επίδομα ανεργίας. Αν o/η οποιοσδήποτε άνεργoς/η τα τελευταία 4 χρόνια έχει πάρει επίδομα ανεργίας για 400 ημέρες  χάνει πλέον  το  δικαίωμα  στην  επιδότηση. Αν  έχει  επιδοτηθεί  για  λιγότερες από 400 ημέρες, δικαιούται επιδότησης τόση όση είναι η διαφορά με τις ημέρες που έχει ήδη επιδοτηθεί (ν.3986/2011).

Έτσι, οι άνεργοι/ες που είναι γραμμένοι στον ΟΑΕΔ βρίσκονται μπροστά σε έναν εκβιασμό. Είτε θα δεχτούν να μπουν σε κάποιο από τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας αποδεχόμενοι τους  χαμηλούς  μισθούς  στο  ύψος  του  παλιού  επιδόματος  ανεργίας  και  την  απουσία οποιουδήποτε εργατικού δικαιώματος, είτε θα διαγραφούν από τα μητρώα του ΟΑΕΔ χάνοντας ό,τι επίδομα μπορεί να έπαιρναν από αυτόν.

Τα προγράμματα του ΟΑΕΔ (κοινωφελής, voucher επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας) δεν αφορούν στην καταπολέμηση της ανεργίας. Αφορούν στην ριζική αλλαγή των εργασιακών σχέσεων, έτσι όπως τις γνωρίζαμε μέχρι σήμερα, σε δημόσιο, ευρύτερο δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. H πρόθεση της κυβέρνησης, με σχεδιαζόμενη υπουργική απόφαση, να τοποθετούνται οι άνεργοι στα “κοινωφελή” σε άλλους φορείς, ακόμα και σε περίπτωση που οι επιβλέποντες φορείς αρνούνται την “πρόσληψη” ανέργων, δηλώνει ανοιχτά τη προσπάθεια επιβολής με κάθε μέσο του εργασιακού μεσαίωνα που οραματίζονται.

Οι  εξελίξεις  στα  ζητήματα  της  ανεργίας  δεν  αφορούν  μόνο  όσες  άνεργες βρίσκονται στα μητρώα του ΟΑΕΔ ή στα κοινωφελή προγράμματα. Αφορούν το σύνολο του εργατικού κινήματος.
Οι εργαζόμενοι στα «κοινωφελή» καλύπτουν θέσεις που ανοίγουν λόγω των απολύσεων που πραγματοποιεί και θα πραγματοποιεί η κυβέρνηση. Σε μια χώρα 1.500.000 ανέργων με την μισή σχεδόν  εργατική  τάξη  να  είναι  άνεργη  (το  εργατικό  δυναμικό  το  πρώτο  τρίμηνο  του  2013 ανέρχονταν σε 3.595.900 άτομα), και την άλλη μισή να είναι απλήρωτη ή υπό καθεστώς μερικούς απασχόλησης, τα  θεσμικά  και  οριοθετημένα  από  το  κράτος  σωματεία  και  οι  τυπικές συνδικαλιστικές διαμαρτυρίες δεν αρκούν για να αντιδράσουμε. Χαρακτηριστική απόδειξη είναι η στάση  της  ΓΣΕΕ  όπου  όταν  οι  μνημονιακές  κυβερνήσεις  της  αφαίρεσαν  την  δυνατότητα υπογραφής  γενικής  συλλογικής  σύμβασης  δε  δίστασε  να  μετατραπεί  ανοιχτά  σε  αφεντικό συμμετέχοντας  στα  προγράμματα  «κοινωφελούς»  εργασίας  και  σε  όλα  τα  προγράμματα  του ΟΑΕΔ.

Όσοι ελπίζουν σε μια «υγιή επιχειρηματικότητα» και επιστροφή σε έναν «καλό» και «υγιή» καπιταλισμό (που δεν υπήρξε ποτέ) προ κρίσης αυταπατώνται. Η ανατροπή των νέων εργασιακών σχέσεων περνάει αναγκαστικά από την ανατροπή των μνημονίων. Και η ανατροπή των μνημονίων και κάθε είδους κυβέρνησης, περνάει μέσα από τη ριζική κοινωνική αλλαγή, έτσι ώστε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους, και οι ίδιοι να διαχειριστούν τα μέσα παραγωγής,  τις  θέσεις  εργασίας  και  τον  παραγόμενο  πλούτο  σύμφωνα  με  τις  ανάγκες  του κοινωνικού συνόλου.

Ό,τι αλλαγές (θετικές ή αρνητικές), πραγματοποιούνται σε επίπεδο εργασιακών σχέσεων είναι πάντα αποτέλεσμα της έντασης, της χρονικής πυκνότητας και της ριζοσπαστικότητας των αγώνων της εργατικής τάξης ή της απουσίας αυτών. Συνεπώς, η δικιά μας απάντηση ως άνεργοι και εργαζόμενοι για να είναι νικηφόρα πρέπει να είναι συλλογική, πολιτική και αντιθεσμική. Κανείς δεν θα αντιμετωπίσει την ανεργία για λογαριασμό μας, κανείς δεν θα φροντίσει για τα εργατικά  συμφέροντα  πάρα  μόνο  εμείς  οι  ίδιοι  που  παράγουμε  την  αξία  και  έχουμε  κάθε συμφέρον να αλλάξουμε την κοινωνία μέχρι τα θεμέλιά της.

Απαιτούμε:

• Κατάργηση των προγραμμάτων κοινωφελούς εργασίας και όλων των προγραμμάτων του ΟΑΕΔ που προωθούν την ενοικιαζόμενη και επισφαλή εργασία.
• Καμία διαγραφή από τα μητρώα του ΟΑΕΔ λόγω άρνησης θέσης στην κοινωφελή εργασία.
• Πλήρη  εργασιακά  δικαιώματα  σε  όσους  εξαναγκάζονται  να  εργαστούν  στα  παραπάνω προγράμματα.
• Να  μην  μηδενιστεί  ο  χρόνος  ανεργίας  για  όσους  συμμετέχουν  στα  προγράμματα κοινωφελούς εργασίας.
• Επίδομα, χωρίς προϋποθέσεις, για όλους τους ανέργους, για όλο το χρονικό διάστημα της ανεργίας.
• Πλήρη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη για όλους τους ανέργους για όλο το διάστημα της ανεργίας
• Ελεύθερη μετακίνηση με τα ΜΜΜ
• Ο χρόνος ανεργίας να προσμετράται στα συντάξιμα χρόνια χωρίς χρηματικό αντίτιμο.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Πέμπτη 27/2/14 στις 11:30 πμ στα γραφεία της διοίκησης του ΟΑΕΔ Εθνικής Αντιστάσεως 8 (Στάση ΜΕΤΡΟ “Άλιμος”)

 Άνεργοι-Άνεργες από τις γειτονιές της Αθήνας

Παρέμβαση της ΠΕΚΟΠ στο ΤΕΕ για απλήρωτες και ανασφάλιστες καθαρίστριες

ΠΑΝΑΤΤΙΚΗ ΕΝΩΣΗ ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΩΝ & ΟΙΚΙΑΚΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ

Γ.ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 48β τηλ. 6974029211-6973837993

Email.pekop1999@gmail.com

ΑΘΗΝΑ 20-2-2014

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συναδέλφισες -οι,

Την Τρίτη 19 Φεβρουαρίου το Δ.Σ. της Παναττικής Ένωσης Καθαριστριών Αττικής έκανε παρέμβαση στην Διοικούσα Επιτροπή του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, ώστε να ενημερώσει για τις καταγγελίες που είχε από μέλη της τα οποία εργάζονταν εκεί και ήταν για μήνες απλήρωτες και ανασφάλιστες.

Παρουσία και μελών του Δ.Σ. του τακτικού προσωπικού (ΣΕΤΕΕ) συναντήθηκε με τον Πρόεδρο του ΤΕΕ κ. Χρήστο Σπίρτζη και ενημέρωσε για το ζήτημα που αφορούσε σε παραβίαση της εργατικής νομοθεσίας με απλήρωτες και ανασφάλιστες εργαζόμενες στην καθαριότητα του ΤΕΕ. Επισήμανε μάλιστα πως υπάρχουν ελλείψεις που αφορούν στην πρόσληψη των εργαζόμενων (είτε δεν εμφανίζονται στις καταστάσεις ότι είναι εργαζόμενες στο ΤΕΕ είτε ότι ο εργοδότης έχει ψευδώς δηλώσει στον ΟΑΕΔ οικειοθελή αποχώρηση για κάποιες). Την επόμενη μέρα (20 Φεβρουαρίου) που έγινε καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας και στο ΙΚΑ, αποκαλύφθηκε πως οι εργαζόμενες ενώ δούλευαν καθημερινά από τον Οκτώβριο εμφανίζονται να έχουν προσληφθεί μετά τις 13 Φεβρουαρίου του 2014!

Επέστησε την προσοχή της διοίκησης του ΤΕΕ στον κίνδυνο να κινηθεί ο εργολάβος εκδικητικά απέναντι στις εργαζόμενες μετά τις καταγγελίες και τέλος δήλωσε πως σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία το ΤΕΕ αφού διαπιστώσει τις παραβάσεις του εργολάβου οφείλει να τον κηρύξει έκπτωτο.

Σε αναμονή των δεσμεύσεων του προέδρου του ΤΕΕ κ. Χρ Σπίρτζη πως θα λυθεί το θέμα, το Δ.Σ. της ΠΕΚΟΠ παραμένει σε αγωνιστική ετοιμότητα.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο

η Πρόεδρος                                        η Γ. Γραμματέας

Βλασία Παπαθανάση                          Παρασκευή Κυτιάνη

Διαμαρτυρία ταξικής οργής στο κατάστημα Praktiker στο Αιγάλεω: Πέμπτη 20/2 στις 6μμ

Πραγματοποιήθηκε η πρώτη ανοιχτή συνάντηση που κάλεσε η πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών σχετικά με τη δολοφονία του απολυμένου εργαζόμενου στο Praktiker. 

Κοινός τόπος όλων ήταν πως η εργατική τάξη αδυνατεί να ζήσει μέσα σε αυτό το σύστημα και από αυτή την άποψη οι αυτοκτονίες άνεργων-απολυμένων-απλήρωτων και κάθε στρώματος που καταστρέφεται δεν αποτελούν μεμονωμένα περιστατικά. Αποτελούν τον εφιάλτη που ονειρεύονται οι καπιταλιστές για όλη την εργαζόμενη κι άνεργη εργατική τάξη και για όλο το λαό. 

Στην πρώτη αυτή συνάντηση συμμετείχαν λίγες δεκάδες σύντροφοι και συναγωνιστές. Τώρα έχουμε καθήκον να ανοίξουμε πλατιά το ζήτημα που παίρνει διαστάσεις κυριολεκτικά ή ζωής ή θανάτου. 

Κάθε εργαζόμενος στο Praktiker, κάθε αγωνιστής της ζωής, κάθε σύντροφος της αριστεράς και του α/α χώρου οφείλουμε από κοινού να συζητήσουμε και να εκπονήσουμε ένα σχέδιο μάχης για να μην περάσει στα ψιλά η δολοφονία του συναδέλφου μας στο Praktiker. 

Πρώτο ραντεβού μάχης και αγώνα αποφασίστηκε να δοθεί στο κατάστημα όπου εργαζόταν ο δολοφονημένος εργαζόμενος Σ.Β.: στο Αιγάλεω επί της Ιεράς Οδού. Την Πέμπτη 20 Φλεβάρη συγκεντρωνόμαστε στην Ιερά Οδό 339 απέναντι από το 9^ο δημοτικό σχολείο, στις 6μμ. 

Το κάλεσμα είναι ανοιχτό και αφορά όλους.

Η πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών καλεί και συμμετέχει στη διαμαρτυρία ενάντια στις καπιταλιστικές δολοφονίες!

Πέμπτη 20/2/14

Κατάστημα Praktiker, Ιερά οδός 339, Αιγάλεω-Χαιδάρι

6 το απόγευμα

πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών