ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗ ΜΟΝΑΔΑ ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ 18ΑΝΩ ΣΤΙΣ 7/10/2011

ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ  ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ  ΣΤΗ ΜΟΝΑΔΑ  ΑΠΕΞΑΡΤΗΣΗΣ 18ΑΝΩ ΣΤΙΣ 7/10/2011

Οι εργαζόμενοι της Μονάδας Απεξάρτησης 18άνω συγκεντρωθήκαμε στις 7/10/2011 για να συζητήσουμε τις ραγδαίες εξελίξεις – και συγκεκριμένα το πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε εν μια νυκτί - οι οποίες οδηγούν συστηματικά στην κατάργηση του κοινωνικού κράτους αλλά και πιο ειδικά στη διάλυση της Ψυχικής Υγείας και της απεξάρτησης.

Ο απαράδεκτος θεσμός της εργασιακής εφεδρείας σημαίνει χιλιάδες απολύσεις, παράλληλα το νέο μισθολόγιο- φτωχολογιο των περικοπών της διάλυσης των εργασιακών  σχέσεων, της αξιολόγησης-πειθαρχησης των εργαζομένων οδηγεί στην εξαθλίωση.

Ως  εργαζόμενοι της Δημόσιας Μονάδας απεξάρτησης, όπου δίνουμε καθημερινά τη μάχη δίπλα στους εξαρτημένους και τις οικογένειες τους, δεν θα επιτρέψουμε κανένας συνάδελφός μας να απολυθεί και κανένας εξαρτημένος να πεταχτεί στον Καιάδα.

 Καλούμε το σωματείο να καλέσει άμεσα γενική συνέλευση των εργαζομένων του ΨΝΑ, ώστε να ενώσουμε τις φωνές μας και να συντονίσουμε τις δράσεις μας για την προάσπιση των εργασιακών μας δικαιωμάτων τα οποία άμεσα απειλούνται.

Οργανωνόμαστε σε ομάδες και συντονίζουμε τις δράσεις μας μέσα από τη συμμετοχή μας στο ενιαίο συντονιστικό φορέων για την απεξάρτηση και την ψυχοκοινωνική αποκατάσταση, ώστε να ενώσουμε τους αγώνες μας με όλους τους εργαζόμενους στους χώρους της απεξάρτησης, της ψυχικής υγείας και τους ευρύτερους χώρους της υγείας.

Συμμετέχουμε μαζικά στην  Πανεργατική  απεργία σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα στις  19 Οκτώβρη 2011 .

Καμία εφεδρεία – απόλυση εργαζομένου, ανεξάρτητα από ειδικότητα, ηλικία και εργασιακή σχέση.

Καμία συρρίκνωση και περικοπή της δημόσιας ψυχικής υγείας 

Οι εργαζόμενοι στη Μονάδα Απεξάρτησης 18άνω

www.18ano.wordpress.com

Παρέμβαση της Πρωτοβουλίας για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών στην Συνέλευση της ΕΘΕΛ

Η Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών βρέθηκε την Δευτέρα 3/10 στο Αμαξοστάσιο Πειραιά της ΕΘΕΛ, παρεμβαίνοντας στην συνέλευση των εργαζομένων με προκήρυξη «ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΦΕΔΡΕΙΑ – ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ.

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ».

Η συνέλευση ήταν εξ αρχής επεισοδιακή. Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία των ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ προσπάθησαν να την διαλύσουν βάζοντας τραπεζάκι στην είσοδο για συλλογή υπογραφών των παρευρισκομένων και θέτοντας θέμα απαρτίας. Για τον ΠΑΣΟΚο πρόεδρο του σωματείου Λιαγούρη οι 685 και πλέον εργαζόμενοι που συγκεντρώθηκαν στον χώρο για να αποφασίσουν την συνέχιση των κινητοποιήσεων έπρεπε να πάνε σπίτι τους χωρίς συνέλευση, γιατί αυτό θα ήταν ενάντια στο… καταστατικό και στις δημοκρατικές διαδικασίες, τα οποία στην προκειμένη περίπτωση αντιμετωπίστηκαν από τους γραφειοκράτες ως εργαλεία ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων. Πάνω από μισή ώρα ο Λιαγούρης κράταγε το μικρόφωνο λέγοντας πως δεν υπάρχει συνέλευση την στιγμή που οι εκατοντάδες εργάτες από κάτω ούρλιαζαν εξοργισμένοι. Τελικά ο Λιαγούρης παρακάμφθηκε, ορίστηκε από κάτω πρόεδρος της συνέλευσης και η διαδικασία προχώρησε κανονικά, για να διακοπεί λίγο αργότερα εξαιτίας του εκπροσώπου της ΔΑΚΕ Κομίνη ο οποίος δήλωσε ότι αποχωρεί για να μη νομιμοποιήσει μια «μη νομότυπη» διαδικασία. Ο Κομίνης άλλαξε γνώμη και παρέμεινε στο χώρο όταν περικυκλώθηκε από δεκάδες εργαζόμενους κι απειλήθηκε η σωματική του ακεραιότητα… Τελευταία απόπειρα για απαξίωση της συνέλευσης έγινε στο τέλος με την συγκέντρωση των προτάσεων, όταν για άλλη μια φορά ο Λιαγούρης επανήλθε λέγοντας από μικροφώνου πως αυτή η συνέλευση δεν μπορεί να αποφασίσει τίποτα και οι αποφάσεις θα παρθούν την επόμενη μέρα πίσω από τις κλειστές πόρτες του ΔΣ, κάτι που ξεσήκωσε νέο γύρο αγανακτισμένων διαμαρτυριών από τους εργαζόμενους που ακύρωσαν την νέα άθλια απόπειρα του προέδρου.

Από την εξέλιξη της διαδικασίας αλλά κι από τις τελικές αποφάσεις έγιναν εμφανή δύο πράγματα:

Αφενός η τεράστια συσσωρευμένη οργή κι απαξίωση του ρόλου της γραφειοκρατίας από την βάση των εργαζομένων που δείχνουν ότι κατανοούν έστω και ενστικτώδικα την ανάγκη αποτίναξης του ζυγού των ξεπουλημένων επαγγελματιών συνδικαλιστών, παρακάμπτοντας κι ακυρώνοντας στην πράξη τις μεθοδεύσεις τους να βάλουν ταφόπλακα στους αγώνες.

Αφετέρου εκφράστηκαν, κυρίως μέσα από τις αποφάσεις, τα αποτελέσματα της αναίσχυντης δράσης των γραφειοκρατών, που με συνέπεια εδώ και σχεδόν ένα χρόνο προσπαθούν να κουράσουν και να απογοητεύσουν τους εργαζόμενους. Αξίζει να σημειωθεί πως οι εργαζόμενοι της ΕΘΕΛ βρίσκονται σε συνεχείς κινητοποιήσεις από πέρσι τον χειμώνα (επί εποχής του επίσης ΠΑΣΟΚου Κουλουμπαρίτση) χωρίς κανένα αποτέλεσμα, εξαιτίας της στρατηγικής αποκλιμάκωσης των κινητοποιήσεων από τις πλειοψηφικές δυνάμεις του ΔΣ με επαναλαμβανόμενες αποσπασματικές στάσεις εργασίας κι απεργίες-«τουφεκιές». Τώρα, που διαμέσου των εφεδρειών η ανεργία και οι απολύσεις έχουν ήδη χτυπήσει την πόρτα της ΕΘΕΛ και όλων των ΜΜΜ, οι γραφειοκράτες προσπαθούν πάλι να σαλπίσουν υποχώρηση αντί να κηρύσσουν τον πόλεμο μέχρι τέλους.

Η απόφαση που τελικά πάρθηκε από την συνέλευση, ήταν απλά η συμμετοχή στην 24ωρη απεργία της ΑΔΕΔΥ και του ευρύτερου Δημόσιου Τομέα την Τετάρτη 5/10. Αξιοσημείωτο πως η αρχική πρόταση της ΔΑΣ (ΚΚΕ) δεν προέβλεπε αντί για 24ωρη απεργία, επιλεκτική στάση εργασίας έτσι ώστε να εξυπηρετηθεί ο κόσμος που ήθελε να κατέβει στην μεγαλειώδη απεργιακή πορεία της Τετάρτης. Η ΔΑΣ «διόρθωσε» την πρόταση της πολύ αργότερα, όταν είδε ότι το γενικό κλίμα της συνέλευσης έτεινε προς τα εκεί.

Ωστόσο ακούστηκαν και προτάσεις που κινήθηκαν στη σωστή κατεύθυνση, βάζοντας το ζήτημα της ενότητας από τα κάτω, για όλες τις συγκοινωνίες, με μια κοινή γενική συνέλευση των εργαζομένων στο ΣΕΦ. Μια τέτοια πρόταση, αν και καταψηφίστηκε, είναι ικανή να αξιοποιήσει και να προωθήσει περαιτέρω την εμπειρία του τελευταίου διαστήματος, όταν οι συνεχείς κινητοποιήσεις όλων των ΜΜΜ ταυτόχρονα πήραν τον χαρακτήρα μιας άτυπης γενικής απεργίας επιβάλλοντας σε όλη την χώρα την ακινησία. Μια εμπειρία που αφήνει παρακαταθήκες για το μέλλον.

Έχει γίνει τώρα περισσότερο σαφές από ποτέ πως οι εργαζόμενοι όχι μόνο πρέπει αλλά και μπορούν να απελευθερωθούν από την εξωνημένη γραφειοκρατία. Είναι ανάγκη να συντονιστούν σε ένα ενιαίο ταξικό μέτωπο πάλης για την οργάνωση της γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας, μέσα από επιτροπές δράσης και κέντρα αγώνα, για την ανατροπή της κυβέρνησης και του χρεοκοπημένου συστήματος τους που επιβάλλει την φτώχεια, την μαζική και μόνιμη ανεργία, την εξαθλίωση. Γι’ αυτό και είναι απαραίτητος ο συντονισμός ανάμεσα στους εργαζόμενους όλων των ΜΜΜ, αλλά και ευρύτερα.

Η Πρωτοβουλία σε αυτή την κατεύθυνση κινείται, παλεύοντας να χτίσει ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, ένα όργανο μάχης όλων των εργαζόμενων κι ανέργων.

=======================

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΦΕΔΡΕΙΑ – ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΓΕΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ

Η επιχείρηση απόλυσης τουλάχιστον 40.000 εργαζομένων του δημόσιου τομέα είναι αιτία ενός γενικευμένου κοινωνικού πολέμου μεγάλης έντασης σε όλη τη χώρα.

Στον αγώνα ενάντια στις μαζικές απολύσεις και την ανεργία, ενάντια στην καταστροφή των κατακτήσεων της εργατικής τάξης και τη διάλυση όλων των υπολειμμάτων κοινωνικών παροχών στην Παιδεία, την Υγεία, την ασφάλιση και την εργασία, δεν είμαστε μόνοι μας.

Ο κοινωνικός αναβρασμός κι η λαϊκή οργή ενάντια στους «ληστές με τα χαράτσια», η διάθεση γενικευμένης σύγκρουσης με όσους μας στέλνουν το λογαριασμό της κρίσης του συστήματός τους, είναι μία σταγόνα μόνο στον ωκεανό της εργατικής αγανάκτησης που ετοιμάζεται να ξεσπάσει σε όλη την Ευρώπη.

Είναι οι τρομοκρατημένοι εκπρόσωποι του ευρωπαϊκού και αμερικάνικου κεφαλαίου αυτοί που θέλουν να ζήσουμε εφ όρου ζωής στην ανεργία  την φτώχεια.  Δεν θα τους περάσει!  Μαζί με τη νεολαία που εξεγείρεται στα σχολεία και τις σχολές αντιδρώντας στην κατάρρευση  της Παιδείας και όλο το εργατικό κίνημα, οι εργαζόμενοι στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς πρέπει να φωνάξουν: Κάτω  τα μέτρα κοινωνικού κανιβαλισμού και οι εμπνευστές τους!  

Η πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα των εργατών καλεί σε κοινή ταξική δράση για την ανατροπή της Κυβέρνησης των αφεντικών.  Όλα τα στρώματα της εργατικής τάξης μαζί και οι εργάτες των συγκοινωνιών πρέπει να μπουν στον αγώνα  και  να παλέψουν με επαναστατικά μέσα: με καταλήψεις υπουργείων και δημόσιων κτηρίων, με απεργιακές επιτροπές δράσης στις υπηρεσίες και τα εργοστάσια, με κοινές επιτροπές δράσης εργαζομένων και  ανέργων. Μόνο ένας ανεξάρτητος από την ξεπουλημένη γραφειοκρατία συντονισμός των εργαζομένων είναι ικανός να δώσει μια τέτοια ιστορική μάχη που έχει αρχίσει.

Καθώς ο παγκόσμιος καπιταλισμός βουλιάζει σε μια ύφεση πολύ χειρότερη από αυτήν των προηγούμενων χρόνων, η Ελλάδα βρίσκεται μπροστά στην ανεξέλεγκτη χρεοκοπία. Τίποτα δε μπορεί να αποτρέψει την καταστροφή για το λαό όσο μένουμε μέσα σ αυτό το σύστημα. Μόνο η πολιτική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης από όλα τα σενάρια μιας «ελεγχόμενης» και στην πραγματικότητα  ανεξέλεγκτης χρεοκοπίας εντός των πλαισίων του χρεοκοπημένου καπιταλισμού,  είναι ικανή να δικαιώσει τους στόχους και τα αιτήματα των εργαζομένων για δουλειά κι όχι δουλεία.  Η οργάνωση μιας ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΑΠΕΡΓΙΑΣ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ και την ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ είναι το καθήκον που έχουμε μπροστά μας στην Ελλάδα, την Ευρώπη, την επαναστατημένη Μέση Ανατολή και όλο τον κόσμο.

Πρέπει να αφήσουμε στην άκρη κάθε δισταγμό. Είναι η ώρα της ενότητας και της μάχης. Ο αγώνας των εργαζόμενων στις μεταφορές πρέπει να στηριχτεί από όλους τους εργαζόμενους. Η νίκη των απεργών στις μεταφορές θα είναι νίκη όλων των εργαζόμενων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

ü      Νίκη στον αγώνα των απεργών στις μεταφορές

ü      Όχι στην εφεδρεία – Όχι στις απολύσεις

ü      Κοινός Αγώνας όλων των εργαζομένων, μαζί με τους εργάτες των μεταφορών. 

ΕΡΓΑΤΙΚΗ  ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ  ΔΡΑΣΗ  ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ  ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ!

Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

http://kentroagona-ergaton.blogspot.com/

kentroergaton@gmail.com

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ & ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ ΜΕΤΑΦΟΡΕΣ

Συνάδελφοι

η Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών σας καλεί στην εκδήλωση αλληλεγγύης στους απεργούς στις μεταφορές. Θα μιλήσουν εργαζόμενοι από το χώρο των μεταφορών. Ο αγώνας των εργαζόμενων στις μεταφορές πρέπει να στηριχτεί από όλους τους εργαζόμενους. Η νίκη των απεργών στις μεταφορές θα είναι νίκη όλων των εργαζόμενων στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.  

Πρέπει να αφήσουμε στην άκρη κάθε δισταγμο. Είναι η ώρα της ενότητας και της μάχης. Είναι καιρός η συμμορία «των πλεονεχτών και σαλταδόρων», η κυβέρνηση και οι διεθνείς τοκογλύφοι, να μάθουν πως η εργατική τάξη είναι σκληρή και αποφασισμένη!

ü      Νικη στον αγώνα των απεργών στις μεταφορές

ü      Όχι στην εφεδρεία – Όχι στις απολύσεις

ü      Κοινός Αγώνας όλων των εργαζομένων, μαζί με τους εργάτες των μεταφορών.

ü      Γενική Πολιτικη Απεργία για την ανατροπή της κυβέρνησης-εξω η τρόϊκα , η Ε.Ε και το ΔΝΤ

ü      ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ στους ΕΡΓΑΤΕΣ

Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

http://kentroagona-ergaton.blogspot.com/

kentroergaton@gmail.com

ΟΧΙ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ!

Λίγο μετά την ξεδιάντροπη διακήρυξη του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ πως στόχος του είναι να υπάρχει «ένας εργαζόμενος ανά οικογένεια» (ακριβέστερα: δύο, τρεις ή περισσότεροι άνεργοι ανά οικογένεια), ο λαός δεχόταν νέα ψυχρολουσία με την ανακοίνωση επιπρόσθετων φόρων και χαρατσιών. Η μετακύλιση του βάρους του επικείμενου επίσημου χρεοστασίου στις πλάτες του λαού, όπως ενσαρκώνεται μέσα στο νέο κύμα μέτρων, δεν τινάζει απλά στον αέρα τον οικογενειακό προϋπολογισμό, αλλά μέσα σε αυτές τις συνθήκες οδηγεί κάθε νοικοκυριό στην ολοκληρωτική οικονομική καταστροφή. 

Τα νέα φορομπηχτικά μέτρα προβλέπουν την υποχρεωτική Έκτακτη Εισφορά από πλευράς φορολογουμένων προς το Ταμείο Αλληλεγγύης του κράτους, και ένα νέο τέλος ακίνητης ιδιοκτησίας, το έκτο κατά σειρά, το οποίο θα καταβάλλεται στην ΔΕΗ που έχει αναλάβει την υποχρέωση της είσπραξης και θα τιμωρεί με διακοπή ηλεκτροδότησης όποιο σπίτι δεν έχει να πληρώσει! Σαν «κερασάκι στην τούρτα» ο υπουργός Οικονομικών Βενιζέλος στα πλαίσια του Ecofin, άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο για ακόμη περισσότερα χαράτσια, που σταθερά αγγίζουν μόνο τα λαϊκά στρώματα ενώ αφήνουν απ’ έξω τους μεγαλοκαρχαρίες και την Εκκλησία.

Όλ’ αυτά, ενώ έχουν ήδη προηγηθεί στον καιρό του Μνημονίου οι αλλεπάλληλες λεηλασίες του εργατικού εισοδήματος μέσα από τις συνεχείς αυξήσεις έμμεσων κι άμεσων φόρων, η καταστροφή στη παιδεία και στην υγεία, οι περικοπές σε μισθούς και συντάξεις και η πλήρης διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Με την ανεργία να είναι μια όλο και πιο σφικτή θηλειά στον λαιμό της εργατικής τάξης, η κυβέρνηση αποφασίζει να ξεθεμελιώσει και την λειτουργία όλου του δημόσιου τομέα, στέλνοντας δεκάδες χιλιάδες δημοσίους υπαλλήλους στην ανεργία, διά του μέτρου της «εφεδρείας». Γίνεται σαφές πως μας έχουν κηρύξει τον πόλεμο. Δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να πολεμήσουμε!

Η Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, καλεί κάθε εργαζόμενο, άνεργο, νεολαίο, σε μαζική άρνηση πληρωμής των χαρατσιών της ληστρικής κυβέρνησης της Τρόικας και στην δυναμική παρεμπόδιση στην εφαρμογή των μέτρων. Ούτε ένα επιπλέον ευρώ να μην τους παραχωρηθεί στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος»! Η χρεοκοπία είναι όλη δική τους κι όχι δική μας!

Για την σωτηρία του λαού από την εξαθλίωση που επιβάλλουν με τα χαράτσια πρέπει να υπάρξει μαζική οργάνωση και συντονισμός σε επιτροπές αγώνα που θα συσπειρώνουν όλους τους καταπιεσμένους σε κάθε γειτονιά, σε κάθε εργασιακό χώρο, με την συμμετοχή σωματείων, εργατικών συλλογικοτήτων, συνελεύσεων και κινημάτων πόλης.

Ακόμα και η πλήρης και απρόσκοπτη εφαρμογή των μέτρων, δεν θα ήταν ικανή να σώσει τον ελληνικό καπιταλισμό από την χρεοκοπία. Είναι δεδομένο ότι όσο υπάρχει καπιταλισμός θα απαιτούν διαρκώς να πληρώνουμε μέσα από τσέπες άδειες, μέχρι να οδηγηθούμε στη ολοκληρωτική βαρβαρότητα. Το μόνο χρέος που έχει η εργατική τάξη σήμερα είναι το χρέος της προς την Ιστορία: να ανατρέψει το παρηκμασμένο κεφαλαιοκρατικό σύστημα και να χτίσει μια κοινωνία σύμφωνα με τις δικές της ανάγκες!

Να παλέψουμε για την μονομερή διαγραφή του χρέους, για την εθνικοποίηση των στρατηγικών τομέων της οικονομίας, για την απαλλοτρίωση της εκκλησιαστικής περιουσίας και του κεφαλαίου χωρίς καμιά αποζημίωση!

Για την εξουσία των εργατικών συμβουλίων!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ

Πραγματοποιήθηκε η Συναυλία ενάντια στο ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ

Στις 17  Σεπτέμβρη σε ένα τοπίο που θύμιζε την «κόλαση» του Δάντη πραγματοποιήθηκε η συναυλία που οργάνωσαν η «Επιτροπή κατοίκων», «Ανεξάρτητη Συνδικαλιστική Κίνηση Εργαζόμενων ΛΑΡΚΟ», «Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών».

Τρία συγκροτήματα στην παραλία της Λάρυμνας έδωσαν την ψυχή τους κυριολεκτικά γεμίζοντας με την μουσική τους την παραλία της Λάρυμνας

Η παρουσία συναγωνιστών από την Αθήνα έδωσε ένα μήνυμα αλληλεγγύης στους συναδέλφους της ΛΑΡΚΟ στον αγώνα ενάντια στο ξεπούλημα της επιχείρησης, ενάντια στην περιβαλλοντική υποβάθμιση της ευλογημένης από την φύση περιοχής.

Ο αγώνας για την σωτηρία της ΛΑΡΚΟ είναι αγώνας για την κατάργηση του μεσοπρόθεσμου και κάθε συνθήκης που συνθλίβει τους εργαζόμενους σπρώχνοντάς τους στην απελπισία κάτω από τον έλεγχο των διεθνών ληστών.

Είναι το λιθαράκι για μια άλλη κοινωνία χωρίς μόλυνση ανασφάλεια και ανεργία.

Ανακοίνωση για τη ΔΕΘ 2011

Στη φετινή ΔΕΘ δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενοι, φοιτητές, μετανάστες πλημμύρισαν περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά τους δρόμους της Θεσσαλονίκης διαδηλώνοντας ενάντια στην κυβέρνηση, την Ε.Ε., την εργοδοσία.

Στη φετινή κινητοποίηση αντιπροσωπεύτηκε ολόκληρη η κοινωνία που είναι σε γενικευμένο αναβρασμό. Ιδιαίτερο τόνο έδωσε το μαζικό μπλοκ των πανεπιστημιακών καταλήψεων, τα μεσαία στρώματα που καταστρέφονται (ταξιτζήδες) ακόμα και φίλαθλοι που εξέφρασαν μέσω των ομάδων τους την πολιτική τους αγανάκτηση.

Μετά και από τους πολιτικούς αυτούς ελιγμούς ο πρωθυπουργός αναλαμβάνοντας και πάλι το ρόλο υπερασπιστή του ελληνικού και διεθνούς κεφαλαίου προχώρησε με την ανακοίνωση νέων μέτρων λιτότητας. Μετά την παραλίγο πτώση της κυβέρνησης τον Ιούνη, εν τω μέσω γενικών απεργιών και πλατειών, η πολιτική αστάθεια γενικεύεται, καθώς ο τρόμος για μια κοινωνική εξέγερση, οδήγησε την κυβέρνηση στην αναζήτηση μιας πολιτικής λύσης στο Eurogroup για ό,τι ψηφίστηκε με το μεσοπρόθεσμο και τον εφαρμοστικό νόμο, φέρνοντας τον Μπένι της Θεσ/νίκης να «συγκρουστεί» με τους τεχνοκράτες της τρόικας. Οι πολιτικοί λεονταρισμοί κράτησαν λίγες ώρες, μέχρι οι τροϊκανοί να επιστρέψουν στις Βρυξέλες και να τηλεφωνήσουν σε Παπανδρέου και Βενιζέλο εκβιάζοντας την 6^η δόση του δανείου και την έξοδο της χώρας από το ευρώ, φέρνοντας διάφορες πρωτοβουλίες για έξοδο από το ευρώ σε απόλυτη ευθυγράμμιση με το γερμανικό κεφάλαιο.

Η άτακτη πολιτική υποχώρηση ανάγκασε τον Πρωθυπουργό να ανακοινώσει τα νέα μέτρα λιτότητας, φορομπιξίας, απολύσεων, ιδιωτικοποιήσεων και ανεργίας, δηλ. μια άμεση εφαρμογή όσων μέτρων έχουν αποφασιστεί από το μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα αποσταθεροποίησης της ζωής εκατομμυρίων. Η βία και η αστυνομοκρατία δεν δείχνει μόνο την προετοιμασία του κράτους για την αντιμετώπιση εκρηκτικών καταστάσεων αλλά και την πλήρη αποδυνάμωση όλων των μηχανισμών κοινωνικού ελέγχου (αστικός κοινοβουλευτισμός, συνδικαλιστική γραφειοκρατία κλπ).

Δεν ήταν, όμως, μόνο η κυβέρνηση που έδινε εξετάσεις και δήλωνε της προθέσεις της, αλλά και οι οργανωμένες-πολιτικές συνιστώσες του εργατικού κινήματος και της αριστεράς που με τη στάση τους στη διαδήλωση έδωσαν ξεκάθαρα δείγματα γραφής.

Οι επαγγελματίες γραφειοκράτες ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, που στο άμεσο μέλλον δεν θα μπορούν να υπογράφουν συλλογικές συμβάσεις με την προώθηση των «ενώσεων προσώπων», ζητιανεύοντας για αυξήσεις στους μισθούς, λιγότερη ανεργία και υψηλότερους ρυθμούς εθνικής ανάπτυξης προχώρησαν με τη γνωστή φιέστα στο Αγ.Βενιζέλου, διαλύοντας την πορεία τους και μαζεύοντας τα πανό τους έφυγαν κακήν-κακώς.

Το ΠΑΜΕ σε ένα ξεκάθαρο δρόμο εκλογολαγνείας ανέδειξε ως κεντρικό ζήτημα της περιόδου τη δική του συμμαχία (ΠΑΜΕ-ΠΑΣΕΒΕ-ΠΑΣΥ-ΜΑΣ-ΟΓΕ) ενάντια σε ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ-ΕΕ και με μια «αριστερή» ορολογία για «διαγραφή του χρέους» και μια θολή «λαϊκή εξουσία» στο απώτερο μέλλον, παραπέμπει στον εθνικό σοσιαλισμό, στο σοσιαλισμό σε μια και μόνη χώρα.

Οι δυνάμεις της Καμάρας (εξωκοινοβουλευτική αριστερά - πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματίων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα) που παραδοσιακά επικαλούνταν την ανεξαρτησία του εργατικού κινήματος, τα μαχητικά και ανατρεπτικά του χαρακτηριστικά και την αντιπαράθεση με τον εργοδοτικό και κομματικό συνδικαλισμό, στη φετινή ΔΕΘ ολοκλήρωσαν την μετά το Δεκέμβρη εποχή σε πλήρη εναγκαλισμό στη λογική της πλατιάς δημοκρατικής ενότητας με το επίσημο υποταγμένο εργατικό κίνημα της διαμαρτυρίας και της συνδιαλλαγής, οδηγώντας σε ένα παναριστερό εκλογικό μέτωπο, συναντώντας εκεί τις δυνάμεις του ΣΥΡΙΖΑ, αργότερα τα «κινήματα» μέσω Λευκού Πύργου, μετατοπίζοντας το κέντρο βάρος τους προς τα δεξιά. Έτσι για πρώτη φορά το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδήλωσης της ΚΑΜΑΡΑΣ πήγε στη συγκέντρωση της ΓΣΕΕ κλείνοντας για αυτούς τον κύκλο των “προσπάθειών” για ένα Νέο Εργατικό Κίνημα. 

Ολόκληρος ο χώρος των αναρχικών/αντεξουσιαστών, «εξαφανίστηκε», συγχωνεύτηκε με τις μάζες για να τις «ενεργοποιήσει», αποδεικνύοντας ότι σε κρίσιμες ιστορικές στιγμές αδυνατεί να δώσει πολιτική κατεύθυνση και προοπτική και να διατηρήσει μια ανεξάρτητη ταξική γραμμή μέσα στο εργατικό κίνημα.

Έτσι, φάνηκε για μία ακόμα φορά πως παρά τις διαθέσεις του κόσμου, την κρισιμότητα της περιόδου και τις δυνατότητες της εποχής, μόνο μια μικρή πρωτοπορία αναλαμβάνει την ευθύνη τα σηκώσει το γάντι της ταξικής αναμέτρησης, να εκφράσουν ξεκάθαρα τις ιστορικές ανάγκες του κόσμου της δουλειάς και να πάρουν οριστικό διαζύγιο από την αριστερά και το κίνημα της διαμαρτυρίας, της εκτόνωσης, της “πολιτικής πίεσης”.

Το υπαρκτό και διακριτό ρεύμα με ελπίδα, που αντιλαμβάνεται του τι είναι αναγκαίο να γίνει στη βάση των ιστορικών εξελίξεων και της αποσύνθεσης του καπιταλισμού, της κρίσης της αστικής εξουσίας, παλεύει για την επαναστατική προοπτική και νικηφόρα αναμέτρηση του εργατικού κινήματος, παρά την ασφυκτική πίεση, δεν ταλαντεύτηκε, παρέμεινε αδιάλλακτο και πραγματοποίησε ανεξάρτητη συγκέντρωση και πορεία, με αναφορά στο πολιτικό αγώνα, την αυτοοργάνωση στους χώρους δουλειάς και την πρωτοκαθεδρία των εργατικών σωματείων,  συμβουλίων, επιτροπών αγώνα,  την γενική απεργία διαρκείας, το αντικυβερνητικό αντι-ΕΕ στίγμα, την πάλη για τη δημιουργία Ανεξάρτητων Εργατικών Κέντρων αγώνα παντού, την πανελλαδική συγκρότηση και ενοποίηση τους, ως μέσων για την συνολική ανατροπή της αστικής πολιτικής και εξουσίας και με στόχο την απελευθερωτική εξουσία των ίδιων των εργαζομένων.

Αυτό το δυναμικό την Κυριακή 11/9 συναντήθηκε στην ΕΔΟΘ πραγματοποιώντας σύσκεψη-συνέλευση της “Πρωτοβουλίας για ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα των εργατών”. Συζητήθηκαν τα χαρακτηριστικά της περιόδου, οι τάσεις χειραφέτησης που αναπτύσσονται στους χώρους δουλειάς, η ανεπάρκεια τόσο του επίσημου εργατικού συνδικαλισμού, όσο και της καθεστωτικής ή μη αριστεράς, η υλική ανάγκη και η υπαρκτή δυνατότητα να γίνουν βήματα στην κατεύθυνση μιας νέας ταξικής οργάνωσης του εργατικού κινήματος μέσα από τα Ανεξάρτητα Κέντρα Αγώνα των Εργαζομένων, για να οργανωθεί με συνέπεια ο ταξικός πόλεμος, με πλήρη διάταξη δυνάμεων της εργασίας, αποφασιστικότητα, τόλμη, αδιαλλαξία ενάντια στον συγκεντρωτικό μηχανισμό του αστικού κράτους για τη συντριβή του, τη κατάκτηση της εξουσίας από τους εργαζόμενους, μια εξουσία-αντεξουσία στηριγμένη στα σωματεία, τα εργατικά συμβούλια και ό,τι είναι αναγκαίο για τη συντριβή της αντίστασης του κεφαλαίου και της απαλλοτρίωσης των εκμεταλλευτών.

Αποφασίστηκαν βήματα τοπικών συσκέψεων στην κατεύθυνση μιας πανελλαδικής συνέλευσης της πρωτοβουλίας για ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα μέχρι το τέλος της χρονιάς καθώς και πρωτοβουλίες στην κατεύθυνση της μαζικής και οργανωμένης απόρριψης όλων των κεφαλικών φόρων απέναντι σε κράτος και κεφάλαιο και διεθνείς τοκογλύφους.

Με απέραντη αισιοδοξία για τη φύση της εποχής, τη δυνατότητα ανατροπής των πολιτικών και κοινωνικών συσχετισμών σε όφελος των δυνάμεων της εργασίας στη περίοδο της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και αποσύνθεσης, όπου οι κίνδυνοι αλλά και οι επαναστατικές ευκαιρίες είναι παρούσες, καλούμε όλους τους αγωνιστές, συλλογικότητες και σωματεία να συμμετέχουν στην υπόθεση συγκρότησης του ανεξάρτητου Κέντρου Αγώνα πανελλαδικά.

 

11/9/2011

Συναυλία ΕΝΑΝΤΙΑ: στο ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ, στην καταστροφή του περιβάλλοντος, στην κρατική καταστολή

ΔΙΑΔΗΛΩΝΟΥΜΕ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ ANEΞAPTHTA KI ENANTIA ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

Όλοι στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση – ανεξάρτητη διαδήλωση, το Σαββάτο 10 Σεπτέμβρη, 6 μμ, Καμάρα, Θεσσαλονίκη

& την συνάντηση-συνέλευση της πρωτοβουλίας για ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα των εργατών, τη Κυριακή 11 Σεπτέμβρη, 10 πμ, ΕΔΟΘ (Προξένου Κορομηλά 51)

Εργάτες, εργαζόμενοι, νέοι, μετανάστες, άνεργοι

 Πάρτε μαζικά μέρος στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση- διαδήλωση, στις 10/9 στην Καμάρα, για να παλέψουμε ενωμένοι για την ανατροπή της κυβέρνησης, το διώξιμο της τρόικας και να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας.

Η νέα ύφεση, και  η πορεία προς μια μεγάλη κάμψη της οικονομίας των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, μεγαλύτερη και από εκείνη που γνώρισε ο πλανήτης του 1929, είναι αδύνατον να αποτραπεί με τα μέτρα που παίρνουν οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις σε όλο τον κόσμο. Στην  Ελλάδα, στην πιο χρεοκοπημένη καπιταλιστική χώρα στον κόσμο, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ ή μια πιθανή κυβέρνηση συνεργασίας ΠΑΣΟΚ-ΝΔ-ΛΑΟΣ ή μια κυβέρνηση ταξικής συνεργασίας (με εκλογές ή χωρίς) θα συνεχίζει την πολιτική των μνημονίων ληστεύοντας τους εργαζόμενους προς όφελος των τοκογλύφων και θα οργανώνει τις κρατικές ορδές καταστολής ενάντιά μας. Απάντησή μας πρέπει να είναι η ενότητά μας στην πάλη για την ανατροπή. 

Η ταξική ενότητα των εργατών, μέσα στα σωματεία, η ενότητα όλων των εργατών, μονίμων, συμβασιούχων ελαστικά απασχολούμενων, ελλήνων και ξένων αλλά κυρίως η ενότητα και ο κοινός αγώνας των εργαζομένων και ανέργων, μέσα από κοινές επιτροπές και δράσεις, είναι προϋπόθεση για την νίκη.Η ταξική ενότητα των εργατών πρέπει να σφυρηλατηθεί, πολιτικά:

§         ενάντια στους γραφειοκράτες της ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ, που υποτάσσουν τους εργάτες στο αστικό κράτος και τα αφεντικά, προωθώντας την πολιτική της Ε.Ε και του παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου.

χωρίς να υποτάσσεται και να αφοπλίζεται:

§         από αυτούς που σαμποτάρουν κάθε ανεξάρτητη δράση των εργαζομένων, οργανωτές των ηττών, υποτάσσοντας κάθε επαναστατική δράση των εργατών στα όρια της αστικής νομιμότητας και σε μικροκομματικά-κοινοβουλευτικά οφέλη (ΠΑΜΕ-ΚΚΕ) 

§         από αυτούς που κριτικάρουν τη ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ αλλά ζητούν μια καπιταλιστική ΕΕ με ανθρώπινο πρόσωπο

§         αλλά και από  αυτούς που σπέρνουν αυταπάτες ότι οι εργάτες με  ¨πολιτικό εκβιασμό ενάντια στην κυβέρνηση¨ ή με ¨ρήξεις¨ μπορούν να πετύχουν νίκες, σπέρνοντας τη σύγχυση για έξοδο από την ΟΝΕ και το ευρώ αλλά με μια αστική κυβέρνηση επικεφαλής .

Ο μόνος δρόμος είναι η ανεξάρτητη από το κράτος και την εργοδοσία συγκρότηση των πιο μαχητικών στοιχείων της εργατικής τάξης και όλων των καταπιεσμένων σε πανελλαδικό και διεθνές επίπεδο, η πάλη για γενική πολιτική απεργία ανατροπή της κυβέρνησης και εργατική εξουσία H Αραβική επανάσταση ήταν η αρχή. H συνέχεια θα είναι, πολύ πιθανόν, η κοινωνική έκρηξη και εργατική επανάσταση στην Ευρώπη, όπως δείχνουν τα σημάδια με τις αλλεπάλληλες γενικές απεργίες, τα κινήματα των πλατειών και πρόσφατα η νεολαιίστικη κοινωνική εξέγερση στη Βρετανία.

·         Λιγότερη δουλειά-δουλειά για όλους με μισθούς αξιοπρέπειας, παιδεία, ασφάλιση και υγεία

·         ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΩΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩN ΜΝΗΜΟΝΙΩN

·         Κάτω η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και κάθε άλλη διάδοχη αστική κυβέρνηση, έξω η Τρόικα. Οχι στις εντολές της ΕΕ και του ΔΝΤ.

·         ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ –ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ  ΖΩΗ  ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

·         Οργάνωση της πάλης για την εξουσία των εργατικών συμβουλίων για:

ü       Διαγραφή του δημοσίου χρέους και των ιδιωτικών χρεών των εργαζόμενων, ανέργων και συνταξιούχων εργατών, ΔΗΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚKΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

ü        Εθνικοποίηση των τραπεζών όλων των βασικών πυλώνων της οικονομίας και επανεθνικοποίηση όλων των ΔΕΚΟ χωρίς αποζημίωση, κάτω από εργατικό έλεγχο

·         ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ. ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΕΡΓΟΤΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΩ  ΑΠΟ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

·         ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ – ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ Της ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ-ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ  ΣΕ ΕΡΓΑΤΙΚΗ-ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ  ΒΑΣΗ.

Πρωτοβουλία για  Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

http://kentroagona-ergaton.blogspot.com e-mail: kentroergaton@gmail.com.

ΔΕΘ 2011 ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΡΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ

Σαββάτο 10/9, 630 μ.μ

ΜΟΝΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΕΝΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΤΑΞΙΚΟ ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

Συγκέντρωση –συζήτηση της Πρωτοβουλίας για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα των Εργατών

Κυριακή 11/9,10 π.μ στο ΕΔΟΘ Προξένου Κορομηλά 51

H φετινή ΔΕΘ διεξάγεται μέσα σε ένα κύμα εργατικής οργής σε εθνικό και διεθνικό επίπεδο, που δίνει μια ελπίδα και προοπτική για την ανάπτυξη νικηφόρων κοινωνικών και πολιτικών αγώνων. Η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση έχει οδηγήσει στην κήρυξη κοινωνικού πολέμου απέναντι στις εργατικές τάξεις όλου του κόσμου. Μετά και την ψήφιση του «Μεσοπρόθεσμου προγράμματος δημοσιονομικής στρατηγικής» ένας νέος γύρος λεηλασίας έχει ξεκινήσει: απολύσεις, ιδιωτικοποιήσεις, εμπορευματοποίηση, αυταρχισμός, καταστολή. Η ελληνική κυβέρνηση εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της ελληνικής αστικής τάξης, σε σύμπνοια με τις επιταγές της Ε.Ε. και σε συντονισμό με τις κυβερνήσεις και τα εθνικά κεφάλαια όλου του δυτικού κόσμου θα επιχειρήσει το βάθεμα του αντεργατικού πραξικοπήματος, την ψήφιση και εφαρμογή νέων νόμων και μνημονίων. Δεν υπάρχει τέλος σε αυτήν την επίθεση. Μόνο το εργατικό κίνημα μπορεί να την σταματήσει ανατρέποντας  τους. 

Σε αυτές τις συνθήκες που ζούμε η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ έχουν διαλέξει από καιρό στρατόπεδο.  Αποτελούν τόσο ως δομή όσο και ως περιεχόμενο εκφραστές ενός ξεκάθαρα αστικοποιημένου, εργοδοτικού συνδικαλισμού.  Οι αυταπάτες που συντηρούν οι καθεστωτικές δυνάμεις και τμήματα της αριστεράς για αυτές τις γραφειοκρατίες έχουν από καιρό διαλυθεί.  Δεν είναι απλά θέμα «ηγεσιών» αλλά βαθύτερων χαρακτηριστικών:

Είναι ο συνδικαλισμός της καθεστωτικής πολιτικής και των κομμάτων της, της «εθνικής ανάπτυξης», της εργασιακής ειρήνης και της  στρατηγικής υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης που κατέστρεψε τους εργαζόμενους.

Είναι τα αμέτρητα σωματεία-σφραγίδες, χωρίς σχέση με τον κόσμο της εργασίας, που αναπαράγουν τις καρέκλες και τους συσχετισμούς στις Ομοσπονδίες, τα Γενικά Συμβούλια και τα Εργατικά Κέντρα.

Είναι οι εξαγορασμένοι και διαπλεκόμενη-διεφθαρμένη από τις κρατικές επιχορηγήσεις και τα εργατικά προνόμια συνδικαλιστική γραφειοκρατία του κρατικού και ιδιωτικού τομέα (οι επερχόμενες επιδοτήσεις των MKO έχουν ήδη συμπεριλάβει τη ΓΣΕΕ την ώρα που οι εργατικές οικογένειες βυθίζονται στη φτώχεια)που μας οδηγεί από ήττα σε ήττα, από ξεπούλημα σε ξεπούλημα. Είναι αυτοί οι ίδιοι γραφειοκράτες που χρησιμοποιούν τα <ένσημά> τους από το εργατικό κίνημα για να στήσουν καριέρες και βουλευτιλίκια.

Το ΠΑΜΕ παρά τις μάχες τις οποίες δίνει δεν μπορεί και δεν θέλει να ξεφύγει από την πεπατημένη της αλλαγής των κοινοβουλευτικών συσχετισμών. Δεν συμβάλει στην ανάπτυξη μαχητικών εργατικών αγώνων με συνολικό ανατρεπτικό πολιτικό περιεχόμενο και αρνείται την ύπαρξη νικηφόρου εργατικού κινήματος που μπορεί να δώσει την μάχη μέχρι τέλους, Διασπά το εργατικό κίνημα, αρνούμενο να θέσει επί της ουσίας ζήτημα πολιτικής εξουσίας των εργαζομένων.

Το Συντονιστικό των Πρωτοβάθμιων Σωματείων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα, από ελπιδοφόρα προσπάθεια συμβολής στην συγκρότηση ενός ανεξάρτητου εργατικού κινήματος χειραφέτησης έχει μετατραπεί σε πεδίο πολιτικής ζύμωσης της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ μακριά τελικά από τις ανάγκες του κόσμου της δουλειάς, μακριά από τις γενικές συνελεύσεις και τις διαδικασίες βάσης των σωματείων, επιλέγοντας το δρόμο της μαχητικής διαμαρτυρίας, χωρίς να μπορεί στην πράξη, παρά τις συνεχείς καταγγελίες προς τη ΓΣΕΕ να συμβάλλει στη διαμόρφωσης άλλων δομών  του κινήματος με στόχο τη διεκδίκηση και την συνολική πολιτική ανατροπή.

Η ένταση της επίθεσης και τα μνημόνια χωρίς τέλος δείχνουν πια σε όλους ότι δεν έχουμε καμία ελπίδα παρά μόνο επιλέγοντας  τον δρόμο της  σύγκρουσης με την στρατηγική του κεφαλαίου, από θέσεις επιθετικού μαζικού πολιτικού αγώνα ανατροπής της καπιταλιστικής  βαρβαρότητας. Σήμερα είναι περισσότερο από ποτέ αναγκαία η ανεξάρτητη  ταξική συγκρότηση και έκφραση του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος που θα απαιτήσει και θα κερδίσει όλη την κοινωνική ελευθερία, όλο τον κοινωνικό πλούτο, όλη την κοινωνική και πολιτική εξουσία από τον κόσμο του κεφαλαίου.

Στην πρώτη γραμμή αυτής της προσπάθειας βρίσκεται ο αγώνας για τη συγκρότηση ενός Ανεξάρτητου Εργατικού Κέντρου Αγώνα, για έναν ανταγωνιστικό πόλο έλξης για την οργάνωση της τάξης. Για τη δημιουργία νέων σωματείων, την πάλη μέσα στα υπάρχοντα σωματεία για την εργατική δημοκρατία και την χάραξη μιας επαναστατικής πολιτικής την άμεση πολιτική και οργανωτική διάσπαση από τη ΓΣΣΕ, την συγκρότηση μιας νέας συνομοσπονδίας των εργαζομένων. Αλλά και την συσπείρωση μέσα από επιτροπές αγώνα, συνελεύσεις, κέντρα αγώνα κ.α των ανέργων των ελαστικά εργαζομένων, που αποτελούν την συντριπτική πλειοψηφία της εργατικής τάξης, που δεν έχουν συνδικαλιστική κάλυψη . Τη συσπείρωση γύρω από τους αγώνες της εργατικής τάξης, της νεολαίας και των μικροαστικών στρωμάτων που καταστρέφονται από την κρίση τους. Για ένα εργατικό κίνημα που δεν θα αρκείται σε ρόλο «μοχλού πίεσης» προς το κράτος και την κυβέρνηση αλλά θα συμβάλλει ώστε οι ίδιοι οι εργαζόμενοι να οργανώσουν μέσα από σωματεία και τις συνελεύσεις γειτονιάς, επιτροπές αγώνα, απεργιακές επιτροπές, τους δικούς τους θεσμούς διεκδίκησης και επιβολής των αναγκών τους.

Προς αυτή την κατεύθυνση η Πρωτοβουλία για το Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών, είναι μια απόπειρα να εκφραστούν,  σε πολιτικό και συνδικαλιστικό επίπεδο όλες εκείνες οι δυνάμεις –οργανωμένες η μη- που:

 -έχουν αναφορά στην ανάγκη ενός εργατικού κινήματος καρδιά της  συνολικής επαναστατικής ανατροπής,  της εξουσίας των εργαζομένων μακριά από τις αυταπάτες των αστικών κυβερνήσεων.

-προτάσσουν την διεθνιστική εργατική  πάλη.

-βρίσκονται σε πλήρη σύγκρουση με τον εργοδοτικό, κρατικό, γραφειοκρατικό, συνδικαλισμό και παλεύουν στην κατεύθυνση της ανεξάρτητης από το κράτος και τα αφεντικά οργάνωσης και δράσης των εργαζομένων.

- παλεύουν για την οργάνωση της γενικής πολιτικής απεργίας με στόχο  την ανατροπής της κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΕΕ-ΔΝΤ-κεφαλαίου.

-απαιτούν την έξοδο από την ΕΕ και την διάλυση όλων των μηχανισμών ολοκλήρωσης του κεφαλαίου . Για την διαλυση των συνόρων και των φραγμών σε μια ευρώπη ενωμένη απο τους ελέυθερα συνεταιρισμένους παραγωγούς... 

Ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα εργατών που στην δράση του, στην πολιτική και ιδεολογική του διαπάλη, στις αποφάσεις του, να εκφράζεται η εργατική πολιτική, ο εργατικός πολιτισμός, η επαναστατική επιλογή, ως επιλογή απελευθέρωσης από τα πολιτικά, ιδεολογικά, πολιτισμικά όρια του παλιού κόσμου, ως επιλογή συντριβής της καπιταλιστικής καταπίεσης και εκμετάλλευσης, ώστε να αποκτήσει σάρκα και οστά , πλειοψηφική μαζική απεύθυνση και ευρεία κοινωνική αναφορά η συνολική επαναστατική ανατροπή.

Το ανεξάρτητο κέντρο αγώνα δεν μπορεί να είναι ένα νεκροταφείο της εσωτερικής συζήτησης, αλλά επιλογή ρήξης με την αστική πολιτική και με την αριστερά που έχει από καιρό  περάσει στην απέναντι όχθη προετοιμάζοντας  την επόμενη μεγάλη ήττα της επαναστατικής υπόθεσης.

Σε αυτό το πλαίσιο θα διαδηλώσουμε μαζί με όλους τους εργαζόμενους στην ανεξάρτητη συγκέντρωση και ανεξάρτητη πορεία από την Καμάρα το Σαββάτο 10/9 και ταυτόχρονα καλούμε τον κόσμο του αγώνα, τους εργαζόμενους και την νεολαία την επόμενη της διαδήλωσης την Κυριακή 11/9  στο  ΕΔΟΘ στην συγκέντρωση -συνέλευση για να βρούμε δρόμους και διαδικασίες συνάντησης και διαλόγου  ώστε η πρωτοβουλία για ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα εργατών να  αποκτήσει μόνιμα πανελλαδικό χαρακτήρα, μαζική πολιτική απεύθυνση, για να γίνει ένα αποφασιστικό βήμα ώστε να εμφανιστεί και να εκφραστεί ένα επαναστατικό αντίπαλο δέος απέναντι στην καπιταλιστική βαρβαρότητα. 

•     ΛΙΓΟΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ-ΔΟΥΛΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΜΕ ΜΙΣΘΟΥΣ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΑΣΦΑΛΙΣΗ ΚΑΙ ΥΓΕΙΑ

•          ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΔΙΑΡΚΕΙΑΣ ΩΣ ΤΗΝ ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

•          ΚΑΤΩ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΔΙΑΔΟΧΗ ΑΣΤΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ, ΕΞΩ Η ΤΡΟΙΚΑ. ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΕΝΤΟΛΕΣ ΤΗΣ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΔΝΤ.

•          ΟΛΗ Η ΕΞΟΥΣΙΑ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ –ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ  ΖΩΗ  ΜΕ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

 ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΑΛΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΙΩΝ ΓΙΑ:

•             Διαγραφή του δημοσίου χρέους και των ιδιωτικών χρεών των εργαζόμενων, ανέργων και συνταξιούχων εργατών, ΔΗΜΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

•              Εθνικοποίηση των τραπεζών όλων των βασικών πυλώνων της οικονομίας και επαναθενικοποίηση όλων των ΔΕΚΟ χωρίς αποζημίωση, κάτω από εργατικό έλεγχο

•          ΚΑΜΙΑ ΑΠΟΛΥΣΗ, ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΕΡΓΟΤΑΞΙΩΝ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΑΤΩ  ΑΠΟ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ

•          ΕΞΟΔΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ –ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΕΕ ΣΤΗΝ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗΣ-ΔΙΕΘΝΙΣΤΙΚΗΣ ΕΝΟΠΟΙΗΣΗΣ  ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ  ΣΕ ΕΡΓΑΤΙΚΗ-ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ  ΒΑΣΗ.

ΜΕΤΚΑ: Οι Δεσμοφύλακες της εργατικής τάξης

Με δημοσίευση στον τοπικό τύπο (Θεσσαλία 2/8/11), η πλειοψηφία της διοίκησης του εργοστασιακού σωματείου της ΜΕΤΚΑ (συμφερόντων Μυτιληναίου) νοιώθει υποχρεωμένη να ενημερώσει τη κοινή γνώμη για «Όλη την αλήθεια για τις διαγραφές 3 μελών του σωματείου ΜΕΤΚΑ» και να εκδηλώσει την αγανάκτησή της ενάντια σε όλους όσους συμπαραστέκονται ενεργά στους τρεις συνδικαλιστές εργάτες (Βογιατζής Κ., Καλατζής Β., Παυλίδης Α.) για περισσότερο από ενάμισι χρόνο, από τον Φλεβάρη 2010 μέχρι σήμερα. 

Το πλατύ κύμα συμπαράστασης υπέρ των απολυμένων εργατών μετέτρεψε τη πύλη της ΜΕΤΚΑ σε διαρκές σημείο συγκέντρωσης όχι μόνο ενάντια στην εργοδοσία και τον εργοδοτικό συνδικαλισμό, αλλά έγινε σημείο αναφοράς ενάντια στην ολοκληρωτική  καταστροφή (απολύσεις, πτωχεύσεις, εκ περιτροπής εργασία, μειώσεις μισθών κλπ) της άλλοτε κραταιάς αλλά διαρκώς φθίνουσας  βιομηχανικής ζώνης του Βόλου.

Μετά την αποτυχία τους, οι συνδικαλιστές - δεσμοφύλακες των εργατών της ΜΕΤΚΑ δούλεψαν νυχθημερόν επί ένα χρόνο χέρι-χέρι με την εργοδοσία των «επιδοτούμενων από το κράτος ευεργετών» και πέτυχαν να διαγράψουν τους τρεις εργάτες.  αφού αδιαφόρησαν για την φρονηματική απομόνωση των τριών συναδέλφων στο «νησί», παρά τη δικαστική απόφαση που επέβαλλε να επιστρέψουν στη προηγούμενη θέση εργασίας τους. Οι νόμοι είναι για τις αίθουσες των δικαστηρίων αλλά όχι για μέσα στα εργοστάσια.  

Πριν στεγνώσει όμως το μελάνι της τελεσίδικης δικαστικής απόφασης, η πλειοψηφία του ΔΣ του σωματείου, έχοντας εκπονήσει το σχέδιο της αρκετό καιρό πριν, αποφάσισε με άρθρο του χουντικού καταστατικού (το καταστατικό χρονολογείται από το 1972) να διαγράψει από το σωματείο τους τρεις επαναπροσληφθέντες. Το αιτιολογικό της διαγραφής υιοθετεί πλήρως την άποψη της εργοδοσίας: «Πλήττουν το κύρος της εταιρίας, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν οι θέσεις εργασίας»! 

Οι πράκτορες της εργοδοσίας όμως, παρά τη στενότητα του μυαλού τους, είναι απόλυτα διαυγείς στο υψηλό τους καθήκον: προσπαθούν να διαλύσουν τη πρωτοπορία από το παρασκήνιο, σπέρνουν σύγχυση και αμφιβολίες μέσα στις γραμμές των εργατών όταν ξεκινούν σημαντικοί αγώνες και όχι σπάνια προτείνουν οι ίδιοι τα μέτρα καταπίεσης που εφαρμόζει η εργοδοσία ενάντια στους εργάτες.

Επινόησαν μια δήθεν «δημοκρατική» διαδικασία για να υιοθετηθεί μια εργοδοτική απόφαση διαγραφής των αγωνιστών συνδικαλιστών θέλοντας να μετατρέψουν το Σωματείο σε club των λακέδων του Μυτιληναίου! Οποιαδήποτε ψηφοφορία έξω από τη στενή επίβλεψη της εργοδοσίας και των πρακτόρων της θα ανέτρεψε την περιστασιακή πλειοψηφία διαγραφής των αγωνιστών

 Αυτοί που ήταν κάτωχροι τις ημέρες των κινητοποιήσεων,  οι προδότες της εργατικής τάξης, μια μειοψηφία μέσα στο εργοστάσιο, μιλούν για την «ανεπηρέαστη βούληση των μελών του σωματείου και για θεατρική παράσταση σε βάρος των εργαζομένων», απειλώντας ευθέως, όχι μόνο τους εκλεγμένους εκπροσώπους της μειοψηφίας (μεταξύ αυτών και τον Στεργίου Κ.), όσους εργάτες παραμένουν σταθεροί στις θέσεις τους μέσα στο εργοστάσιο αλλά και το σύνολο των εργαζόμενων που στάθηκαν μαχητικά στο πλευρό των κατατρεγμένων! 

Ακόμα και οι συνδικαλιστικές παρατάξεις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ, διαπιστώνοντας τα ακραία αποτελέσματα της ταξικής διαπαιδαγώγησης των μελών τους, συνυπολογίζοντας το μαζικό κύμα συμπαράστασης, έχοντας υποστεί πολιτικά πλήγματα με αφορμή τη ΜΕΤΚΑ, τρομαγμένοι και οι ίδιοι, υποχρεώθηκαν να εγκαταλείψουν τα πολιτικά τους παιδιά, διαγράφοντας τους δύο εκπροσώπους τους από τις αντίστοιχες συνδικαλιστικές παρατάξεις εξαιτίας της ξεφωνημένης εργοδοτικής στάσης του προέδρου και του γραμματέα του σωματείου (Τσιτσικλής/ΠΑΣΚΕ, Τσεργούλας/ΔΑΚΕ)

        Το Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών καλεί την εργατική τάξη να τσακίσει τους εργοδοτικούς συνδικαλιστές και τους ταξικούς προδότες. Η προστυχιά του εργοδοτικού συνδικαλισμού θα βρει γρήγορα την απάντηση που της αξίζει από το ταξικό εργατικό κίνημα.

ü      ΝΑ ΑΝΑΚΛΗΘΟΥΝ ΟΙ ΔΙΑΓΡΑΦΕΣ

ü      ΚΑΤΩ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΟΣ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΜΟΣ

ü      ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ

ü      ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΟΙ ΤΑΞΙΚΟΙ ΠΡΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΦΟΥΓΓΟΚΩΛΑΡΙΟΙ ΤΟΥ ΜΥΤΙΛΗΝΑΙΟΥ ΤΣΙΤΣΙΚΛΗΣ ΚΑΙ ΤΣΕΡΓΟΥΛΑΣ

23 Αυγούστου 2011

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΕΡΓΑΤΩΝ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΛΑΡΚΟ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

  Συναδέλφισες – Συνάδελφοι

Πρέπει να αποφύγουμε την πλήρη απαξίωση του σωματείου, που προωθούν με τις πολιτικές και πρακτικές τους οι παρατάξεις ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ, με θεατή το ΠΑΜΕ. Για τρίτη φορά η Γ.Σ του σωματείου της ΛΑΡΚΟ δεν πραγματοποιήθηκε, από έλλειψη απαρτίας. 50 μόνο εργαζόμενοι συγκεντρώθηκαν και αν είναι αλήθεια ότι το Δ.Σ πάλεψε για την πραγματοποίηση της συνέλευσης αλλά ο κόσμος δεν ανταποκρίθηκε, αυτό οφείλεται στην πολιτική που ακολουθούν χρόνια τώρα οι συνδικαλιστές κυρίως της ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ.

Για χρόνια τώρα, από τον καιρό που η ΛΑΡΚΟ εντάχθηκε στον ΟΑΕ, οι εργαζόμενοι παρακολουθούν τα πάρε  - δώσε με την εξουσία των παρατάξεων που γινόταν για να βολέψουν τα δικά τους παιδιά με προσλήψεις και προαγωγές. Αναπτύχθηκαν ισχυροί δεσμοί μεταξύ συνδικαλιστών και υπουργών που αναλάμβαναν μέσω ενός διορισμένου προέδρου την διαχείριση της εταιρείας. Μέσω αυτού του διαχειριστή ο εκάστοτε υπουργός σε συνεννόηση με το σωματείο «ταχτοποιούσε» τους ημέτερους και τα προσωπικά συμφέροντα των συνδικαλιστών. Η συναλλαγή συνδικαλιστών και υπουργών έγινε τόσο μεγάλη που οι αλλαγές στην κυβέρνηση φέρνουν και τις αντίστοιχες αλλαγές στο σωματείο. Ψηφίζοντας οι εργαζόμενοι άνθρωπο που είναι μες στα πράγματα για να τακτοποιηθεί ο ίδιος ή το παιδί του. Αυτό το γεγονός συντηρούσε μέχρι τώρα αυτές τις ηγεσίες. Οι πρακτικές συνδιαλλαγής που ανέπτυσσαν οι κυβερνήσεις με τους συνδικαλιστές διαμόρφωναν την βάση για την διατήρηση των πρώτων στην εξουσία. Μέσω αυτής της τακτικής προσπαθούν σήμερα να στηρίξουν τη συνενοχή της εργατική τάξης με το περιβόητο «μαζί τα φάγαμε». Στην πραγματικότητα το αυτονόητο δικαίωμα κάθε ανθρώπου στην δουλειά γίνονταν αντικείμενο αισχρής εκμετάλευσης από την εξουσία.

Συναδέλφισες – Συνάδελφοι

Τώρα όμως αλλάζουν τα πάντα, όλα είναι υπό αμφισβήτηση, προαγωγές, προσλήψεις, ακόμα και το μεροκάματό μας. Η κυβέρνηση με την σύμφωνη γνώμη της Νέας Δημοκρατίας προχωρά στην ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ προς όφελος των ντόπιων και ξένων τοκογλύφων και τραπεζιτών. Η ιδιωτικοποίηση αφαιρεί το έδαφος κάτω από τα πόδια των συνδικαλιστών για να συνεχίσουν τις παλιές τακτικές τους. Όσο και να προσπαθούν να πείσουν τους εργάτες ότι θα κάνουν «προσλήψεις» τον Σεπτέμβριο όλοι καταλαβαίνουν ότι αυτό είναι μια απάτη.

Οι  εργαζόμενοι δεν έχουν εμπιστοσύνη και κανέναν λόγο πλέον να στηρίζουν αυτές τις παρατάξεις. Ο αγώνας για την σωτηρία της ΛΑΡΚΟ πρέπει να στηριχτεί στις παραδόσεις των αγώνων του 77 που είχε φέρει τους εργαζόμενους στην ΛΑΡΚΟ στην πρώτη γραμμή των αγώνων του εργατικού κινήματος. Σαμποτάρουν την συνέλευση γιατί ξέρουν ότι δεν μπορούν να την ελέγξουν. Το παραμάγαζο που μοίραζε ρουσφέτια χρεοκόπησε. Οι στιγμές που ζούμε είναι κρίσιμες, και οι εργαζόμενοι δεν πρέπει να είναι θεατές. Είναι ώρα για αγώνες.

·         Η ιδιωτικοποίηση δεν θα περάσει

·         Καμία θέση εργασίας δεν θα χαθεί

·         Καμιά κατάκτηση των εργαζομένων δεν είναι υπό διαπραγμάτευση

Χωρίς την πάλη για την ανατροπή αυτών που μας στερούν την ζωή μας δεν μπορούμε να ελπίζουμε σε μια αξιοπρεπή ζωή.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΛΑΡΚΟ

Αναβάλλεται η συναυλία ενάντια στο ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ

Μετά το δυστύχημα που είχε σαν συνέπεια τον θάνατο μιας νέας κοπέλας στην Λάρυμνα, αναβάλλεται η συναυλία «ΕΝΑΝΤΙΑ: στο ξεπούλημα της ΛΑΡΚΟ, στην καταστροφή του περιβάλλοντος, στην κρατική καταστολή» στην παραλία της Λάρυμνας την Κυριακή 7 Αυγούστου.

Θα ανακοινωθεί νέα ημερομηνία από τους διοργανωτές

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΛΑΡΚΟ

Πρωτοβουλία για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ