Κάλεσμα για τη 2η πανελλαδική εργατική συνέλευση στο Βόλο: 14-15 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Α.        Η βασική θέση της ανακοίνωσης της πρώτης πανελλαδικής εργατικής συνέλευσής μας, στις 8 Σεπτέμβρη στη Θεσσαλονίκη, δηλαδή πως οι συνθήκες της κρίσης και το μη βιώσιμο του χρέους, καθώς και του ίδιου του καπιταλισμού, έχει στρέψει το αστικό κράτος στην Ελλάδα, σε μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης και ταυτόχρονα σε μια ευθεία αμφισβήτηση της παρούσας κυβέρνησης, επιβεβαιώθηκε πλήρως από τα ίδια τα γεγονότα.

Με τη λήξη της 1^ης πανελλαδικής μας συνάντησης, ο Σεπτέμβρης δημιούργησε ένα γιγαντιαίο απεργιακό κύμα με κεντρικό αίτημα την ανατροπή των μνημονίων και των απολύσεων με βασικό όπλο την απεργία διαρκείας. Ο αγώνας αυτός δεν προχώρησε πέρα από ένα δεκαήμερο (16-23/9) και μόνο ο κλάδος των διοικητικών υπαλλήλων δυο πανεπιστημίων συνεχίζει σήμερα να απεργεί για 11^η εβδομάδα.  

Σε αυτό το απεργιακό κύμα, παρουσιάστηκε έντονη η ανάγκη της ενότητας της εργατικής τάξης, να συμπαρασυρθούν κι άλλοι κλάδοι εργαζομένων στον αγώνα και για πρώτη φορά εμφανίστηκε, αλλού πετυχημένα αλλού όχι. Επιπλέον,  μέσα στα συνδικάτα μέσω της δημιουργίας απεργιακών επιτροπών αγώνα έγινε προσπάθεια να ξεπεραστεί η συνδικαλιστική γραφειοκρατία και να μετατραπεί το απεργιακό κύμα σε ένα πολιτικό τσουνάμι που θα σάρωνε τη κυβέρνηση και τα μέτρα της.

Tην πλήρη αποτυχία της συνδικαλιστικής γραφειοκρατίας να οργανώσει την απεργία της 6^ης Νοέμβρη, που την υποχρέωσε να μην κάνει καν πορεία στην Αθήνα, τη διαδέχτηκε η εισβολή των ΜΑΤ στην ΕΡΤ παρουσία (στη χώρα) των τροϊκανών που συζητούν τα νέα μέτρα με τη κυβέρνηση. Η σκέψη και η θέληση για συνδικάτα μαχητικά με εργατική δημοκρατία, εντάσσονται κατ’ εμάς στην αποτυχία των υπαρχουσών συνδικαλιστικών μορφών οργάνωσης να εμφυσήσουν στον εργαζόμενο πληθυσμό τη στοιχειώδη πεποίθηση για τη διεκδίκηση αυτού που γράφουν στα καταστατικά τους: ότι μπορούν να υπερασπιστούν τα εργασιακά μας δικαιώματα.

Η ίδια η κατάσταση σπρώχνει τη κυβέρνηση και το κράτος στην ανάπτυξη της πιο ακραίας αντεπαναστατικής στρατηγικής ως τελευταίο όπλο άμυνας: Τις επιστρατεύσεις εργαζομένων, τις ζώνες καταστολής και αυταρχικού παροξυσμού στη Χαλκιδική, διαδέχτηκαν η δολοφονία του αντιφασίστα εργάτη Παύλου Φύσσα, η όξυνση της επίθεσης στο δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα με τις χιλιάδες απολύσεις που ετοιμάζονται, η δουλειά την Κυριακή για τους εμποροϋπαλλήλους. Είναι τέτοιο το αδιέξοδο για τον καπιταλισμό και το πολιτικό του προσωπικό, που πλέον δεν υπάρχει κανένα περιθώριο, καμιά αυταπάτη, πως μπορεί αυτό το σύστημα, όποιο πολιτικό διαχειριστή και αν αποκτήσει, να εφαρμόσει μια φιλολαϊκή πολιτική, ή να μοιράσει κάποια ψίχουλα. Από αυτήν την άποψη, σε στρατηγικό επίπεδο, εξαιτίας της πλήρους αδυναμίας σύναψης ενός νέου «κοινωνικού συμβολαίου» η επίθεση της αστικής τάξης δείχνει αδυναμία και πανικό.

Η παράταση της παρούσας καταστροφής κάθε τι ανθρώπινου μέσα στο ανθρώπινο με την απαξίωση της ανθρώπινης ύπαρξης από την κοινωνική εργασία, εξαρτάται αποκλειστικά  από την κατεύθυνση και τους στόχους του ίδιου του εργατικού κινήματος και των αγωνιστικών κοινωνικών κινημάτων.

Β.        Στην πρώτη μας ανακοίνωση, διατυπώναμε το ερώτημα ποιος καταστρέφει τη ζωή. Είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός, οι πολιτικοί του διαχειριστές, οι ντόπιοι και ξένοι τοκογλύφοι, οι τράπεζες, το κεφάλαιο. Καταστρέφουν τους ίδιους τους όρους ύπαρξης της εργατικής δύναμης με τους ενάμιση εκατομμύρια ανέργους, τους μισθούς πείνας, την ελαστική εργασία. Καταστρέφουν τη φύση και το περιβάλλον, για χρυσό, για ρυπογόνες χωματερές, μολύνοντας το νερό, πλήττοντας τους ίδιους τους όρους μιας πραγματικά ανθρώπινης ζωής. Καταστρέφουν την ίδια τη ζωή, στερώντας την ποιότητα στον ελεύθερο χρόνο, τις επιλογές για ποιοτικότερη ζωή, όπου ο ελεύθερος χρόνος θα είναι το πραγματικό κριτήριο ανάπτυξης του εργαζόμενου. Καταστρέφουν τις ίδιες τις παραγωγικές δυνάμεις της κοινωνίας κάποιοι, όχι ανώνυμοι, ακόμα λιγότεροι από χτες, συνεχίζουν και συγκεντρώνουν τον ανθρώπινο πλούτο σε μια απίστευτη δυσαναλογία (το 10% του πληθυσμού κατέχει το 86% του παγκόσμιου ΑΕΠ) , εξαπλώνοντας απέραντη φτώχεια στην Ευρώπη και στις Η.Π.Α., και ζώνες εξευτελισμού της ύπαρξης στην Άπω Ανατολή, όπου ανθρώπινες ψυχές θα πρέπει να ζήσουν με δύο δολάρια το μήνα. 

Γ.     Η αντιμετώπιση της κρίσης και των καταστροφικών συνεπειών της δεν μπορεί να προχωρήσει μόνο με τους αναγκαίους αγώνες αντίστασης που έτσι και αλλιώς γίνονται. Μέσα σε αυτούς τους αγώνες αναδύεται η ανάγκη για ένα σχέδιο ανασυγκρότησης κάθε πτυχής της ζωής και συνολικά της κοινωνίας. Και πρώτα- πρώτα η ανάγκη για ένα σχέδιο υπέρ των εργαζόμενων και εκμεταλλευομένων,  με τους ίδιους στο τιμόνι. Αυτή η τάση αναπνέει από τώρα μέσα στην ελληνική κοινωνία και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες του Νότου, σε πείσμα του καπιταλισμού, των κυβερνητικών διαχειριστών του στην Ελλάδα (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ), των ίδιων των σχεδίων της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Το  αυτοδιαχειριστικό πείραμα της ΒΙΟ.ΜΕ., οι απεργίες κόντρα στον αστικό και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό, όπως ο αγώνας των διοικητικών υπαλλήλων, η αντιφασιστική πάλη που ανάγκασε την κυβέρνηση να κάνει συλλήψεις χρυσαυγιτών, οι δεκάδες αυτοοργανωμένες συλλογικότητες κοινωνικής αλληλεγγύης όπως τα κοινωνικά ιατρεία σε όλη την Ελλάδα που λειτουργούν μακριά από μια φιλανθρωπική λογική  ή λογική ανάθεσης, οι επιτροπές αγώνα υπεράσπισης του περιβάλλοντος, όπως αυτές στη Χαλκιδική ή στα Μακρίσια, ο πεντάμηνος αγώνας στην Ε.Ρ.Τ., είναι για εμάς τα μικρά ποτάμια που από διαφορετικούς δρόμους τείνουν να ενωθούν και να διαμορφώσουν τον ορμητικό χείμαρρο, που  θα θέσει ως ζήτημα του παρόντος την ανάγκη και τη δυνατότητα, της πολιτικής εξουσίας των εργαζομένων και καταπιεσμένων, της συντριβής του αστικού κράτους και των θεσμών του. 

Δ.     Όπως σωστά επισημαίνεται στην ανακοίνωση της 8ης Σεπτέμβρη, συνολικά, όπου και αν παλεύουμε, τα αιτήματά μας θα πρέπει να είναι πολιτικά και να επιδιώκουμε την διάχυση τους σε ευρύτερα τμήματα των εργαζομένων και καταπιεσμένων. Τα αιτήματα μας πρέπει να συνδέουν την πάλη για τα άμεσα καυτά κοινωνικά προβλήματα με τη συνολική πάλη ενάντια στο σύστημα εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.  Να προετοιμάζουν με πραγματικούς όρους τη γενική πολιτική απεργία διαρκείας για την ανατροπή της κυβέρνησης.

Με πρόταγμά μας την ανάγκη ριζικής ανασυγκρότησης της κοινωνίας  υπερασπιζόμαστε τον αγώνα που δίνει η τάξη μας για την παιδεία, την υγεία, το περιβάλλον, ενάντια στο φασισμό. Είμαστε παρόντες σε κάθε αγωνιστικό  μέτωπο που αναδύεται από τη σαπίλα του συστήματος του κέρδους. Υπερασπιζόμαστε την ανάγκη για λιγότερη και δημιουργικότερη εργασία, αμειβόμενη με βάση τις κοινωνικές ανάγκες και όχι το καπιταλιστικό κέρδος. Υπερασπιζόμαστε την φύση, μακριά από τις αγοραίες επιχειρήσεις εκμετάλλευσης. Οραματιζόμαστε μια νέα σχέση του ανθρώπου με το φυσικό του σώμα που έχει κακοποιηθεί από το καπιταλισμό. Αγωνιζόμαστε για την χρονική διεύρυνση και ποιοτική αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου μας, με περισσότερη συλλογικότητα, για μια καλύτερη ζωή, μακριά από την  διαμεσολάβηση των Μ.Μ.Ε., των  εταιρειών και των  εμπόρων των ελπίδων μας και των εργατικών αναγκών.  Παλεύουμε οι παραγωγικές δυνάμεις  να ελευθερωθούν από το καπιταλιστικό κέρδος και να περάσουν μαζί με την  πολιτική εξουσία στα χέρια μας, στα χέρια  των εργατών και των καταπιεσμένων. 

Ε. Από αυτήν την άποψη, μπορούμε στην 2^η πανελλαδική εργατική συνέλευσή που προτείνουμε να γίνει στο Βόλο στις 14 & 15 Δεκέμβρη για να διαμορφώσουμε ένα πιο συγκεκριμένο πλάνο δράσης μας, τόσο στο εργατικό κίνημα, όσο και στο επίπεδο των επιτροπών αγώνα κατοίκων και όλων των μορφών αυτο-οργάνωσης που έχουν προκύψει ως προϊόν της κρίσης και της αντίστασης της εργατικής τάξης και των καταπιεσμένων.

Γνώμη μας είναι, στη 2^η πανελλαδική εργατική συνάντηση να τεθούν με τη μορφή ορισμένων κρίσιμων θεματικών ενοτήτων τα παραπάνω ζητημάτα, να υπάρξει ο αναγκαίος χρόνος συζήτησης ώστε να μπορέσουμε να βγούμε όλοι μας ακόμα πιο δυνατοί για την επόμενη κρίσιμη περίοδο.   

Με συντροφικούς και αγωνιστικούς χαιρετισμούς,

Για την πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών 

Σπύρος Μανώλης

Γιάννης Χατζηγιάννης

Γιώργος Μπουγάτσος

Νίκος Πελεκούδας

Γρηγόρης Δαφνής

Κώστας Αβραμίδης

13 Νοέμβρη 2013

Για την 2η πανελλαδική εργατική συνέλευση 14-15 Δεκέμβρη στο Βόλο.

Η Πρωτοβουλία για Ανεξάρτητο Κέντρο Αγώνα Εργατών (πρωτ. ΑΚΑΕ) καλεί στη διοργάνωση της 2ης πανελλαδικής εργατικής συνέλευσης, στις 14-15 Δεκέμβρη 2013 στο Βόλο.

Ήδη η γενική συνέλευση των εργατών της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής συμμετέχει και καλεί (http://biom-metal.blogspot.gr/2013/11/blog-post_15.html" http://biom-metal.blogspot.gr/2013/11/blog-post_15.html ) όλα τα μαχόμενα τμήματα του εργατικού κινήματος και όλους τους κοινωνικούς αγωνιστές να συμμετάσχουν στην 2η συνέλευση. 

Η πρώτη συνέλευση μαχόμενων εργατικών συλλογικοτήτων, κοινωνικών κινημάτων και αγωνιστών είχε γίνει τρεις μήνες πριν (8/9/13) στο εργοστάσιο της Βιομηχανικής Μεταλλευτικής (ΒΙΟ.ΜΕ) στη Θεσσαλονίκη, την επομένη της ανεξάρτητης συγκέντρωσης και πορείας στη ΔΕΘ.
Στην ανακοίνωση που είχε εκδοθεί, (βλ. Ανακοίνωση της πανελλαδικής εργατικής συνέλευσης της 8 Σεπτέμβρη στο εργοστάσιο της ΒΙΟ.ΜΕ,  : http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/2013/09/blog-post.html" http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/2013/09/blog-post.html ) υπήρξε η δέσμευση όλων των συμμετεχόντων «να επαναληφθεί σχετικά άμεσα η πανελλαδική συνάντηση, ιδιαίτερα ενόψει των πολύ κρίσιμων αγώνων και να προωθηθεί η σύσφιξη των σχέσεων με τις αγωνιστικές επιτροπές κατοίκων στη Χαλκιδική» αλλά και όλων των μαχόμενων εργατικών και κοινωνικών αγωνιστών.
Η περίοδος που έχει μεσολαβήσει, από το Σεπτέμβρη μέχρι σήμερα, έχει επιβεβαιώσει σε μεγάλο βαθμό την αναγκαιότητα να γίνει ένα βήμα μπρος, αποτιμώντας την εξέλιξη της ταξικής πάλης και αντλώντας τα αναγκαία συμπεράσματα που θα μας επιτρέψουν να κάνουμε ένα αποφασιστικό βήμα στη πάλη μας ενάντια στο κράτος, την εργοδοσία και τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία για μια κοινωνία πλήρως απελευθερωμένη από τα δεσμά του κεφαλαίου, απαλλαγμένη από τάξεις κι ανθρωποθυσίες στο βωμό των μνημονίων.  

Η Πρωτοβουλία μας έχει στείλει, κατ’ αρχήν, σε όλους τους συντρόφους και συναγωνιστές που συμμετείχαν στην 1η συνέλευση την πρότασή της για τη 2η πανελλαδική εργατική συνέλευση, προκειμένου να συγκεκριμενοποιηθούν έγκαιρα οι αναγκαίες θεματικές ενότητες του διημέρου «ώστε να μπορέσουμε να βγούμε όλοι μας ακόμα πιο δυνατοί για την επόμενη κρίσιμη περίοδο».


20/11/2013
Γιάννης Χατζηγιάννης
Μέλος της Πρωτ. ΑΚΑΕ Μαγνησίας

Διαβάστε εδώ το κάλεσμα: http://kentroagona-ergaton.blogspot.gr/2013/11/2-14-15_23.html

ENGLISH / FRANÇAISE / ΕΛΛΗΝΙΚΑ: Invitation to struggle for Healthcare / Invitation pour la race sur la Santé / Κάλεσμα πάλης για την Υγεία

Invitation

The “CENTER FOR INDEPENDENT STRUGGLE for Healthcare” invites the impovrished masses, workers, the unemployed, immigrants, class trade unions, healthcare providers and scientists, every poor and oppressed fellow citizen, to unite and move forward together through organized action and solidarity on issues that relate to healthcare and the impact this has on our lives. The very right to life is at stake for hundreds of thousands of workers. Those who fall ill and cannot afford access to hospitals and basic care will find themselves being marginalised and are in danger of being driven to despair, to suicide, to death.

Charity and hand-me-downs are not enough to close the gaping wounds of a society that is hemorrhaging from this unprecendented social and economic crisis. We do not believe that the state, the church, NGOs, the industrialists and the mass media can save us. They act with the utmost hypocrisy, they try to appease us by tossing a few crumbs our way and then simultaneously try to take whatever we've accomplished through years of struggle and sweat, they try to take our very lives even.

The “CENTRE FOR INDEPENDENT STRUGGLE for Healthcare” is a collective that fights to support those who require assistance and access to care, without  discriminating against those in need in any way. We all must claim our right to healthcare, to our rights in life in general. The challenge for us is to emancipate and free ourselves from all the shackles we are bound by, not to renegotiation these terms that have led to exploitation, humiliation and indignity.

On Saturday, March 30^th 2013, at 17.00, at the club LE.F.KA, Promitheos 73-75 (Kato Patissia, train station), we will inaugurate the opening and bringing into operation of the clinic and advisory center on health issues. We will gather, get to meet one another, discuss these important issues at hand and self-organize against the social destruction and desperation we all face.

We claim our right to health and healthcare!

We take our lives into our own hands, here and now!

No one stands alone in the face of despair and destruction!

Invitation

Le «CENTRE INDÉPENDANT POUR LA RACE SUR LA SANTÉ» invite toutes les personnes pauvres, les travailleurs, les chômeurs, les immigrés, les syndicats de classe, professionnels de la santé, tous les pauvres et les opprimés de nos concitoyens, à s’unir et se déplacer ensemble dans l'action organisée et solidaire sur les questions de notre santé et de notre vie. Le droit à la vie est aussitôt compromis pour des centaines de milliers de travailleurs. Si vous tombez malade et que vous ne pouvez pas payer vous serez réduits au désespoir, à l'écart, la démission, le suicide, la mort.

La charité n'est pas suffisante pour refermer les plaies de la société qui saigne à cause de la crise économique et sociale retrouvée profonde. Nous ne croyons pas que l'État, l'Église, les ONG, l'Industrie, les Médias peuvent nous sauver. Hypocritement, d’une part on nous jette une bouchée de pain pour ne pas protester et l'autre on nous vole notre sueur et nos vies.

Le «CENTRE INDÉPENDANT POUR LA RACE SUR LA SANTÉ»  est une collective qui vise à soutenir ceux qui ont besoin d'aide en matière de santé, sans discrimination. Qui réclame nos droits à la vie et, par-dessus tout, notre droit à la santé. Le défi pour nous est l'émancipation de notre vie de toute entrave et non la renégociation des conditions de son exploitation, humiliation et indignité.

Le samedi 30 Mars 2013, à 17h00, au club du LE.F.KA. [ΛΕ.Φ.ΚΑ.], Promitheos 73-75 [Προμηθέως 73-75] (Kato Patisia, [Κάτω Πατήσια] gare de train électrique), nous inaugurons la clinique de fonction et de conseil pour les questions de santé. Nous nous réunissons, pour se connaître, parler, s'organiser contre la destruction et la misère sociale.

Nous affirmons notre droit à la santé!

Nous prenons nos vies dans nos mains, ici et maintenant!

Aucun/-e seul/-e vers la catastrophe!

Κάλεσμα

Το  «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ» καλεί όλο το φτωχό λαό, τους εργαζόμενους, τους άνεργους, τους μετανάστες, τα ταξικά συνδικάτα, τους επιστήμονες υγείας, κάθε φτωχό και καταπιεσμένο συμπολίτη μας, να ενωθούμε και να προχωρήσουμε όλοι μαζί, σε οργανωμένη δράση και αλληλεγγύη για τα ζητήματα της υγείας και της ζωής μας. Το δικαίωμα στην ζωή διακυβεύεται άμεσα για εκατοντάδες χιλιάδες  εργαζόμενους. Αν αρρωστήσεις και δεν έχεις να πληρώσεις θα οδηγηθείς στην απόγνωση, στο περιθώριο, στην παραίτηση, στην αυτοκτονία, στον θάνατο.

Δεν φτάνει η φιλανθρωπία για  να κλείσουν οι πληγές της κοινωνίας που αιμορραγεί από την βαθιά πρωτόγνωρη κοινωνική και οικονομική κρίση. Δεν πιστεύουμε ότι το κράτος, η εκκλησία , οι ΜΚΟ, οι βιομήχανοι, τα ΜΜΕ μπορούν να μας σώσουν. Υποκριτικά, από την μία  μας πετούν ένα ξεροκόμματο για να μην διαμαρτυρόμαστε και από την άλλη κλέβουν τον ιδρώτα μας και την ζωή μας.

Το «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΑΓΏΝΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ» είναι μια συλλογικότητα, που παλεύει να στηρίξει  όλους όσους έχουν ανάγκη  βοήθειας σε ζητήματα υγείας χωρίς καμία διάκριση. Που διεκδικεί τα δικαιώματα μας στην την ζωή και πρώτα από όλα το δικαίωμα μας στην υγεία. Το  ζητούμενο για εμάς είναι η χειραφέτηση της ζωής μας από όλα τα δεσμά της και όχι η αναδιαπραγμάτευση των όρων εκμετάλλευσης, ταπείνωσης και εξευτελισμού της.

Το Σάββατο 30 Μαρτίου 2013, ώρα 17.00, στον χώρο της λέσχης ΛΕ.Φ.ΚΑ.  Προμηθέως 73-75  (Κ. Πατήσια, σταθμός ηλεκτρικού), εγκαινιάζουμε την λειτουργία ιατρείου και συμβουλευτικού κέντρου για ζητήματα υγείας. Μαζευόμαστε, , γνωριζόμαστε, συζητάμε, αυτοοργανωνόμαστε ενάντια στην κοινωνική καταστροφή και την εξαθλίωση.

Διεκδικούμε το δικαίωμα στην υγεία μας!

Παίρνουμε τις ζωές μας στα χέρια μας, εδώ και τώρα!

Κανένας μόνος του απέναντι στην καταστροφή!