Τρίτη 11 Δεκεμβρίου 2012

■Αγώνας για την ζωή του λαού – αγώνας για Εργατική Εξουσία


ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Συναγωνιστές

Η ψήφιση του πρόσφατου μνημονίου ολοκληρώνει αυτό που προδιαγράφηκε από την κυβέρνηση του Γιωργάκη Παπανδρέου το 2010 με το διάγγελμα από το Καστελόριζο. Ολοκληρώνοντας την καταστροφή των λαϊκών μαζών ολοκληρώνει και το μοναδικό μοντέλο διαχείρισης  της κρίσης από την αστική εξουσία, που αφορά στην απόλυτη εξαθλίωση των εργαζόμενων, σαν όρο για το ξεπέρασμα της. Ρίχνει στην απελπισία και την απόγνωση τις λαϊκές μάζες καθώς τις στερεί από κάθε πόρο διαβίωσης καταργώντας ταυτόχρονα το προστατευτικό κοινωνικό δίχτυ που υφαίνονταν με τους λιγοστούς νόμους για την πρόνοια. Ένας αχαλίνωτος καπιταλισμός αναδύεται από την κρίση και  αποδομεί τις εργασιακές σχέσεις μετατρέποντας τον χώρο εργασίας σε βασίλειο αυθαιρεσίας του εργοδότη.

Στοιχειώδεις κατακτήσεις όχι μόνο της εργατικής τάξης αλλά των λαϊκών στρωμάτων συνολικά καταργήθηκαν ενώ η πλήρης κατάρρευση του δημόσιου συστήματος υγείας συνθέτει μια πρωτοφανή ταξική γενοκτονία. Άνεργοι, ανασφάλιστοι μετανάστες, κατεστραμμένοι επαγγελματίες είναι τα άμεσα θύματα αυτής της γενοκτονίας που επιβάλλεται από τους διεθνείς τοκογλύφους και τους ντόπιους συνεργάτες τους. Αυτό το άθλιο πολιτικό προσωπικό ελέγχει μια κρατική μηχανή πρόθυμη να υπηρετήσει οποιονδήποτε αφέντη έτοιμη για κάθε αθλιότητα σε βάρος του λαού.

Συναγωνιστές
Μαζί με την καπιταλιστική κοινωνία που βυθίζεται στην άβυσσο, θα βρεθούν και όποιες πολιτικές δυνάμεις δεν είναι σε θέση αντιληφθούν το πνεύμα των καιρών, που απαιτούν λύσεις επαναστατικές σήμερα. Το καμίνι της κρίσης καίει με την ταχύτητα των πολιτικών και οικονομικών εξελίξεων τις μικροαστικές προλήψεις στους εργαζόμενους. Η λαϊκή απαίτηση, που πρέπει να εκφράσει και να υλοποιήσει η επαναστατική αριστερά, αφορά στον συντονισμένο αγώνα σε μια μαζική αποφασιστική μάχη ώστε να εφαρμοστεί ένα κατ αρχή πρόγραμμα σωτηρίας του λαού από την καταστροφή. Όχι σε ένα απροσδιόριστο μέλλον, δεν υπάρχει καιρός, αλλά στο σήμερα.

Αυτή η απαίτηση συνοψίζεται στο σύνθημα «Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας». Μια πράξη εξέγερσης που θα αγκαλιάζει όλους τους εργαζόμενους στον Ιδιωτικό και Δημόσιο τομέα (Γενική) θα έχει πολιτικά αιτήματα και θα λύνει το πρόβλημα του κυβερνητικού συνδικαλισμού (ΠΑΣΚΕ – ΔΑΚΕ) με ένα πολιτικό εργαλείο που θα αποφασίζει στο όνομα των εργαζόμενων (όπως ήταν η εργατική συνέλευση του Πολυτεχνείου το 73) (Πολιτική) και θα δηλώνει με την αποφασιστικότητα της να φτάσει μέχρι το τέλος (Απεργία Διαρκείας).

Δεν είναι τυχαίο που απέναντι σ αυτό το σύνθημα σήμερα συσπειρώνεται με απίστευτο μένος η συνδικαλιστική γραφειοκρατία της ΠΑΣΚΕ ΔΑΚΕ & ΠΑΜΕ. Αυτό συμβαίνει γιατί ο αγώνας για την «Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας» προϋποθέτει ανεξάρτητο πολιτικό επιτελείο από την εργατική τάξη. Δεν υπάρχει δίπλα στην γραφειοκρατία των ΓΣΕΕ ΑΔΕΔΥ αλλά συνειδητά αναπτύσσεται πάνω στην ήττα τους και την καταστροφή τους. Συνενώνει εργαζόμενους και ανέργους σπάζοντας τα στεγανά του καθεστωτικού συνδικαλισμού. Ο αγώνας αυτός είναι σε ρήξη με τον κοινοβουλευτικό κρετινισμό που σήμερα αρνείται τον αγώνα για την κατάργηση συνολικά των μνημονίων αλλά και με τις λύσεις τύπου ΣΥΡΙΖΑ που αύριο υπόσχονται την διαχείριση της κρίσης από την αριστερά.
 

  • Κάτω η κυβέρνηση έξω η τρόικα. Όχι στις κοινοβουλευτικές αυταπάτες των αριστερών διαχειριστών της κρίσης
  • Να καταργηθούν όλα τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι
  • Πλήρης κάλυψη των αναγκών των εργαζόμενων σε παιδεία υγεία αξιοπρεπή διαβίωση.
    Όχι στην ταξική γενοκτονία
  • Αγώνας για την ζωή του λαού – αγώνας για Εργατική Εξουσία
 

Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

 

Τρίτη 4 Δεκεμβρίου 2012

Λάβαμε με μειλ κι αναδημοσιευουμε..

Ψήφισμα της Γενικής Συνέλευσης του Συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείο Εργασίας με θέμα "Συμπαράσταση στους εργαζόμενους του Ιδιωτικού Τομέα". 

ΔΣ Συλλόγου Υπαλλήλων Υπουργείου Εργασίας

Συνάντηση της "ομάδας για την υγεία" την Παρασκευή 7/12, 3.30 μ.μ. Πατησίων 89 (δίπλα από τον ΟΤΕ της Πατησίων)

Στις 22-11-12 στο αμφιθέατρο του νοσοκομείου  «Αγ. Σάββας» με κάλεσμα της πρωτοβουλίας για «ΕΝΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ» έγινε με επιτυχία  μια πολύ σημαντική συζήτηση για την τραγική κατάσταση που επικρατεί στον χώρο της υγείας. Καρπός αυτής της συνάντησης είναι η συγκρότηση «ομάδας για την υγεία»

Η «ομάδα για την υγεία»  απευθύνεται  και καλεί ανοιχτά,  εργαζόμενους  στον χώρο της υγείας,  συλλογικότητες ,  συνδικαλιστές ,  ασθενείς, μετανάστες  εργαζομένους και ανέργους, λαϊκές συνελεύσεις σε κάθε έναν που θέλει να παλέψει και να αναλάβει δράσεις  για το δικαίωμα στην υγεία.

ΝΑ ΤΟΥΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ!

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΤΑΞΙΚΗ ΓΕΝΟΚΤΟΝΙΑ!

ΔΩΡΕΑΝ ΥΓΕΙΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ! 

Η Συνάντηση θα γίνει την  Παρασκευή , 7-12-12, 3.30 μ.μ.
Πατησίων 89  (δίπλα από τον ΟΤΕ της Πατησίων)

Τετάρτη 28 Νοεμβρίου 2012

Ανακοινωση απο Βόλο σχετικά με τις εκλογές στο ΕΚΒ.



Για τις εκλογές του ΕΡΓΑΤΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΒΟΛΟΥ


         
Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών καλεί τους ταξικούς συνδικαλιστές να στηρίξουν και να ψηφίσουν το ανεξάρτητο ταξικό ψηφοδέλτιο της ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΝΟΜΙΑΣ στις επικείμενες εκλογές για την ανάδειξη της νέας διοίκησης του Εργατικού Κέντρου Βόλου.
Η Πρωτοβουλία μας δεν παραιτείται από το αυτονόητο δικαίωμα των εργατών για την  ανανέωση του μηχανισμού των συνδικάτων, ιδιαίτερα τώρα που ο εργοδοτικός συνδικαλισμός μετατράπηκε σε συνδικαλισμό των εργοδοτών μετά την εμφάνιση της ΓΣΕΕ και του ΕΚΒ σε ρόλο αφεντικού στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας. Η γραφειοκρατία σέρνει ολόκληρη την εργατική τάξη στην καταστροφή με τις 24ωρες απεργιακές τουφεκιές, έχει εγκαταλείψει τους εργαζόμενους των ΟΤΑ και σπέρνει σύγχυση για τα καθήκοντα της επόμενης μέρας.
Ενώ σήμερα απαιτείται η μεγαλύτερη δυνατή ενότητα της τάξης μας για να αντιμετωπιστούν οι συνέπειες της καπιταλιστικής καταστροφής, η πλήρης υποταγή των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ στο κεφάλαιο, έχει οδηγήσει στην ανάγκη αυτή η πάλη να διεξαχθεί από όλα τα μαχόμενα στρώματα (εργαζόμενους και άνεργους, δημόσιου ή ιδιωτικού τομέα), προωθώντας την αυτο-οργάνωση των εργατικών μαζών από τα κάτω, ενοποιώντας τη δράση μας σε ανεξάρτητα κέντρα αγώνα εργατών (ΑΚΑΕ), παλεύοντας για την οργάνωση της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας ως απαραίτητη προϋπόθεση για να ανατραπούν οι αστικές κυβερνήσεις και τα μνημόνιά τους και να αντιμετωπιστούν οι δραματικές συνέπειες της καπιταλιστικής χρεοκοπίας που δεν πρόκειται να βρουν γιατρειά ούτε μέσα στον καπιταλισμό, ούτε σε ένα εθνικό πλαίσιο.

Παλεύουμε, χωρίς καμιά καθυστέρηση, για τη συγκρότηση του ΑΚΑΕ και στη Μαγνησία για να δοθούν οι ταξικές μάχες με σχέδιο και επαναστατική προοπτική και καλούμε όλους τους μαχόμενους αγωνιστές να ενισχύσουν τη συγκρότησή του.



27 Νοέμβρη 2012

Πρωτοβουλία για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ (Μαγνησίας)
Τηλ. Επικοινωνίας: 6972004219, 6970967338,6932383052,6972967981

ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΠΕΜΠΤΗ 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 18.00 ΚΑΜΑΡΑ

ΝΑ ΒΑΛΟΥΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΙΣ ΜΗΧΑΝΕΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ


ΜΟΤΟΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 
ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΤΗΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗΣ ΜΕΤΑΛΛΕΥΤΙΚΗΣ
ΠΕΜΠΤΗ 29 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 18.00 ΚΑΜΑΡΑ
με κατάληξη στο εργοστάσιο της Βιο.Με.


Το εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (ΒΙΟ.ΜΕ.) είναι ένα εργοστάσιο όπως πολλά άλλα. Εγκαταλελειμμένο από την εργοδοσία εδώ και 19 μήνες, φορτωμένο με χρέη από τη μητρική εταιρεία (Φίλκεραμ-Τζόνσον), χρέη προς τους εργαζόμενους, το Δημόσιο, προμηθευτές κ.τ.λ. Τα αφεντικά (η οικογένεια Φιλίππου) "εξαφανισμένα" και χωρίς κανείς από τη κρατική εξουσία να τους ενοχλεί ουσιαστικά για τα χρέη.


Οι εργαζόμενοι της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, όμως, δεν επέλεξαν μία από τα ίδια. Απλήρωτοι και σε επίσχεση εργασίας από τον Μάη του 2011, δεν επέλεξαν να κάτσουν με σταυρωμένα τα χέρια, απόδεχόμενοι τη "μοίρα" που επιφυλάσσει η κρίση που οι καπιταλιστές δημιούργησαν: την ανεργία, την εξαθλίωση και την υποταγή. Οι εργαζόμενοι της Βιο.Με. οργανωμένοι στο σωματείο τους, επέλεξαν την άμεση δημοκρατία και τις διαδικασίες βάσης, για να αποφασίσουν την πορεία του αγώνα τους. Δεν ανέθεσαν σε κανέναν "τρίτο" ή "ειδικό" τον δικό τους αγώνα, μα πήραν την υπόθεση στα δικά τους χέρια. Σ' ένα τέτοιο σωματείο βάσης, σε αυτές τις γενικές συνελεύσεις γεννήθηκε και άνθισε ο σπόρος της ανάγκης. Ο αγώνας των εργατών της Βιο.Με. δεν παρέμεινε στο επίπεδο της διεκδίκησης των δεδουλευμένων αλλά έκανε ένα σημαντικό βήμα προς τα εμπρός:
Οι εργαζόμενοι της Βιο.Με. αγωνίζονται να περάσει το εργοστάσιο στα δικά τους χέρια με πλήρη εργατικό έλεγχο. Αγωνίζονται να δημιουργηθεί προηγούμενο και πλαίσιο στη χώρα, για εργατικές συνεταιριστικές επιχειρήσεις που αναλαμβάνουν την αυτοδιαχείριση των μέσων παραγωγής από τους ίδιους τους παραγωγούς του πλούτου.
Αυτό το (τεράστιο) βήμα αγώνα που κάνουν οι εργάτες της Βιο.Με. έχει δύο κατευθύνσεις και δύο παραλήπτες:
Πρώτον απέναντι στη πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία, όλους τους άνεργους, τους απολυμένους, τους εργαζόμενους, όλη την εργατική τάξη. Σε μια εποχή που ο αντεργατικός οδοστρωτήρας του κεφαλαίου εξευτελίζει την αξία του "εμπορεύματος των εμπορευμάτων", την αξία της εργατικής δύναμης, και πετά στο περιθώριο της κοινωνίας εκατομμύρια εργαζόμενους, ντόπιους και μετανάστες, γυναίκες και άνδρες, ηλικιωμένους και νεολαία, η οργάνωση και η αντεπίθεση της τάξης των καταπιεσμένων πρέπει και οφείλει να αποκτήσει επιθετικά χαρακτηριστικά: ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΤΗ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ, ΤΑ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΤΕΣ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΖΗΣΟΥΜΕ ΧΩΡΙΣ ΑΦΕΝΤΙΚΑ, να ποιο είναι το ελπιδοφόρο κάλεσμα των εργαζομένων της Βιο.Με!
Δεύτερον, απέναντι στη κρατική εξουσία. Μας μιλούν για "ανάπτυξη" και "μείωση της ανεργίας", την ίδια στιγμή που τρόικες, κυβερνήσεις και μνημόνια σαρώνουν κάθε δικαίωμα που με αγώνες έχει η τάξη μας κατακτήσει. Απέναντι σε αυτούς το σωματείο της Βιο.Με. θέτει πια ένα καίριο δίλλημα:  Ή θα αποδεχτείτε και θα νομιμοποιήσετε τη πρόταση επαναλειτουργίας του εργοστασίου όπως έχει κατατεθεί από το σωματείο ή το εργοστάσιο θα ανοίξει από τους ίδιους τους εργαζόμενους με κατάληψη και επιβολή των αποφάσεων τους. Με αλλα λόγια ΑΝ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΤΕ ΕΣΕΙΣ, ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ! Κι αυτό γιατί οδηγός των εργατών δεν είναι κάποια κομματική ή συνδικαλιστική γραφειοκρατία, αλλά η ίδια η ανάγκη! Μετά από σχεδόν 19 μήνες ανεργίας, οι δεκάδες εργαζόμενοι της Βιο.Με. δεν μπορούν να περιμένουν άλλο τη κωλυσιεργία στις απαντήσεις από την κρατική εξουσία, αλλά ούτε το "κρυφτούλι" της εργοδοσίας. Στο εργοστάσιο της Βιο.Με., στα χέρια των εργατών της βρίσκεται συγκεντρωμένη όλη η πείρα, όλη η δύναμη αλλά και όλη η αποφασιστικότητα να ανοίξει το εργοστάσιο. 
Δίπλα στους εργάτες της Βιο.Με. βρίσκεται η πλατιά αλληλεγγύη απ' ολόκληρη την Ελλάδα αλλά και το εξωτερικό. Δεκάδες πρωτοβουλίες και συλλογικότητες του κινήματος, μαζί με σωματεία και συσπειρώσεις εργαζομένων και ανέργων, αγωνιζόμαστε μαζί τους για να κάνουμε τη Βιομηχανική Μεταλλευτική το πρώτο εργοστάσιο στην Ελλάδα που κάνει πράξη το σύνθημα: ΑΥΤΟΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΣΕ ΚΑΘΕ ΧΩΡΟ ΔΟΥΛΕΙΑΣ. Το εργοστάσιο που ανοίγει τον δρόμο!
Όμως δεν περιμένουμε, ούτε επιδιώκουμε να είναι το μόνο. Αλληλεγγύη στον αγώνα των εργατών της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής σημαίνει σε κάθε εργοστάσιο, σε κάθε επιχείρηση, σε κάθε πόλη και γειτονιά, να σπείρουμε τον σπόρο του αγώνα, να φυτρώσει το δέντρο της εργατικής αυτοδιαχείρισης, να ζήσουμε χωρίς αφεντικά... 
Σε αυτή τη κρίσιμη φάση του αγώνα, καλούμε κάθε εργαζόμενο και άνεργο, κάθε σωματείο και συσπείρωση να πάρει τώρα θέση μάχης και υπεράσπισης των εργατών της Βιο.Με. Να στηρίξουμε με όλες μας τις δυνάμεις το επόμενο βήμα: να είμαστε δίπλα τους όταν θα ανοίξει το εργοστάσιο, να είμαστε δίπλα τους σε κάθε βήμα του αγώνα. Αυτός ο αγώνας είναι αγώνας όλων μας!
Με τα λόγια των ίδιων των εργατών της Βιο.Με.:
"Οι εργαζόμενοι της Βιο.Με. συνάδερφοι και συναγωνιστές είναι μια χούφτα άνθρωποι. Σαν μια χούφτα που κλείνει μέσα της χιόνι. Που την κάνουμε χιονόμπαλα και την πετάμε. Την πετάμε στην πλαγιά και αυτήν αρχίζει και κατρακυλάει και όσο κατρακυλάει τόσο μαζεύει χιόνι, και μαζεύει κι άλλο χιόνι, κι άλλο και όλο μεγαλώνει αυτή η μπάλα και γίνετε όλο και μεγαλύτερη!! Και μαζεύει και κολλάει πάνω της εργαζόμενους, ανέργους, νοικοκυρές, φοιτητές, αγρότες. Και φυσικά η αλληλεγγύη φροντίζει να μην χτυπήσει πουθενά και σπάσει να φτάσει στο τέλος της πλαγιάς αλώβητη και να έχει γίνει μεγάλη σαν την γη.
Τότε συνάδερφοι και συναγωνιστές και μόνο τότε θα μπορέσουμε να πούμε πως νικήσαμε!!"
Ανοιχτή Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης
και στήριξης του αγώνα των εργαζομένων της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής
ΝΕΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 3 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ Ε.Κ.Θ.

Τρίτη 27 Νοεμβρίου 2012

με ξένα κόλυβα...

ΜΕ ΤΑ ΛΕΦΤΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ Ο ΠΗΡΟΥΝΙΑΣ ΚΑΝΕΙ ΦΙΛΑΝΘΡΩΠΙΕΣ.

Σήμερα 26/11/2013 στο ΜΕΓΑΡΟ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ο "φιλάνθρωπος" Γεώργιος Πηρούνιας οργανώνει συναυλία και έκθεση ζωγραφικής για τα παιδιά της UNISEF.

Για  τα παιδιά των εργαζομένων που απασχολεί στα έργα του και πεινάνε γιατί δεν έχει πληρώσει 5 μήνες τους γονείς τους κουβέντα.

ΠΕΚΟΠ
 

Δευτέρα 26 Νοεμβρίου 2012

Καμία δίωξη σε κανένα συνάδελφο, συναγωνιστή, απεργό.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Είναι περίεργο, που η “υπηρεσιακή ανικανότητα” του συναδέλφου και συναγωνιστή Θ. Τσαλούχου, ανακαλύφθηκε μέσα σε περίοδο απεργιακών κινητοποιήσεων των ΟΤΑ.
Και επισημαίνεται από αυτούς, που αφενός είναι υπεύθυνοι για την αξιολόγησή του και τοποθέτησή του, αφετέρου, την προηγούμενη περίοδο των απεργιακών κινητοποιήσεων, δεν είχαν εκδηλώσει φανερά καμία μομφή στην υπηρεσιακή επάρκειά του.
Η μη στήριξή του, από το ΔΣ του Συλλόγου μας, των εργαζομένων στους ΟΤΑ Μαγνησίας, δείχνει, παρά τις πολιτικές διαφορές που υπάρχουν, πολιτική μυωπία και καιροσκοπισμό, έλλειμμα εργατικής αλληλεγγύης και αδυναμία κατανόησης των πραγματικών προβλημάτων που αντιμετωπίζουμε σαν κλάδος, αλλά και σαν εργατική τάξη.
Καμία δίωξη σε κανένα συνάδελφο, συναγωνιστή, απεργό.
Απέναντι στο σύνθημα και πρακτική του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, “Αντισταθείτε μέχρι να πεθάνετε”, αντιτάσσουμε το σύνθημα, “Εξεγερθείτε μέχρι να τους ανατρέψουμε”.
Και αυτό γίνεται μόνο με την υιοθέτηση του αιτήματος της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας, που κερδίζει συνεχώς έδαφος.
Για να πάρουμε τις τύχες της ζωής μας στα δικά μας χέρια.

Ανδρέας Ξηρομερίτης
Κίνηση Μετωπικής Ανατροπής ΟΤΑ (ΚΙΝΗ.Μ.Α)
Μέλος της Πρωτοβουλίας για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών Μαγνησίας (ΑΚΑΕ)

Δευτέρα 19 Νοεμβρίου 2012

ΒΟΛΟΣ: Φωτογραφίες κι ενημέρωση από την συζήτηση-οργάνωση μαχητικού κινήματος ανέργων/επισφαλών/κοινωφελών


πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών στη Μαγνησία

ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΧΗΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΝΕΡΓΩΝ / ΕΠΙΣΦΑΛΩΝ / ΚΟΙΝΩΦΕΛΩΝ

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 18/11/2012 η προγραμματισμένη εκδήλωση – συζήτηση της πρωτοβουλίας για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών (ΑΚΑΕ) στη Μαγνησία που αφορούσε το ζήτημα των κοινωφελών αλλά και των επισφαλών και ανέργων.
Όπως είναι γνωστό οι εργαζόμενοι στις κοινωφελείς υπηρεσίες, μέσω των ΜΚΟ, αποτελούνε την ομάδα εργαζομένων στην οποία, κάτω από την πίεση της ανικανότητας της κυβέρνησης να διαχειριστεί το ζήτημα της ανεργίας, αντικατοπτρίζεται όχι μόνο η διάθεσή της να δημιουργήσει μια νέα κοινωνική ομάδα εργαζομένων - δούλων που με σκυμμένο κεφάλι θα εργάζονται υπό οποιεσδήποτε συνθήκες, για έναν μισθό πείνας και χωρίς δικαιώματα αλλά, το χειρότερο, δεν θα ελπίζουνε και σε τίποτα αφού μετά το πέρας του πεντάμηνου που θα εργάζονται στα κοινωφελή προγράμματα θα τους περιμένει η ανεργία όπως το ρέμα περιμένει τα γέρικα άλογα. Από την άλλη, οι γραφειοκράτες, απαλών χρωμάτων και συνειδήσεων ‘’ εργατοπατέρες ‘’ συνδικαλιστές της ΓΣΕΕ και των Εργατικών Κέντρων υποστηρίζουνε ανοιχτά το έγκλημα με την συνεργία δημάρχων και δημοτικών συμβούλων. Κι όλα αυτά στο βωμό ενός χρέους που δεν αναγνωρίζεται στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας του λαού.
Πολύ σημαντική υπήρξε η παρουσία συναγωνιστών από την ‘’Σωματειακή Επιτροπή Εργαζομένων ΚΟΧ Αγ. Αναργύρων – Καματερού‘’ καθώς και από το σχήμα ‘’άνεργοι-ες από τις γειτονιές της Αθήνας‘’. Έτσι η συζήτηση δεν είχε στενό τοπικό χαρακτήρα αλλά πήρε μια πλατύτερη μορφή που κάλυπτε τις αγωνίες των εργαζομένων που παρεβρέθηκαν αλλά και έδινε απαντήσεις σε ερωτήματα που έμπαιναν για πανελλαδική δράση με συνελεύσεις και γενικότερη οργάνωση.
Για την οργάνωση των κοινωφελών πρέπει να σπάσει ο φόβος που σπέρνει η τοπική συνδικαλιστική γραφειοκρατία και ο δήμαρχος Βόλου με τους απεργοσπαστικούς τους μηχανισμούς και να υπάρξει μια πραγματικά άμεση επαναστατική προοπτική που θα δώσει ελπίδα στη δουλειά και τη ζωή.
Βασικοί άξονες της συζήτησης ήτανε η καπιταλιστική κρίση, η ανάγκη του αστικού κράτους να δημιουργεί ομάδες εργαζομένων που θα εργάζονται για το ‘’καλό του  κοινωνικού συνόλου‘’  αλλά στην ουσία θα το κάνουνε υπό την μορφή κάτεργου όπως έγινε στα στρατόπεδα συγκέντρωσης των ναζιστών. Όπως και να το δει κανείς πάντως δεν μπορεί να σβήσει την ιστορία και να αμφισβητήσει το ιστορικό γεγονός ότι μετά τους κοινωφελείς της Βαϊμάρης ήρθανε οι δούλοι των Ες Ες.
Στο ίδιο μήκος κύματος και η άποψη του σ. Ανδρέα Ξηρομερίτη, εργαζόμενυ στους ΟΤΑ και μέλους της πρωτοβουλίας για ΑΚΑΕ στην Μαγνησία που συντόνιζε και την συζήτηση, ο οποίος τόνισε την ανάγκη να γραφτούνε όλοι οι επισφαλείς, οι άνεργοι και οι κοινωφελείς στα σωματεία προκειμένου να αντιπροσωπεύονται στους αγώνες που πρέπει να κάνουνε για τα καθημερινά ζητήματα αλλά και για τα ζητήματα πάλης για την εξουσία των εργαζομένων ενώ όλα αυτά συνδέονται με ένα κοινό νήμα. Αυτοοργάνωση, συνελεύσεις, συντονισμός κοινωφελών όλης της χώρας για την ανατροπη της κυβέρνησης και την απαλλοτρίωση των απαλλοτριωτών της εργατικής τάξης. Αυτή ήτανε και η ταυτόσημη άποψη όλων των παρευρισκόμενων που τόνισαν την ανάγκη για συσπέιρωση κάτω από την σημαία ενός κέντρου αγώνα εργαζομένων που θα παλεύει μακρυά από κάθε γραφειοκρατία για τα δικαιώματα της εργατικής τάξης όχι πάνω από αυτήν αλλά με αυτήν.
Γενικότερα η εκδήλωση θεωρείται επιτυχημένη όχι τόσο από την πλευρά της αριθμητικής παρουσίας όσο από αυτήν της δυναμικής της και του γεγονότος ότι οι εργαζόμενοι δεσμεύτηκαν να προσπαθήσουν, μέσα στις αντίξοες συνθήκες που επικρατούν γι’ αυτούς να δημιουργήσουν συνελεύσεις τις οποίες θα υποστηρίζει ανοικτά η πρωτοβουλία ΑΚΑΕ.

Το μέλλον ανήκει στους εργαζόμενους που συσπειρώνονται ενάντια στους καταπιεστές τους.

Νέα Προοπτική τεύχος#538# Σάββατο 24 Νοεμβρίου 2012




Πέμπτη 15 Νοεμβρίου 2012

Όχι στην ταξική γενοκτονία


Κάλεσμα αγώνα για την υγεία

Όχι στην ταξική γενοκτονία
Την ώρα που: Οι μισθοί μας τσακίζονται, μαζί με κάθε εργασιακό δικαίωμα, τα νοσοκομεία συρρικνώνονται και κλείνουν και η δημόσια υγεία καταρρέει

 Καλούμε
όλους τους εργαζόμενους στον χώρο της υγείας με οποιαδήποτε σχέση εργασίας (νοσηλευτές γιατρούς, εργολαβικούς, κάθε εργαζόμενο στον ιδιωτικό ή στον δημόσιο τομέα υγείας), να ενωθούν, να οργανωθούν και να αντιδράσουν.


Την ώρα που: Τα φάρμακα και η νοσηλεία στα νοσοκομεία γίνονται πολυτέλεια, και μόνο για τους έχοντες και κατέχοντες. Η κοινωνική πρόνοια καταρρέει και οι χρόνια πάσχοντες, οι ανάπηροι, οι φτωχοί ,οι μετανάστες, οι ανασφάλιστοι ρίχνονται στον καιάδα

Καλούμε
όλο τον λαό να αντισταθούμε μαζικά και να διεκδικήσουμε το αναφαίρετο δικαίωμα μας, το δικαίωμα στην υγεία μας  και στην ίδια την ζωή.

Τώρα είναι η ώρα Να πάρουμε την υπόθεση της υγείας στα χέρια μας και να δράσουμε απέναντι στην ληστοσυμμορία που βάφει καθημερινά τα χέρια της με το αίμα μας για να πλουτίσουν τα αφεντικά

Η ζωή του εργαζόμενου λαού δεν είναι για τα σκουπίδια, είναι η τρόικα των τοκογλύφων και η κυβέρνηση των δοσίλογων.


Η πρωτοβουλία για ένα «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ» σας καλεί να συζητήσουμε για  την κατάσταση στον χώρο της υγείας και τους τρόπους αντίστασης.

Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2012

Απεργία Διαρκείας


ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΕΕ

14 ΝΟΕΜΒΡΗ 2012 

Αθήνα 14 Νοέμβρη 2012

Η συνέλευση των εργαζόμενων στο ΤΕΕ στις 14 Νοεμβρίου αποφάσισε να κηρύξει 48ωρες επαναλαμβανόμενες απεργίες ξεκινώντας από Δευτέρα 19 Νοέμβρη με αιτήματα:  

  • Να παρθούν πίσω όλα τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι
  • Καμιά διαθεσιμότητα καμιά απόλυση στο δημόσιο
  • Πλήρης κάλυψη των αναγκών των εργαζόμενων σε παιδεία υγεία αξιοπρεπή διαβίωση.
  • Πλήρης κάλυψη των οικονομικών του ΤΕΕ από το δημόσιο μετά την κατάργηση της χρηματοδότησης του.
Αναλαμβάνει να καλέσει σε σύσκεψη εργαζόμενους και συνδικαλιστές στο δημόσιο για κοινή δράση στην κατεύθυνση της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας για την κατάργηση των μνημονίων. 

Αποφασίζει να γίνει την Τρίτη 20 Νοέμβρη συγκέντρωση μπροστά στο ΤΕΕ στις 10πμ και διαδήλωση στο ΥΠΟΜΕΔΙ με συγκέντρωση εργαζομένων και συνάντηση με τον Υπουργό και συνέλευση την ίδια μέρα για αποφάσεις. 

Καλούμε όλους τους εργαζόμενους στο ΤΕΕ να συμμετέχουν στη απεργία και την διαδήλωση.
Καλούμε όλους τους εργαζόμενους να συμμετέχουν στην περιφρούρηση της απεργίας

 

 

 

 

Τρίτη 13 Νοεμβρίου 2012

ΒΟΛΟΣ: Συζήτηση-Οργάνωση ενός μαχητικού κινήματος Άνεργων/Επισφαλών/Κοινωφελών, Κυριακή 18/11

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Τα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας ξεκίνησαν στο νομό Μαγνησίας με μια μικρή καθυστέρηση σε σχέση με άλλες περιοχές της χώρας.
Η ενοικίαση ανέργων μέσω ΜΚΟ αλλά και μέσω της ίδιας της ΓΣΕΕ και κατά τόπους εργατικών κέντρων (μαζί και το ΕΚΒ) μαζί με την πλήρη κατάργηση όλων των εργασιακών δικαιωμάτων διαμορφώνουν ένα νέο τύπο εργαζόμενου που θα αποτελέσει πρότυπο για το σύνολο του εργαζόμενου πληθυσμού με τα αλλεπάλληλα μνημόνια.
Παράλληλα, οι συνδικαλιστικές μας οργανώσες μετατρέπονται στην μεγαλύτερη εταιρία ενοικίασης ανέργων σε όλη τη χώρα επιβάλλοντας το μνημόνιο σε τουλάχιστον 60.000 εργαζόμενους των κοινωφελών προγραμμάτων.

Η εμπειρία που έχει αποκτηθεί τόσο από σχήματα ανέργων στην Αθήνα αλλά και στα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας θα συζητηθεί διεξοδικά για τη συγκρότηση και στη περιοχή μας ενός μαχητικού κινήματος ανέργων, επισφαλών και κοινωφελών εργαζομένων.

ΚΥΡΙΑΚΗ, 18 ΝΟΕΜΒΡΗ, 12πμ, ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΕΊΟΥ ΛΙΜΕΝΕΡΓΑΤΩΝ, ΒΟΛΟΣ
(Η αίθουσα είναι στην είσοδο του τελωνείου του λιμανιού Βόλου, σχεδόν απέναντι από το Δημαρχείο Βόλου)


Πρωτοβουλία για ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ (Μαγνησίας)
Τηλ. Επικοινωνίας: 6972004219, 6970967338,6932383052,6972967981

Δευτέρα 5 Νοεμβρίου 2012

Όλοι αύριο Τρίτη 6 Νοέμβρη: 10.30πμ ΜΟΥΣΕΙΟ

Η Πρωτοβουλία για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών καλεί τους εργαζόμενους στην Αθήνα στην 48ωρη απεργία 6 & 7 Νοέμβρη, με προσυγκέντρωση και διαδήλωση την Τρίτη στο Μουσείο στις 10.30 πμ.
 
  • Κάτω η κυβέρνηση και τα μνημόνια
  • Διαγραφή του χρέους
  • Έξω η Τρόικα
  • Γενική Πολιτική Απεργία Διάρκειας
  • Εργατική Εξούσια
 
Αγώνας μέχρι την νίκη!

Σάββατο 3 Νοεμβρίου 2012

ΒΟΛΟΣ: ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΕΣ ΤΑΞΙΚΕΣ ΑΠΕΡΓΙΑΚΕΣ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΕΙΣ


ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑ ΤΡΙΤΗ 6/11 9.30πμ ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙ

 


ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΤΑΞΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑΚΗ
ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ - ΠΟΡΕΙΑ
ΤΡΙΤΗ 6/11 9.30 ΣΥΝΤΡΙΒΑΝΙ

Εδώ και 5 χρόνια βιώνουμε τον πόλεμο που έχει εξαπολύσει το κεφάλαιο στο παγκόσμιο σκηνικό της οικονομικής κρίσης. Μες σ' αυτά τα χρόνια είδαμε να δημιουργούνται στρατιές ανέργων έξω απ' τον ΟΑΕΔ, ουρές ανασφάλιστων έξω απ' τα νοσοκομεία, παιδιά χωρίς βιβλία και χωρίς δασκάλους στα σχολεία, τις συλλογικές συμβάσεις να ισοπεδώνονται και κάθε επίδομα να περικόπτεται. Μέσα σε 5 χρόνια έχει συντελεστεί μια ραγδαία υποτίμηση της εργατικής δύναμης, μια τεράστια καταστροφή παραγωγικών δυνάμεων, και ενώ το 2008 βιώσαμε την εξέγερση του Δεκέμβρη, σαν έκφραση οργής και αγανάχτησης για ότι ζούσαμε ήδη, σήμερα βλέπουμε τη Χρυσή Αυγή μέσα στη βουλή, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης να πολλαπλασιάζονται και το παρακράτος να "αλωνίζει" στις γειτονιές με πογκρόμ κατά των μεταναστών και οποιουδήποτε "διαφορετικού".

Μπροστά σε αυτές τις βίαιες εξελίξεις και την ολοκληρωτική επίθεση, οι δυνάμεις του εργατικού κινήματος πολλές φορές απάντησαν δυναμικά. Με αρχή το Δεκέμβρη του 2008, ξέσπασε ένα κύμα απεργιακών κινητοποιήσεων που κορυφώθηκε στις απεργίες του Μάη-Ιούνη 2011, τις διαδηλώσεις της 28ης Οκτωβρίου 2011 και τις κινητοποιήσεις ενάντια στη ψήφιση του μνημονίου 2 τον Φλεβάρη 2012. Όλα αυτά ήταν το έδαφος για να γεννηθούν μεγαλύτεροι αγώνες που το περιεχόμενο τους ξεπερνάει πραγματικά ή εν δυνάμει την απλή υπεράσπιση εργασιακών κεκτημένων. Ο αγώνας της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής, με το πρόταγμά του για αυτοδιαχείριση της παραγωγής και άμεση δημοκρατία στην βάση των σωματείων δείχνει τον δρόμο για την κοινωνική χειραφέτηση. Η απεργία των εργολαβικών του ΑΠΘ, που ήδη μετρά αρκετές βδομάδες, δείχνει την αναγκαιότητα του αγώνα ενάντια στις δουλοκτητικές "νέες σχέσεις εργασίας", ενώ οι φοιτητικοί αγώνες που στηρίζουν την απεργία αποτελούν σημαντικό βήμα σύνδεσης των εργατικών και φοιτητικών αναγκών. Ένας πραγματικός κοινωνικός πόλεμος μαίνεται στις Σκουριές Χαλκιδικής, που αποκαλύπτει τα υγιή αντανακλαστικά και την αποφασιστικότητα των κατοίκων. Αυτοί οι αγώνες, αλλά και όλες οι μικρές και μεγάλες αντιστάσεις, ατομικές και συλλογικές, που σκόρπια αλλά υπαρκτά κοντράρονται με την εργοδοσία και το κράτος κινούν και δίνουν νέα μορφή στο εργατικό κίνημα.

Τί στάση όμως κρατά ο γραφειοκρατικός συνδικαλισμός απέναντι σε αυτούς τους αγώνες και πώς απαντά σε ένα σύστημα που προσφέρει μόνο φτώχεια, εξαθλίωση και καταστολή; Από τη μια η ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ, έχει ταχθεί ξεκάθαρα με την πλευρά του κράτους και της αστικής τάξης, προσπαθώντας να εκτονώσει και να ελέγξει την οργή με απεργίες "τουφεκιές" ενώ παράλληλα, μέσω των προγραμμάτων κοινωφελούς δουλείας μετατρέπεται στον νταβατζή του κεφαλαίου καταργώντας ακόμη και την εθνική συλλογική σύμβαση εργασίας. Από την άλλη, το ΠΑΜΕ με άφθονη επαναστατική ρητορεία μεταθέτει τις λύσεις στη δευτέρα εργατική παρουσία που περνάει μέσα από την εκλογική ενίσχυση του ΚΚΕ. Με τη λογική της υποταγής του εργατικού κινήματος στο κόμμα, οδηγούν ακόμη και τους πιο ηρωικούς αγώνες, όπως της Χαλυβουργίας, σε απομόνωση και τελικά σε ήττα, ενώ καταγγέλλουν όσους δεν ελέγχουν ως σεχταριστικούς ή συντεχνιακούς. Τέλος, ακόμη και η πρωτοβουλία πρωτοβάθμιων σωματείων έχει καταλήξει ένας συντονισμός πολιτικών γραφείων (ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΤΑΡΣΥΑ), που "αλληθωρίζει" προς την κάλπη και έχει γίνει απλή ουρά της ΓΣΕΕ, χωρίς να προσφέρει τίποτε καινούριο στους ταξικούς αγώνες.

Σε μιά εποχή, όπου είτε με Ευρώ, ειτε με Δραχμή το σύστημα της εκμετάλλευσης σαλπίζει τη φτώχεια και την εξαθλίωση της κοινωνικής πλειοψηφίας ενώ ταυτοχρονα εξοπλίζει το κρατικό χέρι της καταστολής και του φασισμού τίθεται ως επιτακτική ανάγκη η οργάνωση των αγώνων από την ίδια την εργατική τάξη μέσω της συγκρότησης ανεξάρτητου κέντρου αγώνα, που θα συντονίζει ταξικά σωματεία βάσης, επιτροπές αγώνα, λαϊκές συνελεύσεις, εργάτες ,ανέργους σε ένα κοινωνικό κίνημα βάσης. Σε αυτό το πλαίσιο δημιουργήθηκε η πρωτοβουλία για τον συντονισμό σωματείων βάσης, εργαζομένων, ανέργων και συλλογικοτήτων.

ΑΠΑΝΤΟΥΜΕ

Τα εργοστάσια στα χέρια των εργατών. Αυτοδιαχείριση σε όλους τους χώρους δουλειάς. Όλα τα μέσα παραγωγής να περάσουν στα χέρια αυτών που παράγουν τον πλούτο της κοινωνίας. Από εργοστάσια σε εμπορικά καταστήματα, από εμπορικά καταστήματα σε χωράφια και αγρούς, οι εργαζόμενοι με όπλο τους την αυτοδιαχείριση να αναλάβουν την παραγωγική διαδικασία, να την διευθύνουν μόνοι τους και να την κατευθύνουν προς το συμφέρον όλης της κοινωνίας. Μπορούμε χωρίς αφεντικά και θα τα καταφέρουμε.
Ο αγώνας στα χέρια των εργατών. Σήμερα όσο ποτέ άλλοτε είναι αναγκαία η δημιουργία και στήριξη ταξικών εργατικών σωματείων βάσης που αποκλειστικό τους όργανο θα είναι η γενική τους συνέλευση, στην οποία θα παίρνονται αγωνιστικές αποφάσεις με άμεση δημοκρατία έξω από κάθε λογική ανάθεσης και γραφειοκρατίας.
Αγωνιζόμαστε για πανεργατική γενική πολιτική απεργία διαρκείας για να ανατρέψουμε τον κοινωνικό μεσαίωνα της φτώχειας και της εξαθλίωσης που το ντόπιο και ξένο κεφάλαιο χτίζει γύρω από τις ζωές μας. Για να απεργήσει κάθε επιχείρηση και κάθε εργοστάσιο. Για να πάρουμε στα χέρια μας τις ζωές που μας ληστεύουν!

ΝΕΑ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΔΕΥΤΕΡΑ 7μμ ΕΚΘ (Ολύμπου και Αριστοτέλους)
ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΗΝ 48-ΩΡΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ-ΤΕΤΑΡΤΗ 6-7/11

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ
ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΒΑΣΗΣ, ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ, 
ΑΝΕΡΓΩΝ ΚΑΙ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΩΝ



Παρασκευή 2 Νοεμβρίου 2012

Νίκο, θα πας με τους εργοδότες;

Νίκο, θα πας με τους εργοδότες; 

Με το Νίκο Φωτόπουλο, πρώην πρόεδρο και πιθανότατα νυν της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ, ενός από τα μεγαλύτερα σωματεία της χώρας και με κομβικό ρόλο στη παραγωγική διαδικασία, δεν γνωριζόμαστε προσωπικά.
Αλλά καθένας που μάχεται στο δρόμο και παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις μέσα στο εργατικό κίνημα, γνωρίζει τις προτάσεις και τη δράση του, καθώς προσπάθησε να συνδέσει τη τύχη της ΔΕΗ με τα συμφέροντα του λαού, μπαίνοντας μπροστά σε πολλές περιπτώσεις.
Ο ίδιος, με δραματικούς τόνους, έχει καλέσει τη ΓΣΕΕ (ανεπιτυχώς μέχρι σήμερα) να υιοθετήσει ένα σοβαρό σχέδιο δράσης εναντίον της κυβέρνησης, των τροϊκανών και των μνημονίων.
Το προτεινόμενο σχέδιο των ελεγχόμενων 48ωρων επαναλαμβανόμενων απεργιών, με καταλήψεις δημοσίων κτιρίων κι όλες τις άλλες δράσεις που οδηγούν ίσα-ίσα μέχρι στην αναδιάρθρωση ή πτώση της σημερινής κυβέρνησης γίνεται ανέφικτο γιατί η ηγεσία που καλείται να το αποφασίσει, να το σχεδιάσει και να το υλοποιήσει είναι η ΓΣΕΕ.
Τα πράγματα όμως δεν έχουν μείνει πια εκεί που ήταν χθες, όχι μόνο λόγω της δραματικής κατάστασης των εργαζομένων, ανέργων ή των νέων δυσβάστακτων μέτρων αλλά εξαιτίας στο που βρίσκεται η ΓΣΕΕ, η οποία καλείται επιτακτικά να φτιάξει ένα σχέδιο δράσης.
Είναι γνωστό αλλά όχι ευρέως ότι η ΓΣΕΕ μέσω του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ υπέγραψε επισήμως το μνημόνιο για χιλιάδες άνεργους που μπήκαν στα υποτιθέμενα προγράμματα της Κοινωφελούς εργασίας. Ένα τροϊκανό μνημονιακό σχέδιο για 60.000 εργαζομένους χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα που κατευθύνεται με μαθηματική ακρίβεια στο σύνολο των εργαζομένων του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα και που πρόθυμα θα το προωθήσει η ΓΣΕΕ, αν συνεχίσει να παίρνει τη προμήθεια επί των υλοποιούμενων προγραμμάτων.

Η διαχωριστική γραμμή μέσα στο εργατικό κίνημα έχει πλέον μετατοπιστεί και δεν είναι ανάμεσα σε ένα άτολμο, ανεπαρκές σχέδιο πάλης της ΓΣΕΕ των εργοδοτικών συνδικαλιστών σε αντιπαράθεση με ένα σαφώς μαχητικότερο σχέδιο της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ (αν και στις 26/9 ακούστηκε από πολλές πλευρές το αίτημα της Γενικής Απεργίας Διαρκείας) αλλά ανάμεσα σε εργοδότες συνδικαλιστές που υπέγραψαν το μνημόνιο και στους εργαζόμενους που θέλουν να το καταργήσουν τώρα.
Το ερώτημα που μπαίνει είναι αν ο Σαμαράς κι οι εργοδότες έρχονταν να βγάλουν λόγο μπροστά στις εργατικές μάζες που απεργούν, τι θα έκανε ο Νίκος; Βέβαια, οι εργοδότες μνημονιακοί συνδικαλιστές επινοικίασης εργαζομένων είναι πανέξυπνοι. Χρησιμοποιούν τη σκιά τους για να κρύψουν τα εγκλήματά τους. Ζώντας όμως κανείς στη σκιά των άλλων, το πιθανότερο είναι να γίνει ο ίδιος σκιά του εαυτού του.

Για να υλοποιηθεί το σχέδιο Φωτόπουλου απαιτείται μια ρήξη με τη συνδικαλιστική πουλημένη γραφειοκρατία ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ και για να υλοποιηθεί το δικό μας αίτημα της γενικής απεργίας διαρκείας, που έγινε αίτημα πολλών μετά από δεκάδες 24ωρες απεργιακές τουφεκιές ή και 48ωρες λιτανείες στη Βουλή που τελικά βούλιαξαν τη ζωή εκατομμυρίων εργαζομένων, απαιτείται η συγκρότηση ενός, Ανεξάρτητου (από κράτος, την εργοδοσία και τους εργοδότες συνδικαλιστές γραφειοκράτες) Κέντρο Αγώνα των Εργατών (ΑΚΑΕ) με μια επαναστατική πολιτική.
Το μήνυμα αποστοίχισης από τη ΓΣΕΕ θα μπορούσε να δοθεί στη 48ωρη απεργία βάζοντας η ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ τη συγκέντρωσή της στο Μουσείο, μπαίνοντας μπροστά στη μάχη με το σύνθημα «Όλοι μαζί, χωρίς τους εργοδότες συνδικαλιστές, εμπρός για γενική απεργία διαρκείας»; Είναι απίθανο με όρκους πίστης στη ΓΣΕΕ κι ακόμα πιο επικίνδυνο  να περιμένει κανείς το συνέδριο της ΓΣΕΕ για να «φτιάξει» τους συσχετισμούς.
Κάθε συνδικαλιστής, εργαζόμενος, άνεργος, κοινωφελής και μη, πρέπει σήμερα να πάρει μια σαφή θέση: Θα μείνουμε μαζί με τους προδότες της εργατικής τάξης, τους ρουφιάνους συνδικαλιστές εργολάβους της τρόικας μέσα στο εργατικό κίνημα ή θα δημιουργήσουμε μια αυτόνομη οργάνωση μάχης για να νικήσουμε;
 2/11/2012
Γιάννης Χατζηγιάννης
Μέλος της Πρωτοβουλίας ΑΚΑΕ Μαγνησίας


ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΗΣ ΤΡΟΙΚΑΣ ΓΙΑ ΟΛΟ ΤΟΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟ ΠΛΗΘΥΣΜΟ
(αριστερά και δεξιά)
ΚΛΙΚ ΓΙΑ ΜΕΓΕΘΥΝΣΗ

Τετάρτη 31 Οκτωβρίου 2012

ΑΛΟΥΜΙΝΙΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ: Για ποιο μέλλον μιλάνε τα αφεντικά;


του ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΩΤ.
Μέλος του Δ.Σ.  Ε.Κ.Λιβαδειάς.

«ΜΕΛΛΟΝ»
«Για να μπορούμε να πληρώνουμε τους εργάτες πρέπει να μειωθεί ο μισθός τους.»
 «Λόγω της πτώσης της τιμής του μετάλλου και της έλλειψης ρευστότητας, αν υλοποιούσαμε τις υποχρεώσεις που απορρέουν από την διμερή σύμβαση που είχαμε υπογράψει, δεν θα μπορούσαμε να πληρώνουμε τους εργαζόμενους».
Στις παραπάνω φράσεις που ειπώθηκαν από τον διευθυντή ανθρώπινου δυναμικού της Αλουμίνιον στην αίθουσα του δικαστηρίου Λιβαδειάς, περικλείεται η ουσία στη διαφορά των εργατών του αλουμινίου με τον εργοδότη τους. Το στέλεχος της Αλουμίνιον σε αυτές τις φράσεις δίνει το στίγμα του εργοδοτικού σχεδίου «Μέλλον» και τις ρυθμίσεις που αυτό θα επιφέρει στο εργασιακό περιβάλλον του εργοστασίου, αν πραγματοποιηθεί.
Το σχέδιο συμβαδίζει απόλυτα με τις πολιτικές που εφαρμόζουν στην χώρα οι μνημονιακές κυβερνήσεις.
Ο σχεδιασμός αυτός έχει σαν παραδοχή πως για να συνεχίσουν να παράγουν, οι ιδιωτικές επιχειρήσεις στην καπιταλιστική και πτωχευμένη Ελλάδα, έχουν ανάγκη να νομοθετηθεί ένα σύστημα αμοιβής της εργασίας όχι με κριτήριο να εξασφαλίζει την αναπαραγωγή της εργατικής δύναμης, (εξασφάλιση μιας αξιοπρεπούς διαβίωσης των εργαζομένων, για να μπορεί ο εργαζόμενος να προσφέρει εργασία σε διάρκεια χρόνου), αλλά με βάση την δυνατότητα που έχει να πληρώσει αυτός που νοικιάζει την εργατική δύναμη, αδιαφορώντας για το αν είναι αρκετή η αμοιβή να αναπαράγει τον εργαζόμενο.
Ας δούμε λοιπόν, για λίγο, το μέλλον μας μέσα από την εργοδοτική λογική και το περιβάλλον που διαμορφώνει η παγκόσμια ύφεση.
Θα χρησιμοποιήσουμε γι’ αυτόν το σκοπό στοιχεία από την διεθνή ειδησεογραφία που μας έχει προσφέρει και η ίδια η ΑτΕ στις τακτικές ενημερώσεις κάθε Τετάρτης. Να σημειωθεί πως οι ενημερώσεις αυτές πάντα γίνονταν, αλλά τώρα έχουν ενταθεί. Αυτό γίνεται μετά την άρνηση των εργατών να συμβιβαστούν με τις προτάσεις «Μέλλον» τις εταιρίας και την αντίδρασή τους με απεργιακές κινητοποιήσεις. Σήμερα η διένεξη μεταξύ της ΑτΕ και εργαζομένων έχει πάρει και την δικαστική οδό και βρίσκεται σε μια καμπή που η θα φέρει τον συμβιβασμό ή θα πάρει νέα αγωνιστική ώθηση και μορφή. Έτσι οι ενημερώσεις αυτές έχουν σκοπό να προβληματίσουν τους εργάτες και να τους κάνουν να συμβιβαστούν με την καπιταλιστική πραγματικότητα.
Από την δεκαετία του 90 λόγω της ακριβής ενέργειας οι εταιρίες αλουμινίου είχαν αποκλείσει την Ευρώπη  σαν τόπο επενδύσεων για πρωτόχυτο αλουμίνιο. Οι επενδύσεις ταξίδευαν στην Νότιο Αμερική, πλούσια σε επιφανειακά κοιτάσματα βωξίτη με μικρό κόστος εξόρυξης και φτηνή ενέργεια από μεγάλα υδροηλεκτρικά εργοστάσια.
Σήμερα σαν φτηνός ενεργειακός προορισμός για επενδύσεις αλουμινίου προστέθηκαν τα εμιράτα που προσφέρουν «τσάμπα» ενέργεια.

ΛΑΡΚΟ ΤΕΛΟΣ ΧΡΟΝΟΥ


Άλλη μια επιβεβαίωση πως το ψέμα και οι αυταπάτες έχουν κοντά ποδάρια.
Ο χρόνος μετρά δυστυχώς αντίστροφα πλέον, για την ΛΑΡΚΟ, καθώς και για όλη την δημόσια περιουσία, που διαχειρίζεται το ΤΑΙΠΕΔ. Με δήλωση του υπουργού οικονομικών, το ταμείο διαχείρισης της κρατικής περιουσίας, την άλλη εβδομάδα θα παρουσιάσει στην βουλή, τον οδικό χάρτη αποκρατικοποιήσεων».
Συνάδελφοι πριν από τις εκλογές του σωματείου, προειδοποιήσαμε έγκαιρα πως: «το ξεπούλημα  της ΛΑΡΚΟ έχει ήδη αρχίσει. Στόχος είναι οι εργαζόμενοι και οι κατακτήσεις τους». “ Η πορεία για την ιδιωτικοποίηση σημαίνει πρώτα από όλα επίθεση στο εισόδημα των εργαζομένων, στις εργατικές κατακτήσεις και ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ…. ο μόνος δρόμος για να αντιμετωπίσουμε την λαίλαπα που έρχεται είναι η ενότητα των εργατών και η ανεξάρτητη εργατική δράση με απεργίες, διαδηλώσεις, κινητοποιήσεις για την σωτηρία της δουλειάς μας, των οικογενειών μας και της ίδιας της ΛΑΡΚΟ”.
Συνάδελφοι παρά τις προειδοποιήσεις μας η δοίκηση του Σωματείου, δεν τις έγραψε απλά στα παλιά της τα παπούτσια, αλλά όπως Καταγγείλαμε στους εργάτες: «με ευκαιρία τις δηλώσεις, του Μητρόπουλου προέδρου του ΤΑΙΠΕΔ στις 5/6, για εκκαθάριση και ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ, έστησαν «μηχανή» για να κοροϊδέψουν τους εργαζόμενους, (παρεμβάσεις τοπικών, κοινοβουλευτικών, συνδικαλιστικών παραγόντων) με σκοπό να πείσουν τους εργάτες πως αυτοί μπορούν να τους σώσουν γιατί έχουν τις προσβάσεις στην εξουσία».
Τονίζαμε δε ιδιαίτερα πως: «Οι εκλογές πέρασαν, και όπως το λεφτά υπάρχουν μετατράπηκε στον εφιάλτη των μνημονίων, έτσι και οι διαβεβαιώσεις πως δεν θα μας αγγίξουν, γίνετε αλλαγή διοίκησης με εντολή να εφαρμόσει την εκκαθάριση της ΛΑΡΚΟ». Ακόμα και τότε όμως γνωρίζετε την αντιδραστική στάση του ΔΣ, ενάντια στην επισημασμένη ανάγκη από εμάς για συντονισμένη αντίδραση με την υπόλοιπη εργατική τάξη της χώρας και ιδιαίτερα των υπηρεσιών που αποκρατικοποιούνται (ΔΕΗ κλπ). Χλευαστήκαμε δε ότι δήθεν, θέλαμε να σας μετατρέψουμε σε ζητιάνους όταν σας καλέσαμε πως πρέπει να πάρουμε τον δρόμο του αγώνα στο πλευρό των χαλυβουργών του Μανεση και να δώσουμε ώθηση στην σύγκρουση με τις κυβερνήσεις των μνημονίων, για την ανατροπή αυτών και των μέτρων που νομοθετούν.
Συνάδελφοι-ες μας κήρυξαν τον πόλεμο και για να το αντιμετωπίσουμε, χρειάζεται να μην κάνουμε πίσω ούτε βήμα από την πρόταση μας, που είναι η δημιουργία μιας επιτροπής ενός ανεξάρτητου από το κράτος κέντρου αγώνα, που πρέπει να δημιουργηθεί από τους ίδιους τους εργάτες και τους κατοίκους που θίγονται άμεσα από τα μέτρα, μια επιτροπή ανοιχτή σε όλους τους αγωνιστές που θέλουν ενεργά να συμπαρασταθούν αγωνιζόμενοι δίπλα μας, για να παλέψουμε ενάντια στις περικοπές της ζωής, την ιδιωτικοποίηση της ΛΑΡΚΟ καθώς και όλης της δημόσιας περιουσίας. Μια επιτροπή που θα αναλάβει δίπλα στο σωματείο να βοηθήσει σε μια αγωνιστική πορεία μακριά από παζάρια και αδιαφανείς διαδικασίες.
Μόνο μέσα από τέτοιες συνελευσιακές διαδικασίες που θα δεσμεύουν το ΔΣ, μπορούμε να διαμορφώσουμε προοπτικές νίκης στις μάχες που θα ακολουθήσουν, αφού πρώτα όμως αποκαταστήσουμε και την απαραίτητη ενότητα των εργατών γι αυτή την μάχη. Είναι η ώρα που πρέπει να διεκδικηθεί η μονιμότητα των εργατών της εργολαβίας και αυτών με μπλοκάκι, ξεκινώντας από την εγγραφή τους στο σωματείο. Και ταυτόχρονα να  απαιτήσουμε, την μείωση των ωρών εργασίας, ώστε να απορροφηθούν οι άνεργοι τις περιοχής. Μόνο έτσι θα δημιουργήσουμε στην πράξη ένα ενωμένο και αξιόμαχο εργατικό κίνημα δεμένο με τους κατοίκους της περιοχής, για να αντιμετωπίσει τον πόλεμο που μας έχουν κηρύξει. Χωρίς να ενώσεις τον στρατό σου δεν μπορείς να δόσης καμία μάχη. Τα όποια νομικά και καταστατικά προβλήματα υπάρχουν, θα πρέπει να βρεθεί άμεσα τρόπος να ξεπεραστούν. Δεν μπορεί να γίνει ούτε σκέψη για νικηφόρο αποτέλεσμα στους αγώνες που θα δώσουμε, χωρίς να έχουμε εξασφαλίσει πρώτα αυτή την βασική ενότητα.
Πιστεύουμε πως όποιος δεν θέλει να το δει αυτό, εξακολουθεί παρά το κρίσιμο σημείο που έχουν φτάσει τα πράγματα για την ύπαρξη του εργοστασίου και της δουλειάς μας, να παίζει μαζί μας με αλλά αδιαφανή σχέδια όπως το έκανε πριν και μετά τις πρόσφατες εκλογές.
Συνάδελφοι μόνο χωρίς να αναθέτουμε την ζωή μας σε «Σωτήρες», έχουμε ελπίδα να σωθούμε, αφού συνδέσουμε και τον δικό μας αγώνα με τους αγώνες που δίνονται σήμερα από την εργατική τάξη της χώρας, για την οργάνωση της γενικής απεργίας διάρκειας και την ανατροπή των μέτρων και της κυβέρνησης. Μια πορεία δράσης που θα εγκαθιδρύει κάθε στιγμή, όχι μόνο το σημερινό ειδικό μας βάρος σαν ένα από τα μεγαλύτερα σωματεία της χώρας, αλλά και τον πολύ σημαντικό ιστορικό μας ρόλο, που είχαμε κατακτήσει από την εμπειρία τις δεκαετίας 70-80 και που σήμερα χρειάζεται να ξαναθυμηθούμε για να δώσουμε τις μάχες που αφορούν την ζωή μας.
Πάλη τώρα για την οργάνωση της γενικής απεργίας διάρκειας!
 ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ 1/11/12  09:00πμ
ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΛΑΡΚΟ

Τρίτη 30 Οκτωβρίου 2012

ΓΣΕΕ/ΕΡΓΑΤΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΒΟΛΟΥ: Η μεγαλύτερη δουλεμπορική εταιρεία ενοικίασης ανέργων

Ο τοπικός τύπος, με μεγάλο ενθουσιασμό δημοσίευσε την έναρξη των προγραμμάτων Κοινωφελούς Εργασίας μέσω Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ΜΚΟ), γεγονός εν μέρει αληθές που οφείλεται στο γεγονός της μαζικής ανεργίας και της εξαθλίωσης των ανέργων, ιδιαίτερα της νέας γενιάς.
Εκείνο, όμως που δεν γράφτηκε καθόλου είναι ότι η προώθηση των νέων προγραμμάτων «Κοινωφελούς Εργασίας» καταργούν την έννοια του ανέργου και του εργαζόμενου με δικαιώματα όπως αυτά ισχύουν, ενώ δημιουργείται μια νέα ορολογία για τη μαζική ανεργία που έφερε η χρεοκοπία του καπιταλισμού, η έννοια των «ευάλωτων ομάδων» και του «ωφελούμενου». Όπως σωστά τόνισε, μάλλον ένας από τους λίγους διαφωνούντες με τα προγράμματα αυτά  στο ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, ο επιστημονικός συνεργάτης του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, Α. Καψάλης,  «Ο άνεργος δεν είναι πλέον το θύμα των αδιεξόδων του νεοφιλελεύθερου καπιταλισμού, αλλά ένα κοινωνικό ΑμεΑ (άτομο με εργασιακή αναπηρία), το οποίο χρήζει επιδοματικής κοινωνικής προστασίας. Ως εκ τούτου, δεν μπορεί να εργάζεται κανονικά, αλλά πρέπει να λαμβάνει ένα ποσό-ανάσα επιβίωσης σε τακτά χρονικά διαστήματα, εφόσον όμως δείξει καλή διαγωγή ενώπιον των σύγχρονων δουλεμπορικών γραφείων που εξασφαλίζουν δωρεάν εργασία στον δημόσιο-κοινωφελή τομέα της οικονομίας.»

Και όχι μόνο αυτό: Η ΓΣΕΕ και τα Εργατικά Κέντρα ανά την Ελλάδα, μαζί με διάφορα ΚΕΚ που έχουν δημιουργήσει, απορροφούν το 60% των ανέργων, μετατρέποντας τα επίσημα συνδικαλιστικά όργανα στον μεγαλύτερο εργοδότη, σε δουλεμπορικά καταστήματα ενοικίασης εργαζομένων! Υπάρχει κάποιο φύλλο συκής που να μην έχει πέσει; Αλήθεια, το ΕΚΒ ήταν κατά της μείωσης των μισθών στη Χαλυβουργία ή έχουν οποιοδήποτε νόημα οι καταγγελίες του περί παράβασης των εργασιακών δικαιωμάτων σε διάφορους κλάδους;
Στις συμβάσεις εργασίας που υπογράφουν μέσω του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, οι άνεργοι της Μαγνησίας, με συνυπογράφοντα τον τοπικό εκπρόσωπο του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ, (στο ρόλο και του εργοδότη πλέον),  τον πρόεδρο του ΕΚΒ  (Θ. Παπαδημόπουλο), καταργούνται πλήρως όλα τα εργασιακά δικαιώματα:
Άρθρο 15.  «Ο Εργοδότης δυνάμει του αρ. 89 του Ν.3996/11 δεν έχει υποχρέωση εφαρμογής κάποιας ΣΣΕ ρητά αποκλειόμενης και της ΕΓΣΣΕ. Ο καταβαλλόμενος συνολικός μισθός του Ωφελούμενου καθορίζεται δυνάμει του αρ. 89 του Ν. 3996/11 στο ποσό των 25 ευρώ ημερησίως και δεν δύνανται να ξεπερνά το ποσό των 625 ευρώ μηνιαίως. Κατ΄εφαρμογή της διάταξης του αρ. 89 παρ. 3 του Ν. 3996/11 ρητά συμφωνείται και συνομολογείται, ότι ο εργοδότης δεν έχει υποχρέωση να καταβάλλει οποιαδήποτε άλλη οποιαδήποτε άλλη παροχή στον ωφελούμενο ως εκ τούτου στον ανωτέρω καταβαλλόμενο μισθό περιλαμβάνεται και κάθε απαίτηση και συμψηφίζεται κάθε απαίτηση για προσαύξηση ή αποζημίωση του εργαζόμενου και ειδικότερα λόγω: α. οικογενειακών βαρών, β. πολυετίας ή προϋπηρεσίας, γ. αποζημίωσης για εργασία τις Κυριακές ή τις Αργίες  ή για προσαύξηση δώρων από την αιτία αυτή, δ. υπερωριακής απασχόλησης ε. επίδομα αδείας, επίδομα εορτών Χριστουγέννων και Πάσχα, στ. επιδόματος χορηγούμενου ή χορηγητέου από οποιονδήποτε λόγο και αιτία, συμπεριλαμβανομένων και των πάσης φύσεως θεσπισμένων ή θεσπισθησομένων οιασδήποτε φύσεως επιδομάτων».
Μην αναρωτηθεί οποιοσδήποτε γιατί οι εκπρόσωποι του ΕΚΒ είναι ανεπιθύμητοι στις απεργιακές συγκεντρώσεις στην πλ. Ελευθερίας. Οι «αριστεροί» βαστάζοι του ΕΚΒ είναι κάτι περισσότερο από εκτεθειμένοι σήμερα κι όλοι οι συνειδητοί αγωνιστές πρέπει να σπάσουν τους δεσμούς τους με τη γραφειοκρατία.

Κάθε πότε θα πληρώνουν οι κύριοι ΓΣΕΕ/ΕΚΒ/ΜΚΟ; Όταν υπάρξουν τα λεφτά!
Άρθρο 18.  «…Ο χρόνος καταβολής των αποδοχών του ωφελούμενου θα πραγματοποιείται μηνιαίως και σε συνάρτηση με τη ροή χρηματοδοτήσεως του προγράμματος σύμφωνα με τις ισχύουσες κάθε φορά διαδικασίες».

Ποια είναι η προμήθεια που οι «σωτήρες μας » θα λάβουν για την ενοικίαση εργαζομένων: Κατ΄ ελάχιστο 5%! Έτσι το ΕΚΒ μπορεί να λύσει και τα οικονομικά του προβλήματα και ν΄αγωνιστεί για τα συμφέροντα της εργατικής τάξης…..
Τι θα κάνουν τα πρωτοβάθμια σωματεία που υποδέχονται τους «κοινωφελείς» εργαζόμενους όταν είναι αγκαζέ με το ΕΚΒ; Θα τους εγγράψουν στις γραμμές τους; Αμφίβολο, αν κρίνουμε από τη στάση τους σε περιπτώσεις άλλων εργαζομένων με διαφορετικού τύπου συμβάσεις ή την ανοικτή συμπόρευσή τους με τη γραφειοκρατία σε απεργίες. Είναι πραγματικά ένα απόλυτο αίσχος που δικαιολογεί την απόφασή μας να προχωρήσουμε σε νέες οργανώσεις μάχης της εργατικής τάξης μέσω των ανεξάρτητων κέντρων αγώνα (ΑΚΑΕ).
Η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε ιδιωτικό και δημόσιο τομέα  και των συλλογικών συμβάσεων περνάει μέσα από τον αγώνα ενάντια σε κάθε μορφή επισφαλούς και ενοικιαζόμενης εργασίας και την υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων σε αυτά τα προγράμματα και τα πρωτοβάθμια σωματεία οφείλουν να εγγράψουν άμεσα όλους τους κοινωφελείς εργαζόμενους στις γραμμές τους.
Ο αγώνας αυτός δεν μπορεί να γίνει αγκαζέ με τους συνδικαλιστές-εργοδότες αλλά ενάντιά τους, ενάντια σε ΟΑΕΔ, Δήμους, ΜΚΟ, ΓΣΕΕ, ΕΡΓΑΤΙΚΑ ΚΕΝΤΡΑ, ΚΡΑΤΟΣ για πλήρη δικαιώματα για τους εργαζόμενους στα προγράμματα «κοινωφελούς εργασίας», για τη κατάργηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας και σταθερή δουλειά για όλους, όλες με αξιοπρεπείς μισθούς που να καλύπτουν πλήρως τις ανάγκες των εργαζομένων.
Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών στηρίζει την αυτό-οργάνωση των ανέργων και εργαζομένων στα πενταμηνίτικα προγράμματα, μια οργάνωση από τα κάτω, ενώνοντας ολόκληρη την εργατική τάξη  ενάντια στη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, το κράτος και τ’ αφεντικά.  Καλούμε τους εργαζόμενους και τους άνεργους να συμμετάσχουν ενεργητικά στη συγκρότηση των Ανεξάρτητων Κέντρων Αγώνα Εργατών για να δοθούν οι ταξικές μάχες με αποφασιστικότητα κι αδιαλλαξία.

30/10/2012
Γιάννης Χατζηγιάννης
Μέλος του ΑΚΑΕ Μαγνησίας
http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr
Τηλ. Επικοινωνίας: 6972004219, 6970967338, 6932383052,6972967981