Καταγγελία του Ανεξάρτητου Συνδικαλιστικού Κινήματος της ΛΑΡΚΟ για τη φασιστική δολοφονία του Παύλου Φύσσα.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΣΥΝΔΙΚΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ

19/9/13 ΛΑΡΚΟ 

ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ

Την εκδίκηση που ζητά το αίμα του δολοφονημένου αγωνιστή Παύλου Φύσσα

θα την πάρουν οι εργάτες.

Ο στόχος των φονιάδων ναζιστών, νοσταλγών του Χίτλερ και της Παπαδοπουλικής επταετίας, είναι το εργατικό κίνημα που σηκώνει ανάστημα.

Στόχος τους είναι να φοβίσουν τους αγωνιστές για να αποτραπεί ο συντονισμός των εργατικών απεργιακών κινητοποιήσεων, τώρα που ένα νέο κύμα οργής και αγανάκτησης είναι έτοιμο να σαρώσει τη κυβέρνηση των απολύσεων, των λουκέτων και της μαζικής ανεργίας.

Οι απεργιακές κινητοποιήσεις πολλών κλάδων εργαζομένων, έχει σπείρει τον τρόμο στην άρχουσα τάξη που τρέμει στην προοπτική να πραγματοποιηθεί η απεργία διαρκείας που θα στείλει την κυβέρνηση των Σαμαρά-Βενιζέλου στα σκουπίδια της ιστορίας.

Γι αυτό έχουν αμολήσει τα σκυλιά τους ενάντια σε κάθε αγωνιστή που παλεύει στην πρωτοπορία των εργατικών κινητοποιήσεων. Σε αυτή την τακτική εντάσσεται η επίθεση στο Πέραμα και η άνανδρη δολοφονία του Πέτρου Φύσσα. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι οι φασίστες έχουν ήδη δολοφονήσει αδέρφια μας μετανάστες. Λέμε καθαρά και ξάστερα στους φασίστες: Οι εργάτες της ΛΑΡΚΟ δεν ξεγελιούνται, ακούμε καθαρά το φιδίσιο κροτάλισμα και θα σας τσακίσουμε για άλλη μια φορά.

Συνάδελφοι και συναδέλφισσες,

Καταγγέλλουμε πως εδώ και λίγο καιρό τώρα η συμμορία των φονιάδων της χρυσής αυγής, που προστατεύει αυτούς που ληστεύουν ότι εμείς παράγουμε, που επιτίθεται και δολοφονεί αγωνιστές του αντιφασιστικού κινήματος, καλείται επίσημα από συνδικαλιστές του σωματείου μας, περιφερειάρχες, δημάρχους και βουλευτές που την νομιμοποιούν στα μάτια των εργατών ως φορείς λύσεων. Η δολοφονία του Φύσσα είναι η λύση των ναζιστών.

Έτσι οι θαυμαστές των στρατοπέδων συγκέντρωσης της χιτλερικής Γερμανίας, που αναμόρφωναν την κοινωνία με τις «τελικές λύσεις» στα στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας και εξόντωσης εκατομμύρια ανθρώπους που δεν χώραγαν στην νέα τάξη πραγμάτων, βρίσκουν πάλι βήμα και ξεγελώντας τους εργάτες με έθνος αίμα και φυλή, προσπαθούν να προωθήσουν τις αιμοβόρες και απάνθρωπες λύσεις τους. Η ανατροπή της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων που τους καλύπτει και τους τρέφει (η δολοφονία του Φύσσα έγινε μπροστά στα μάτια ομάδας ΔΙΑΣ), από ένα εργατικό κίνημα ανεξάρτητο από την επιρροή της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας που το υποτάσσει στους σχεδιασμούς της κυβέρνησης είναι προϋπόθεση για να πάρουμε την εκδίκηση μας.

                                      Ούτε στην ΛΑΡΚΟ, ούτε πουθενά,

                               αποκλείστε τους φασίστες σε κάθε γειτονιά

Ολοι μαζι με την απεργία των καθηγητών! Ανακοίνωση που μοιράζεται στις απεργιακές περιφορυρήσεις και στις διαδηλώσεις στην Αθήνα.

Κοινό ψήφισμα καταγγελία της ανοικτής πανελλαδικής εργατικής συνέλευσης στις 8 Σεπτέμβρη στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ

Κοινό ψήφισμα καταγγελία της ανοικτής πανελλαδικής εργατικής συνέλευσης στις 8 Σεπτέμβρη στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ

 

Καταγγέλλουμε την θρασύδειλη επιχείρηση της ελληνικής αστυνομίας εναντίον διαδηλωτών, συναγωνιστών και συντρόφων, μετά το πέρας της ανεξάρτητης - αυτόνομης πορείας που πραγματοποιήθηκε το βράδυ των εγκαινίων της ΔΕΘ. Η βαρβαρότητα εναντίον αγωνιστών, το ξύλο, οι συλλήψεις και οι προσαγωγές, οι τρομοκρατικές ενέργειες των ΜΑΤ-ΔΕΛΤΑ-ΔΙΑΣ, η εξαπόλυση των ακροδεξιών κατακαθιών εναντίον μας, αλλά και η συντονισμένη επιχείρηση φακελώματος πάνω από 150 διαδηλωτών, με συντονισμένη επιχείρηση το ίδιο βράδυ στη ΓΑΔΘ, ένα και μόνο ένα πράγμα μας δείχνουν: Φόβο και μόνο φόβο από τα σκυλιά της κυβερνητικής και κρατικής εξουσίας.

Φόβο μήπως και τα πολυποίκιλα ρυάκια της κοινωνικής οργής που ενώθηκαν στη φετινή ανεξάρτητη διαδήλωση πέρα και έξω από τα τσιράκια της εργοδοσίας και των τραπεζιτών, συνεχίσουν ακόμη πιο οργανωμένα και αποφασισμένα στον δρόμο της κοινωνικής ανυπακοής.

Φόβο μήπως και οι εργατικοί και κοινωνικοί αγώνες συναντηθούν κινηματικά και πολιτικά, σχηματίζοντας μια νικηφόρα προοπτική για όλη την πληττόμενη κοινωνική πλειοψηφία.

Φόβο μήπως και η αγαπημένη τους τακτική, το "διαίρει και βασίλευε" δεν θα έχει τύχη, μήπως μπροστά στο γκρέμισμα της υγείας, της παιδείας και της κοινωνικής πρόνοιας, έλληνες και μετανάστες, νέοι και ηλικιωμένοι, γυναίκες και άντρες, ενώσουν τις φωνές και τις γροθιές τους, στον αγώνα να πάρουμε τις ζωές μας στα χέρια μας.

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΥΛΛΗΦΘΕΝΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ

ΝΑ ΑΠΟΣΥΡΘΟΥΝ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ

 

ΔΕΝ ΜΑΣ ΦΟΒΙΖΟΥΝ ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ

 

 

Θεσσαλονίκη, 8 Σεπτέμβρη 2013,

ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ

 

*Στη συνέλευση συμμετείχαν εργαζόμενοι και αγωνιστές από:

 

Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων στη Βιομηχανική Μεταλλευτική

Κοινό Συντονιστικό επιτροπών και συντονιστικών Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού

ΕΛΒΟ

Αλουμίνιο Ελλάδας (πρώην ΠΕΣIΝΕ)

ΙΚΑ Μαγνησίας

ΒΕΜΕΚΕΠ

ΕΛΙΝ Βιοκαύσιμα

ΟΤΑ Βόλου

Ψυχική υγεία-Ειδική αγωγή Αττικής

Καπνοβιομηχανία Καβάλας

Λογιστές Αθήνας

Καθηγητές

Νοσοκομειακοί γιατροί

Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης

Λαϊκή συνέλευση Αγίου Νεκταρίου Νέας Ιωνίας

Επιτροπή Πολιτών Θέρμης 

Η κολεκτίβα 26Α από την Τουρκία

Ανοιχτή Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ

Πρωτοβουλία για το Συντονισμό σωματείων βάσης εργαζομένων, ανέργων (Θεσσαλονίκη)

Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών (Αττικής)

Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών (Μαγνησίας)

 

 

Ανακοίνωση της πανελλαδικής εργατικής συνέλευσης

Ανακοίνωση της πανελλαδικής εργατικής συνέλευσης

της 8 Σεπτέμβρη στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ

 

Την Κυριακή 8/9, πραγματοποιήθηκε η ανοικτή πανελλαδική εργατική συνέλευση στο αυτοδιαχειριζόμενο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ., με τη συμμετοχή δεκάδων εργαζομένων από το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και των κοινωνικών κινημάτων.

 

Η συνέλευση πραγματοποιήθηκε την επομένη της κοινής δράσης στα εγκαίνια της ΔΕΘ, όσων οργανώσεων, σωματείων, συλλογικοτήτων και αγωνιστών συγκεντρώθηκαν στις ανεξάρτητες συγκεντρώσεις στην Καμάρα και στην πλ. Αγ. Σοφίας, προσελκύοντας το πιο μαχητικό δυναμικό του μαζικού κινήματος σε μια πραγματικά πολυπληθή συγκέντρωση. Οι δυο συγκεντρώσεις ενώθηκαν και πραγματοποίησαν κοινή πορεία προς της ΔΕΘ σε μια πραγματικά ανεξάρτητη δράση, ενάντια στο αστικό κράτος, την εργοδοσία και τη πουλημένη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Αυτός είναι ο λόγος της μαζικής καταστολής που δέχτηκε το συγκεκριμένο τμήμα των διαδηλωτών μετά τη λήξη της πορείας.

Οι συνθήκες της κρίσης και το μη βιώσιμο του χρέους και του ίδιου καπιταλισμού έχει στρέψει το αστικό κράτος στην κατάσταση κήρυξης έκτακτης ανάγκης, όπως οι επιστρατεύσεις εργαζομένων, τη δημιουργία ζωνών κρατικής ανομίας που πιο χαρακτηριστική μορφή του είναι η Β. Χαλκιδική ενάντια στους κατοίκους που είναι κατά της λειτουργίας των μεταλλείων χρυσού, η εκτεταμένη αστυνομική βία με τη καταπάτηση δικαιωμάτων προσαχθέντων και συλληφθέντων κι ακόμα πιο φανερά με την πλήρη παροχή κρατικής στήριξης στη δράση των ναζιστικών συμμοριών.

 

Η συζήτηση πραγματοποιήθηκε σε μια περίοδο οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής κρίσης που έχει φέρει σε πλήρη αδιέξοδο το καπιταλισμό και την κυβέρνηση. Η βάση των εργαζομένων αλλά και πλατύτερα καταπιεσμένα στρώματα αντιλαμβάνονται ότι ο αγώνας πρέπει να είναι ενωτικός, πολιτικός και διαρκείας ενάντια σε κάθε τι που μας καταστρέφει τη ζωή, πρώτα και κύρια ενάντια στην σημερινή κυβέρνηση, τα μνημόνια και τους τροϊκανούς συμμάχους της, ενώ ένα τμήμα αναγνωρίζει ότι πρέπει να στραφούμε ενάντια και στο ίδιο το σύστημα της καταστροφής, τον ίδιο το καπιταλισμό.

Το σύνθημα της «Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας» που είχε και προπαγάνδιζε πέρυσι το καραβάνι αλληλεγγύης της ΒΙΟΜΕ έχει γίνει πλέον σύνθημα χιλιάδων εργαζομένων κι εκείνο που απαιτείται πλέον είναι η οργάνωσή της.

 

Εκείνο που είναι αναγκαίο κι επιτακτικό είναι η ανάγκη συγκρότησης του εργατικού κινήματος σε τελείως διαφορετικές βάσεις, καθήκον που αποκτά μια ιδιαίτερη σημασία εξαιτίας της απόφασης πολλών κλάδων να δώσουν, την αμέσως επόμενη περίοδο, μια μετωπική μάχη με τη κυβέρνηση και τη τρόικα εντός κι εκτός χώρας.

 

Αυτό σημαίνει ακόμα και δημιουργία νέων σωματείων, όπως η δημιουργία ενός κλαδικού σωματείου βιομηχανικών εργατών και μαχόμενων σωματείων βάσης, επιτροπών αγώνα, απεργιακών επιτροπών και νέες μορφές αυτο-οργάνωσης για να αντιμετωπιστεί η προδοσία της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας και να οργανωθεί από τα κάτω, με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες  ο αγώνας των εργαζομένων και ανέργων.

 

Κοινή συνισταμένη όσων τοποθετήθηκαν είναι τα εμπόδια που στήνονται διαρκώς από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία σε όλα τα επίπεδα προκειμένου να εμποδιστεί αυτή η αποφασιστική μάχη. Είναι πια προφανές ότι τα αιτήματα είναι πολιτικά κι όχι κλαδικά ή συντεχνιακά και μεμονωμένα. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να διαμορφωθεί ένα άμεσο πρόγραμμα πάλης που συνδέει τα καυτά κοινωνικά προβλήματα, τα ζητήματα των απολύσεων και των λουκέτων, οι αγώνες για  αυτοδιαχείριση μέχρι το επίπεδο της ανατροπής του καπιταλισμού, κι όπως είπαν αρκετοί συναγωνιστές μέχρι το επίπεδο της πολιτικής εξουσίας των καταπιεσμένων, δηλ. της συντριβής του αστικού κράτους και των θεσμών του.

 

Οι εκπρόσωποι της επιτροπής αγώνα ενάντια στα μεταλλεία χρυσού έθεσαν με τον πιο εύγλωττο τρόπο τη σήψη του καπιταλισμού με το ερώτημα: «Τι χρειαζόμαστε το χρυσό και τα μεταλλεία του;», θέτοντας το κομβικό ερώτημα: ποιος καταστρέφει τη ζωή μας και γιατί; Το ίδιο το ερώτημα αποτυπώνεται στο 1,5 εκατομμύριο ανέργων, στις επικείμενες χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο, το λουκέτο σε παραγωγικές μονάδες, σε παιδεία, υγεία, πρόνοια που μετατρέπουν τους ανθρώπους σε υπάρξεις χωρίς όρους ύπαρξης.

Ο δρόμος να απαντηθεί το ερώτημα έχει ήδη ανοίξει από τη κοινή δράση των αγωνιζόμενων δυνάμεων με την κοινή πορεία των ανεξάρτητων συγκεντρώσεων στη ΔΕΘ και τη κοινή ανοικτή πανελλαδική εργατική συγκέντρωση ώστε να προχωρήσουν με γρήγορο βηματισμό όλες εκείνες οι δυνατότητες που προκύπτουν από τις ανάγκες του κοινού ταξικού αγώνα ενάντια σε ένα σύστημα εκμετάλλευσης που καταβροχθίζει πλέον τη ζωή της εργατικής τάξης.

Κοινή ήταν η δέσμευση όλων των συμμετεχόντων να επαναληφθεί σχετικά άμεσα η πανελλαδική συνάντηση, ιδιαίτερα ενόψει των πολύ κρίσιμων αγώνων και να προωθηθεί η σύσφιξη των σχέσεων με τις αγωνιστικές επιτροπές κατοίκων στη Χαλκιδική.

Τέλος, αποφασίστηκε η κατάρτιση ψηφίσματος για την επίθεση της αστυνομίας το βράδυ του Σαββάτου σε συντρόφους και συναγωνιστές που συμμετείχαν στην ανεξάρτητη πορεία, επίθεση που είχε δεκάδες προσαγωγές και τρείς συλλήψεις.

 

Θεσσαλονίκη, 8 Σεπτέμβρη 2013

ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ

στο εργοστάσιο της ΒΙΟΜΕ

 

*Στη συνέλευση συμμετείχαν εργαζόμενοι και αγωνιστές από:

 

Σωματείο Εργατοϋπαλλήλων στη Βιομηχανική Μεταλλευτική

Κοινό Συντονιστικό επιτροπών και συντονιστικών Χαλκιδικής ενάντια στα μεταλλεία χρυσού

ΕΛΒΟ

Αλουμίνιο Ελλάδας (πρώην ΠΕΣIΝΕ)

ΙΚΑ Μαγνησίας

ΒΕΜΕΚΕΠ

ΕΛΙΝ Βιοκαύσιμα

ΟΤΑ Βόλου

Ψυχική υγεία-Ειδική αγωγή Αττικής

Καπνοβιομηχανία Καβάλας

Λογιστές Αθήνας

Καθηγητές

Νοσοκομειακοί γιατροί

Βιβλίου-Χάρτου Θεσσαλονίκης

Λαϊκή συνέλευση Αγίου Νεκταρίου Νέας Ιωνίας

Επιτροπή Πολιτών Θέρμης 

Η κολεκτίβα 26Α από την Τουρκία

Ανοιχτή Πρωτοβουλία αλληλεγγύης στον αγώνα των εργαζομένων της ΒΙΟΜΕ

Πρωτοβουλία για το Συντονισμό σωματείων βάσης εργαζομένων, ανέργων και συλλογικοτήτων (Θεσσαλονίκη)

Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών (Αττικής)

Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών (Μαγνησίας)

 

Ανακοινωση της πρωτοβουλιας για ΔΕΘ: ΟΛΟΙ ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΣΤΙΣ 5ΜΙΣΗ ΣΤΗΝ ΚΑΜΑΡΑ

Η ελπίδα στις συνελεύσεις μας και στους αγώνες μας!

Γενική Πολιτική Απεργίας Διαρκείας

Να ρίξουμε την κυβέρνηση. Για την Εργατική Εξουσία.

Συνάδελφοι, Συναδέλφισες,

Μια πρωτοφανής κοινωνική καταστροφή είναι σε εξέλιξη. Παρά τα μνημόνια, την ισοπέδωση των μισθών στον ιδιωτικό και δημόσιο τομέα, την άγρια φορολογία, τις βάρβαρες περικοπές των κοινωνικών δαπανών, το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και των δημόσιων αγαθών από τα κρατικά στα ιδιωτικά λαμόγια, την διάλυση της παιδείας και της υγείας, δεν υπάρχει ορατό τέλος της κρίσης. Με δύο εκατομμύρια ανέργους και ανασφάλιστους και χωρίς καμία προοπτική να εργαστούν με αξιοπρέπεια, ολόκληρη η κοινωνία βυθίζεται στην κόλαση. Με δημόσιο χρέος στο 180% του ΑΕΠ, μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να ακουστεί ότι η χώρα θα βγει στις αγορές του χρόνου ή ότι θα έχουμε ανάπτυξη! Στην Ελλάδα σήμερα εκδηλώνεται με τον πιο τραγικό τρόπο, το απόλυτο αδιέξοδο του παγκόσμιου καπιταλισμού. Η μαύρη τρύπα της παρασιτικής  φούσκας που αναγεννά συνεχώς στα σπλάχνα του  ο σάπιος καπιταλισμός απειλεί να καταπιεί την εργατική τάξη, ολόκληρη την κοινωνία και τον πολιτισμό μας. Ακόμα και η απόλυτη εκμετάλλευση της εργασίας δεν μπορεί να βγάλει τον καπιταλισμό από το αδιέξοδο.

Μέσα σε αυτήν την ζοφερή πραγματικότητα που βιώνει κάθε εργαζόμενος και μπροστά στον φάβλο κύκλο της κρίσης που είναι αδύνατον να κρυφτεί, όλοι αντιλαμβανόμαστε  ότι αυτά που μας σερβίρει η κυβέρνηση των κανιβάλων ΝΔ-ΠΑΣΟΚ ,η κυβέρνηση των Στουρνάρα –Δένδια-Μουμπούκου- Μητσοτάκη  είναι ψέματα. Οι «θυσίες» μας όχι μόνο δεν φτάνουν στο τέλος τους, αλλά ένας νέος κύκλος σκληρών συγκρούσεων είναι μπροστά μας. Ακόμα κι ο πιο δύσπιστος αντιλαμβάνεται ότι χωρίς μια πανελλαδική, μαζική, μετωπική σύγκρουση διαρκείας, χωρίς ταλαντεύσεις και συμβιβασμούς  με τη κυβέρνηση, ο δρόμος της κόλασης και της βαρβαρότητας  παραμένει ανοικτός για εμάς και τα παιδιά μας.

Διαψεύστηκαν οικτρά όποιοι νόμιζαν ότι με 24ωρες, 48ωρες διάσπαρτες απεργιακές κινητοποιήσεις θα αποτρέπονταν τα εγκληματικά σχέδια του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του.

Απέτυχαν όσοι έκοβαν χιλιόμετρα στα υπουργικά γραφεία για να εξαιρεθούν από τα μέτρα των αρμοστών του ΔΝΤ και της ΕΕ.

Όσοι γέμιζαν με ψεύτικη αισιοδοξία τους εργαζόμενους από την μία και καλλιεργούσαν την αναμονή, και την αδράνεια από την άλλη .

Όσοι μας καλούσαν να εμπιστευθούμε κάποιον κυβερνητικό διαχειριστή της ίδιας αστικής και βάρβαρης πολιτικής.

Τέλειωσαν τα παραμύθια αυτών που μας έταζαν πως η Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι φορέας σταθερότητας για τις ζωές μας και πως μπορεί να αλλάξει, να γίνει φιλεργατική και φιλολαϊκή.

Μερικοί υποστηρίζουν ότι οι εργαζόμενοι δεν είναι έτοιμοι για αγώνες εξαιτίας των κακών συσχετισμών και της έλλειψης οργάνωσης. Σκόπιμα αγνοούν τον πρωτοπόρο αγώνα που δίνουν με αξιοθαύμαστο πείσμα και διάρκεια οι εργάτες της  ΒΙΟ.ΜΕ. Αγνοούν τις χιλιάδες ψήφους των εκπαιδευτικών που παρά την επιστράτευση ψήφισαν υπέρ της απεργίας τον Μαϊο και παρά την προδοσία επανέρχονται στον αγώνα με αίτημα την απεργία διαρκείας στα σχολεία. Αγνοούν την παλλαϊκή κινητοποίηση που αγκάλιασε τον αγώνα της  ΕΡΤ. Υποτιμούν, πάλι σκόπιμα, την τρομακτική λαϊκή δύναμη που συσσωρεύεται από την  τεράστια αγανάκτηση και την απόγνωση της κοινωνίας. Σε κρίσιμες καμπές της ιστορικής εξέλιξης η οργάνωση είναι αποτέλεσμα των αγώνων που ξεσπούν και όχι το αντίστροφο.

Στην πραγματικότητα, οι περισσότερες πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες, συντάσσονται με την πολιτική του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ), μπλοκάρουν κάθε κίνηση προς τα μπρος, για να δοθούν οι αγώνες με όρους ταξικής ενότητας και νίκης. Δεν οργανώνουν και δεν μας προετοιμάζουν για τη σύγκρουση που οι ίδιες εξαγγέλλουν. Απεναντίας επικαλούνται την καταστολή της αστυνομίας ,την επιστράτευση, την ανάκληση άρθρων του συντάγματος με το πρόσχημα του «εθνικού κινδύνου» για να σαλπίσουν άτακτη υποχώρηση. Το κοινωνικό αδιέξοδο και η απόγνωση του εργαζόμενου λαού , αλλά και η πλήρης αδυναμία της πολιτικής και συνδικαλιστικής ηγεσίας του εργατικού κινήματος να οργανώσει τον αγώνα και να σταματήσει την καταστροφή, τρέφουν τον φασιστικό μινώταυρο, ο οποίος προβάλει πια σαν μια σοβαρή απειλή για την εργατική τάξη, τον λαό και την κοινωνία.

Ταξική Ενότητα στη δράση

Το αίτημα από τη βάση του εργατικού κινήματος για ενότητα στη δράση κι γενική απεργία διαρκείας, μετά από 3 χρόνια αγώνων που έριξε 2 ½ κυβερνήσεις (Καραμανλή, Παπανδρέου, Παπαδήμου)  είναι αναγκαίο αυτή τη στιγμή, ώριμο στη βάση των εργαζομένων και πρέπει να ανεπιφύλακτα να υποστηριχτεί.

Θα ήταν όμως τραγικό λάθος να αφεθεί μια τόσο σοβαρή υπόθεση που απαιτεί θυσίες, να οργανωθεί και να διεξαχθεί από όσους μας έχουν προδώσει τρία χρόνια τώρα, όσους αναρωτιούνται αν υπάρχουν απεργιακές προϋποθέσεις, όσους ταλαντεύονται ή όσους δεν έχουν εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους και το 1,5 εκατομμύριο ανέργους στους οποίους πρέπει να γίνει προσκλητήριο αγώνα. Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών και από την ΔΕΘ δίνει το μήνυμα της πάλης για την πολιτική και ιδεολογική ανεξαρτησία της εργατικής τάξης από την κυβέρνηση, τα αφεντικά, το κράτος. Παλεύει για την ανεξάρτητη πάλη της τάξης μας από τους προδότες της ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ και από κάθε γραφειοκρατικό μόρφωμα στα συνδικάτα και τις οργανώσεις μας. Παλεύουμε για την οργάνωση γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας από τα κάτω, μέσα από γενικές συνελεύσεις εργατών, απεργιακές επιτροπές, εγχειρήματα αυτοοργάνωσης και λαϊκές συνελεύσεις. Παλεύουμε για το χτίσιμο μιας επαναστατικής ηγεσίας στο εργατικό κίνημα για την ανατροπή του καπιταλισμού. Καμιά επιστροφή δεν είναι δυνατή ούτε στο παρελθόν, ούτε στα χρόνια της πλαστής ευημερίας του 2009. Το χτίσιμο μιας νέας ριζικά αναμορφωμένης κοινωνίας, μιας κοινωνίας σοσιαλιστικής, είναι η μόνη διέξοδος για να ξανανοίξουν τα εργοστάσια, να υπάρξει δουλειά για όλους, κοινωνική δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και ισότητα.

Τα αιτήματά μας είναι πολιτικά

Ο αγώνας μας για να συσπειρώσει τη πλειοψηφία των εργαζομένων αλλά και των ανέργων, όπως σωστά επισημαίνεται (έστω και καθυστερημένα) πια από πολλούς, πρέπει να έχει πολιτικούς και όχι στενά οικονομικούς, συνδικαλιστικούς ή κλαδικούς στόχους. Δεν μπορεί πια να υπάρξει κατάσταση εξαίρεσης για κανέναν. Οι επικείμενες χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο, η γενικευμένη ύφεση και η αύξηση της ανεργίας στο εφιαλτικό 27,6% είναι αδιάψευστος μάρτυρας.

Στηρίζουμε τους παρακάτω πολιτικούς στόχους χωρίς καμιά ταλάντευση και αναμονή:

  Κάτω η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, έξω η τρόικα, το ΔΝΤ και η ΕΕ.

  Να  συντριβούν οι ναζιστές, οι υποστηρικτές της διάλυσης των εργατικών οργανώσεων και σωματείων, οι μισάνθρωποι του ανθρώπινου.

  Καμιά συμμετοχή στους πολέμους του κεφαλαίου, κλείσιμο όλων των νατοϊκών βάσεων.

  Να απαγορευτούν οι απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

  Να μοιραστεί ο κοινωνικά αναγκαίος χρόνος σε όλους τους εργαζόμενους με μισθούς για να ζούμε και όχι να επιβιώνουμε.

  Να καταργηθούν όλα τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι.

  επαναστατική διαγραφή του «μη βιώσιμου» χρέους που δημιούργησαν οι καπιταλιστές.

  Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων παραγωγικών μονάδων, χωρίς αποζημίωση στο κεφάλαιο, τους δανειστές και κάτω από τον άμεσο έλεγχο των εργαζομένων.

  ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ – ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.

Απεργιακές επιτροπές σε κάθε χώρο δουλειάς, σε τοπικό και πανεθνικό επίπεδο.

Το αίτημα να τελειώνουμε με τις κυβερνήσεις της κοινωνικής καταστροφής και τα μνημόνια, απαιτεί από εμάς

να μην αφήσουμε τη διεξαγωγή των αγώνων στα χέρια αυτών που σφυρίζουν την έναρξη και τη λήξη

 των αγώνων σύμφωνα με τα συμφέροντα του κυβερνητικού συνδικαλισμού και όχι των εργαζομένων.

Σε όλες τις γενικές συνελεύσεις που θα διεξαχθούν την επόμενη περίοδο, προτείνουμε τα παρακάτω:

Λήψη απόφασης για τη κήρυξη Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας με τη μορφή 5θήμερων κινητοποιήσεων και την 5η μέρα γενικές συνελεύσεις σε πανελλαδικό επίπεδο.

Λήψη απόφασης από πρωτοβάθμια σωματεία για άμεση εκκίνηση απεργιακών κινητοποιήσεων οποιασδήποτε μορφής (στάσεις εργασίας, 24ωρες, καταλήψεις κλπ).

Εκλογή από τις γενικές συνελεύσεις απεργιακής επιτροπής (ο αριθμός ανάλογα με τα μέλη του σωματείου και τις ανάγκες του αγώνα) για τη περιφρούρηση του αγώνα, ιδιαίτερα ενάντια στις προσπάθειες υπονόμευσής από τις γραφειοκρατίες και το κράτος. Η απεργιακή επιτροπή πρέπει να είναι υπόλογη για τις ενέργειές της στη γενική συνέλευση των εργαζομένων.

  Μέσω της απεργιακής επιτροπής, δημιουργία επιτροπής σύνδεσης με άλλους εργασιακούς χώρους, για τη δημοσιότητα και την επικοινωνία με άλλες απεργιακές επιτροπές ή μαχόμενες δυνάμεις (άνεργοι, συνελεύσεις γειτονιάς, αντιφασιστικές κινήσεις κλπ) προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα όλων των μαχόμενων εργατικών δυνάμεων σε τοπικό επίπεδο και μια πανεθνική κεντρική απεργιακή επιτροπή υπόλογη στη βάση των εργαζομένων και που θα παρακάμψει τους απεργοσπάστες της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ.

  Άμεση εκπόνηση ενός προγράμματος δράσης σε περιπτώσεις καταστολής από την αστυνομία και τους φασίστες, δικαστικών διώξεων (νομική βοήθεια κλπ), επιστράτευσης από τη κυβέρνηση ή αναστολής άρθρων του Συντάγματος (πχ των διαδηλώσεων για λόγους εθνικής ασφάλειας & δημοσίου συμφέροντος κλπ).

  Διαφύλαξη των οικονομικών διαθεσίμων των σωματείων μας από οποιαδήποτε παρέμβαση του κράτους και χρησιμοποίηση τους για τις ανάγκες του αγώνα.

ΒΑΡΚΙΖΑ ΤΕΛΟΣ! – VENCEREMOS!

 Ολοι το Σάββατο 7/9  στην ΚΑΜΑΡΑ 5³⁰ μ.μ στην ανεξάρτητη απο γραφειοκράτες συγκέντρωση και πορεία στα εγκαίνια της ΔΕΘ

Πρωτοβουλία για ένα ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΤΩΝ ΕΡΓΑTΩΝ

http://kentroagona-ergaton.blogspot

 

Προκύρηξη και αποφάσεις της συνέλευσης της πρωτοβουλίας ΑΚΑΕ Μαγνησίας την 1/9

Στη σημερινή συνέλευση της Πρωτ. ΑΚΑΕ (Μαγησίας) αποφασίστηκαν τα παρακάτω: 

 1. Η διανομή της προκήρυξης που ακολουθεί, σε όλες τις γενικές συνελεύσεις του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα. 
 2. Ένα ανοικτό γράμμα σε όλες τις μαχόμενες δυνάμεις της περιοχής να θα καλεί να συζητήσουμε τις πολιτικές προτάσεις και τα οργανωτικά μέτρα για τη κήρυξη της απεργίας διαρκείας. 
 3. Συμμετοχή σε ΔΕΘ 7/9 στην Καμάρα (5.30μμ) και στην εργατική συνέλευση την επομένη 8/9 (11πμ) στο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ. 
 4. Κείμενο στήριξης στον Σ. Μιχαήλ και Κ. Μουτζούρη λόγω της δίωξης κράτους και ναζιστών.

 

 

Η ελπίδα στις συνελεύσεις μας και στους αγώνες μας!

Γενική Πολιτική Απεργίας Διαρκείας

Συνάδελφοι, Συναδέλφισες,

Μια πρωτοφανής κοινωνική καταστροφή είναι σε εξέλιξη κι ακόμα κι ο πιο δύσπιστος αντιλαμβάνεται ότι χωρίς μια πανελλαδική, μαζική, μετωπική σύγκρουση διαρκείας, χωρίς ταλαντεύσεις και συμβιβασμούς  με τη κυβέρνηση, ο δρόμος της κόλασης και της βαρβαρότητας  παραμένει ανοικτός για εμάς και τα παιδιά μας.

Διαψεύστηκαν οικτρά όποιοι νόμιζαν ότι με 24ωρες, 48ωρες διάσπαρτες απεργιακές κινητοποιήσεις θα αποτρέπονταν τα εγκληματικά σχέδια του κεφαλαίου και των κυβερνήσεών του.  

Απέτυχαν όσοι έκοβαν χιλιόμετρα στα υπουργικά γραφεία για να εξαιρεθούν από τα μέτρα των αρμοστών του ΔΝΤ και της ΕΕ και γέμιζαν με αισιοδοξία τους εργαζόμενους και καλλιεργούσαν την αναμονή..

Όσοι υποστηρίζουν ότι οι εργαζόμενοι δεν είναι έτοιμοι για αγώνες εξαιτίας της έλλειψης οργάνωσης, σκόπιμα αγνοούν τη ΒΙΟ.ΜΕ, τις χιλιάδες ψήφους των εκπαιδευτικών υπέρ της απεργίας παρά την επιστράτευση, την ΕΡΤ και αποσιωπούν συστηματικά τα μαθήματα της ιστορίας: Σε κρίσιμες καμπές της ιστορικής εξέλιξης η οργάνωση είναι αποτέλεσμα των αγώνων που ξεσπούν και όχι το αντίστροφο. Στη πραγματικότητα, οι περισσότερες πολιτικές και συνδικαλιστικές ηγεσίες, είτε γιατί είναι προδοτικές και συντάσσονται με το μνημόνιο (ΔΑΚΕ-ΠΑΣΚΕ), είτε γιατί έχουν μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στο καπιταλισμό από τους ίδιους τους αστούς, είτε γιατί οι ίδιες δεν έχουν καμιά εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και τη τάξη μας, μπλοκάρουν κάθε κίνηση προς τα μπρος για να δοθούν οι αγώνες με όρους ταξικής ενότητας και νίκης. Δεν οργανώνουν και δεν μας προετοιμάζουν για τη σύγκρουση που οι ίδιες εξαγγέλλουν, (καταστολή αστυνομίας, επιστράτευση κλάδων, ανάκληση άρθρων του συντάγματος με το πρόσχημα του «εθνικού κινδύνου»). Αυτό θα είναι κυρίως το πρόσχημα της άτακτης υποχώρησής τους αν οι αγώνες αφεθούν στα χέρια τους.

Ένα πλήρες αδιέξοδο

Η κοινωνική καταστροφή που οφείλεται στην βαθειά οικονομική και κοινωνική κρίση που προκάλεσε ο καπιταλισμός, βάθυνε και έγινε αδιέξοδο με την διαχείρισή του από την ίδια πολιτική ελιτ στα πλαίσια του συστήματος που την προκάλεσε. Η αύξηση του δημόσιου χρέους στα 321δις€ (αύξηση 18δις€ από πέρυσι) κοντά στο 180% του ΑΕΠ, χωρίς να συνυπολογιστούν τα χρέη των ΔΕΚΟ με εγγύηση του Δημοσίου (30δις€) και η μεταφορά χρέους στο μέλλον (swaps, 80δις€), μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να ακουστεί ότι η χώρα θα βγει στις αγορές του χρέους του χρόνου ή ότι θα έχουμε ανάπτυξη! Μοναδικό θέμα συζήτησης σε Ευρώπη και Αμερική είναι ένα νέο κούρεμα του χρέους γιατί αυτό δεν είναι βιώσιμο. Ο καπιταλισμός και το χρέος τους  δεν είναι βιώσιμο. Η εργατική τάξη όμως πρέπει να ζήσει!

Ταξική Ενότητα στη δράση

Όσοι καλλιεργούν την διάσπαση του εργατικού κινήματος, σπέρνουν την ηττοπάθεια και συνεχίζουν να σπέρνουν τη σύγχυση, σπεύδουν σήμερα να υιοθετήσουν, μετά από 3 χρόνια κοινωνικής καταστροφής κι ερήμωσης, το σύνθημα που εμείς έχουμε διατυπώσει για τη ανάγκη της οργάνωσης της Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας.

 Πλέον, πολλές Ομοσπονδίες του δημόσιου τομέα καλούν για την οργάνωσή της με σκοπό προς το παρόν να εκβιάσουν τη κυβέρνηση των ληστών. Αν ο εκβιασμός τους δεν πετύχει ίσως επιχειρήσουν να την ξεκινήσουν για να διαχειριστούν τη διάσωση τους και όχι των εργαζομένων. Χωρίς κοινωνικά συμβόλαια η συνδικαλιστική γραφειοκρατία είναι άχρηστη και ξεμένει από δουλειά στα υπουργικά και διευθυντικά γραφεία. Το τίμημα που έχουμε πληρώσει εξαιτίας της στάσης των ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ και όσων την καλούν να οργανώσει τους αγώνες είναι γνωστό: Φτωχοποίηση, μαζική ανεργία κυρίως από τον ιδιωτικό τομέα, απολύσεις τώρα στο δημόσιο και λουκέτα παντού: Υγεία, Παιδεία, ΟΤΑ, Ασφαλιστικά Ταμεία, ΔΕΚΟ κλπ.

Το αίτημα όμως από τη βάση του εργατικού κινήματος για ενότητα στη δράση κι απεργία διαρκείας, μετά από 3 χρόνια αγώνων που έριξε 2 ½ κυβερνήσεις (Καραμανλή, Παπανδρέου, Παπαδήμου)  είναι αναγκαίο, αυτή τη στιγμή ώριμο στη βάση των εργαζομένων και πρέπει να ανεπιφύλακτα να υποστηριχτεί.

Θα ήταν όμως τραγικό λάθος να αφεθεί μια τόσο σοβαρή υπόθεση που απαιτεί θυσίες, να οργανωθεί και να διεξαχθεί από όσους μας έχουν προδώσει τρία χρόνια τώρα, όσους αναρωτιούνται αν υπάρχουν απεργιακές προϋποθέσεις, όσους ταλαντεύονται ή όσους δεν έχουν εμπιστοσύνη στους εργαζόμενους και το 1,5 εκατομμύριο ανέργους στους οποίους πρέπει να γίνει προσκλητήριο αγώνα.

Τα αιτήματά μας είναι πολιτικά

Ο αγώνας μας για να συσπειρώσει τη πλειοψηφία των εργαζομένων αλλά και των ανέργων, όπως σωστά επισημαίνεται (έστω και καθυστερημένα) πια από πολλούς, πρέπει να έχει πολιτικούς και όχι στενά οικονομικούς, συνδικαλιστικούς ή κλαδικούς στόχους. Δεν μπορεί πια να υπάρξει κατάσταση εξαίρεσης για κανέναν. Οι επικείμενες χιλιάδες απολύσεις στο δημόσιο, η γενικευμένη ύφεση και η αύξηση της ανεργίας στο εφιαλτικό 27,6% είναι αδιάψευστος μάρτυρας:

Στηρίζουμε τους παρακάτω πολιτικούς στόχους χωρίς καμιά ταλάντευση και αναμονή:

ü  Κάτω η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ – ΝΔ, έξω η τρόικα, το ΔΝΤ και η ΕΕ.

ü  Να  συντριβούν οι ναζιστές, οι υποστηρικτές της διάλυσης των εργατικών οργανώσεων και σωματείων, οι μισάνθρωποι του ανθρώπινου.

ü  Καμιά συμμετοχή στους πολέμους του κεφαλαίου, κλείσιμο όλων των νατοϊκών βάσεων.

ü  Να απαγορευτούν οι απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα.

ü  Να μοιραστεί ο κοινωνικά αναγκαίος χρόνος σε όλους τους εργαζόμενους με μισθούς για να ζούμε και όχι να επιβιώνουμε.

ü  Να καταργηθούν όλα τα μνημόνια και οι εφαρμοστικοί τους νόμοι.

ü  Διαγραφή του δημόσιου χρέους.

ü  Εθνικοποίηση των τραπεζών και των μεγάλων παραγωγικών μονάδων, χωρίς αποζημίωση στο κεφάλαιο, τους δανειστές και κάτω από τον άμεσο έλεγχο των εργαζομένων.

ü  ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΝΑΤΡΟΠΗ – ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΕΞΟΥΣΙΑ.

Απεργιακές επιτροπές σε κάθε χώρο δουλειάς, σε τοπικό και πανεθνικό επίπεδο.

Το αίτημα να τελειώνουμε με τις κυβερνήσεις της κοινωνικής καταστροφής και τα μνημόνια, απαιτεί από εμάς να μην αφήσουμε τη διεξαγωγή των αγώνων στα χέρια αυτών που σφυρίζουν την έναρξη και τη λήξη των αγώνων σύμφωνα με τα συμφέροντα του κυβερνητικού συνδικαλισμού και όχι των εργαζομένων.

Σε όλες τις γενικές συνελεύσεις που θα διεξαχθούν την επόμενη περίοδο, προτείνουμε τα παρακάτω:

ü  Λήψη απόφασης για τη κήρυξη Γενικής Πολιτικής Απεργίας Διαρκείας με τη μορφή 5θήμερων κινητοποιήσεων και την 5η μέρα γενικές συνελεύσεις σε πανελλαδικό επίπεδο.

ü  Λήψη απόφασης από πρωτοβάθμια σωματεία για άμεση εκκίνηση απεργιακών κινητοποιήσεων οποιασδήποτε μορφής (στάσεις εργασίας, 24ωρες, καταλήψεις κλπ).

ü  Εκλογή από τις γενικές συνελεύσεις απεργιακής επιτροπής (ο αριθμός ανάλογα με τα μέλη του σωματείου και τις ανάγκες του αγώνα) για τη περιφρούρηση του αγώνα, ιδιαίτερα ενάντια στις προσπάθειες υπονόμευσής από τις γραφειοκρατίες και το κράτος. Η απεργιακή επιτροπή πρέπει να είναι υπόλογη για τις ενέργειές της στη γενική συνέλευση των εργαζομένων.

ü  Μέσω της απεργιακής επιτροπής, δημιουργία επιτροπής σύνδεσης με άλλους εργασιακούς χώρους, για τη δημοσιότητα και την επικοινωνία με άλλες απεργιακές επιτροπές ή μαχόμενες δυνάμεις (άνεργοι, συνελεύσεις γειτονιάς, αντιφασιστικές κινήσεις κλπ) προκειμένου να δημιουργηθεί ένα ανεξάρτητο κέντρο αγώνα όλων των μαχόμενων εργατικών δυνάμεων σε τοπικό επίπεδο και μια πανεθνική κεντρική απεργιακή επιτροπή υπόλογη στη βάση των εργαζομένων και που θα παρακάμψει τους απεργοσπάστες της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ.

ü  Άμεση εκπόνηση ενός προγράμματος δράσης σε περιπτώσεις καταστολής από την αστυνομία και τους φασίστες, δικαστικών διώξεων (νομική βοήθεια κλπ), επιστράτευσης από τη κυβέρνηση ή αναστολής άρθρων του Συντάγματος (πχ των διαδηλώσεων για λόγους εθνικής ασφάλειας & δημοσίου συμφέροντος κλπ).

ü  Διαφύλαξη των οικονομικών διαθεσίμων των σωματείων μας από οποιαδήποτε παρέμβαση του κράτους και χρησιμοποίηση τους για τις ανάγκες του αγώνα.

ΒΑΡΚΙΖΑ ΤΕΛΟΣ! - VENCEREMOS!

πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών (Μαγνησίας) 1/9/2013 http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/, τηλ.: 6972004219, 6970967338, 6932383052, 6972967981

 

ΔΕΘ: ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και πορεία

Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγωνα Εργατών καλεί και συμμετέχει στην ανεξάρτητη ταξική συγκέντρωση και πορεία το Σάββατο 7 Σεπτέμβρη, στην Καμάρα στις 5.30 μμ

Επίσης καλεί στην εργατική συνέλευση που θα γίνει την επόμενη μέρα 8 Σεπτέμβρη στον χώρο του κατειλημμένου εργοστασίου της  ΒΙΟ. ΜΕ.την Κυριακή 08/09/2013 και ώρα 11:00 στην
ΒΙΟ.ΜΕ.: Λαέρτου 21,23,25 περιοχή ΙΚΕΑ
λεωφορεία Νο 2,3,8 στάση Σ.Α.Σ.Θ

Ευχαριστηριο προς σωματειο ΒΕΜΕΚΕΠ για την οικονομικη ενισχυση ανεργου ασθενη συναγωνιστη

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

Ευχαριστούμε θερμά το Διοικητικό Συμβούλιο του Σωματείου Εργαζομένων ΒΕΜΕΚΕΠ αλλά και όλους τους εργαζόμενους του σωματείου για την άμεση ανταπόκριση με οικονομική ενίσχυση 200€ (διακόσια ευρώ), προκειμένου να εγχειριστεί άνεργος, μέλος της Λαϊκής Συνέλευσης γειτονιάς Αγ. Νεκταρίου, που κινδυνεύει με τύφλωση λόγω επιδεινούμενου καταρράκτη.

Μετά από χρόνια δουλειάς, ο συνάδελφος παραμένει επί τέσσερα χρόνια άνεργος και ανασφάλιστος, όπως χιλιάδες άλλοι στην περιοχή μας και σ΄ ολόκληρη τη χώρα, χωρίς καμιά πρόσβαση πλέον στη στοιχειώδη περίθαλψη.  Ιδιαίτερα στα οφθαλμολογικά περιστατικά, στο νοσοκομείο του Βόλου δεν υπάρχει οφθαλμίατρος (μονάχα ένας)  και οφθαλμολογικά υλικά, ενώ στη Λάρισα δεν υπάρχουν οφθαλμολογικά υλικά και επάρκεια χειρουργικών κρεβατιών λόγω έλλειψης προσωπικού.

Μόνο η αλληλεγγύη μπορεί να αποσοβήσει τη κοινωνική καταστροφή και μόνο ο ταξικός αγώνας μπορεί να δώσει ελπίδα για μια κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, καταπίεση και ταξικές διακρίσεις.

Όπως εσείς στέκεστε στο πλευρό μας, έτσι κι εμείς στεκόμαστε στο πλευρό των ταξικών μας αδελφών.

21 Αυγούστου 2013

Για την Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΠΑΣ

ΓΙΑΝΝΗΣ ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗΣ

Ανοιχτή συνέλευση τής πρωτοβουλίας για ένα Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών

 

Για τον θάνατο του 19χρονου Θανάση

Για τον θάνατο του 19χρονου Θανάση

 Ο θάνατος του σχεδόν ανήλικου Θανάση Καναούτη κατά τον έλεγχο εισιτηρίων σε τρόλεϊ συγκλόνισε τον κόσμο των συγκοινωνιών και ολόκληρη την χώρα.

Δεν είναι η πρώτη ένταση μεταξύ επιβατών και ελεγκτών εισιτηρίων ούτε το πρώτο σοβαρό επεισόδιο. Όμως ένας θάνατος δεν είναι απλά ένα επεισόδιο. Δεν παραγράφεται, δεν δικαιολογείται. Είναι αδιανόητο για τους εργαζόμενους των συγκοινωνιών να μην πάρουν θέση. Η εξήγηση του παραλογισμού που προκαλεί η κρίση και η κατάσταση κοινωνικής διάλυσης που βιώνουμε όλοι είναι ικανή αλλά προφανώς δεν φτάνει.

Οι συγκοινωνίες με την πρώτη εφαρμογή των μέτρων και της παραδοχής της χρεοκοπίας. από το 2010, μετατράπηκαν από εταιρείες δημόσιου συμφέροντος και κοινής ωφέλειας, σε εταιρείες με πελατειακή νοοτροπία παραγωγής εσόδων.

Ο δημόσιος και κοινωνικός χαρακτήρας των συγκοινωνιών καταργήθηκε με ένα διάταγμα. Καταργήθηκε ο κανονισμός, ο τρόπος και ο προσανατολισμός λειτουργίας και οι συγκοινωνίες από εταιρείες παραγωγής κοινωνικού έργου μετατράπηκαν σε εταιρείες συλλογής κομίστρου.

 Έτσι, οι εργαζόμενοι των συγκοινωνιών πλήρωσαν και πληρώνουν με απολύσεις και μειώσεις μισθών και οι επιβάτες με συνεχείς αυξήσεις της τιμής του εισιτηρίου, τα ελλείμματα του δημοσίου και την αδυναμία του κράτους να χρηματοδοτήσει ένα δημόσιο αγαθό.  Οι συγκοινωνίες λειτουργούν πια με κριτήρια ιδιωτικής επιχείρησης, καταρτούν επιχειρησιακά πλάνα και προϋπολογίζουν έσοδα και έξοδα μέχρι τελευταίου ευρώ.

Βασικός άξονας του προϋπολογισμού των εισπράξεων  είναι τα εισιτήρια. Όμως πολύ υπολογίσιμη παράμετρος είναι και το κόψιμο προστίμων που αποτελεί σοβαρό ποσοστό εσόδων. Οι υπηρεσίες ελέγχου εισιτηρίων αναδιοργανώθηκαν σε μια βασική υπηρεσία υπό το υπουργείο μεταφορών και τον ΟΑΣΑ, ενώ παράλληλα διενεργούνται έλεγχοι και από τον κάθε φορέα ξεχωριστά. Οι υπάλληλοι των υπηρεσιών ελέγχου βρίσκονται μόνιμα κάτω από την αφόρητη πίεση των διοικήσεων και του υπουργείου που είναι οι φορείς αυτής της πολιτικής και οι ηθικοί αυτουργοί του θανάτου του 19χρονου. Όμως....

Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να υποτιμηθούν οι προσωπικές ευθύνες. Σε καμία περίπτωση δεν είναι αποδεκτές συμπεριφορές αυταρχισμού ή προσβολής επιβατών από την μεριά των ελεγκτών που έχουν καταγγελθεί πολλές φορές (με εξαίρεση τους υπαλλήλους του μετρό κατά γενική ομολογία). Οι ελεγκτές εισιτηρίων είναι εργαζόμενοι και όχι μπράβοι. Δεν έχουν κανένα δικαίωμα πίεσης στους επιβάτες είτε για να πληρωθούν πρόστιμα, είτε για να πάρουν τα στοιχεία τους, είτε για να παρεμποδίσουν την έξοδό τους με οποιοδήποτε τρόπο. Θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουν ότι: Η εισιτηριοδιαφυγή όπως και η άρνηση πληρωμής των χαρατσιών, όπως και η άρνηση πληρωμής άδικων φόρων και προστίμων δεν έχουν στόχο τους ίδιους τους ελεγκτές, αλλά μια κυβέρνηση και μια πολιτική που έχει κάνει την ζωή των φτωχών και λαϊκών στρωμάτων αφόρητη.

Θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουν ότι αυτές οι κοινωνικές ομάδες ανεξάρτητα από σωστές ή λάθος επιλογές κοινωνικής αντίστασης στην λαίλαπα των μέτρων της καταστροφής,  είναι εν δυνάμει σύμμαχοι και όχι αντίπαλοί μας.

Θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουν ότι ο μισθός τους δεν εξαρτάται από τα έσοδα των εισιτηρίων. Η τιμή των εισιτηρίων τριπλασιάστηκε και ο μισθός έπεσε στο μισό. Θα πρέπει επιτέλους να καταλάβουν ότι η ανασφάλεια και ο φόβος της απόλυσης αντιμετωπίζονται μέσα από συλλογικές διαδικασίες με συμμάχους τα στρώματα που και αυτά χτυπιούνται και ότι δεν υπάρχουν ατομικές λύσεις.

Θα πρέπει να καταλάβουν ότι ακραίες συμπεριφορές δεν έχουν καμιά σχέση με τους εργαζόμενους στις συγκοινωνίες.

Ακόμη και ο τελευταίος περιθωριακός, εξαθλιωμένος ή "τζαμπατζής" έχει το δικαίωμα να μεταφερθεί στο σπίτι του και εμείς την υποχρέωση να τον μεταφέρουμε με την μεγαλύτερη άνεση και ευγένεια. Η παράδοση των εργαζόμενων στις συγκοινωνίες που πάντα ήταν με το μέρος των αδυνάτων, πρέπει ιδιαίτερα σήμερα σε συνθήκες κοινωνικής κατάρρευσης, να κρατηθεί σαν κόρη οφθαλμού.

Οι εργαζόμενοι στις συγκοινωνίες είναι  εργαζόμενοι με παράδοση και ιστορία στους αγώνες της εργατικής τάξης και όχι δολοφόνοι.

Καμιά ανοχή στους φυσικούς ενόχους του θανάτου του 19χρονου αν υπάρχουν.

Καμιά ανοχή στους ηθικούς αυτουργούς που με τις πολιτικές τους δολοφονούν αθώους ανθρώπους.

'Έξω οι "κεφαλοκυνηγοί" από τις συγκοινωνίες.

Δημόσιες δωρεάν μεταφορές για όλους.

 

ΑΥΤΟΝΟΜΟ ΕΝΩΤΙΚΟ ΣΧΗΜΑ

20/8/13

 

 

http://www.aytonomo.blogspot.com

panalexr2@gmail.com

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗΚΕ Η ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ
ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΕΡΓΑΤΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (ΕΚΑ 11-7-13)

Πραγματοποιήθηκε η συνέλευση της «Πρωτοβουλίας για Ανεξάρτητο κέντρο Αγώνα Εργατών» στις 11 Ιουλίου, στο Εργατικό Κέντρο Αθήνας.

Σε αυτήν συζητήθηκαν οι εμπειρίες και τα πολιτικά συμπεράσματα που βγαίνουν από τους αγώνες της τελευταίας περιόδου, ιδιαίτερα συζητήθηκαν οι αγώνες στο ΜΕΤΡΟ, τους  καθηγητές και την ΕΡΤ.

Από τους περισσότερους ομιλητές τονίστηκε ότι το πρόβλημα τους εργατικού κινήματος αυτήν την περίοδο δεν είναι απλά οργανωτικό,  ή πρόβλημα συμμετοχής στους αγώνες, αλλά βασικά πολιτικό. Δεν μπορεί να γίνει το παραμικρό προχώρημα στην αναδιοργάνωση και την αντεπίθεση του εργατικού κινήματος,  αν αυτό δεν βαδίσει σε μια επαναστατική κατεύθυνση. Η προοπτική άμεσα της γενικής πολιτικής απεργίας διαρκείας αποτελεί τον αποφασιστικό κόμβο γύρω από το οποίο θα πρέπει να συγκεντρωθούν όλοι οι επιμέρους αγώνες της εργατικής τάξης. Το μεγάλο ζητούμενο της ενότητας της εργατικής τάξης μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο στην βάση μιας επαναστατικής προοπτικής που θα δίνει καθαρή διέξοδο από την κρίση και την κοινωνική καταστροφή.

Την  ωριμότητα των συνθηκών και τον πραγματικό  συσχετισμό στη χώρα μας δεν τον αναζητούμε ούτε στις στατιστικές των συνδικάτων, ούτε στις δημοσκοπήσεις των μελλοντικών εκλογών αλλά τον διαμορφώνουμε μέσα από την πάλη μας. Η πρωτοφανής - ιστορικών διαστάσεων- κινητοποίηση  εκατομμυρίων εργατών στους δρόμους της Βραζιλίας, της Τουρκίας και της Αιγύπτου μας δίνει αισιοδοξία σ αυτή την πορεία

Ακόμα συζητήθηκαν οι απολύσεις στο δημόσιο, η κατάσταση στον χώρο της υγείας, ζητήματα που αφορούν το μεταβατικό πρόγραμμα και τους στόχους των επιμέρους αγώνων, το ζήτημα της συνδικαλιστικής και κρατικής γραφειοκρατίας , και του διεθνισμού. 

Μετά από προτάσεις συμμετεχόντων αποφασίστηκε η καλύτερη οργάνωση και ο συντονισμός δυνάμεων που συμμετέχουν στην προσπάθεια για ανεξάρτητο κέντρο αγώνα εργατών.

Αποφασίστηκαν:

1. Να συγκαλείται συνέλευση τακτικά μια φορά τον μήνα, που θα έχει αποφασιστικό χαραχτήρα στην δράση της πρωτοβουλίας για «Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών»

2. Δημιουργία ανοιχτής και ανακλητής συντονιστικής επιτροπής που θα συντονίζει την δράση και τις παρεμβάσεις

3. Δημιουργία ομάδων δουλειάς σε διάφορους τομείς (δημόσιο, εργοστάσια , υγεία, άνεργοι κλπ)

4. Ο καλύτερος συντονισμός με άλλες προσπάθειες που γίνονται σε άλλες πόλεις για την δημιουργία Ανεξάρτητων Κέντρων Αγώνα  Εργατών.